Wie hoort dat een hond al lang in een asiel zit, trekt vaak onbewust een conclusie. Alsof er wel iets “mis” moet zijn. En precies dat maakt het voor deze dieren nog moeilijker.
In werkelijkheid zoeken asielen gewoon naar de juiste match. Sommige honden hebben baat bij een ervaren baasje, een rustige omgeving of een huis zonder andere dieren. Dat maakt hen niet minder geschikt voor adoptie, alleen specifieker.
En ondertussen tikt de tijd verder.
Zes honden, zes levensverhalen
Voor deze fotoreeks werden zes honden gevolgd die al opvallend lang wachten in verschillende asielen in Vlaanderen, waaronder
Animal Trust vzw,
Veeweyde Turnhout,
Dierenasiel Sint-Hubertus,
Dierenasiel Tienen
en Het Blauwe Kruis Brugge.
Elk dier heeft zijn eigen karakter, tempo en geschiedenis. Maar ze delen één ding: wachten.
Mikky: slim, gevoelig en al vier jaar zonder thuis
De vijfjarige Akita Inu Mikky verblijft al vier jaar in het asiel. Hij is speels, intelligent en dol op aandacht. Wandelen, spelen en samen bezig zijn maken hem gelukkig. Maar hij is ook duidelijk in wat hij wil. Dat eigenzinnige karakter maakt hem net bijzonder. Voor hem is een rustige omgeving belangrijk, liefst met mensen die hem echt leren kennen.
Bobby: vier jaar later ligt zijn mand nog steeds leeg
Bobby, een tienjarige Stafford, kwam na een inbeslagname in het asiel terecht. Hij was ondervoed en had weinig liefde gekend. Toch bloeide hij daar volledig open. Hij is aanhankelijk, grappig en geniet intens van menselijk contact.
Zijn favoriete momenten? Tegen iemand aan kruipen en daarna diep in slaap vallen, vaak op zijn rug met zijn poten in de lucht.
Wolf: zes jaar wachten voor een husky die gewoon bij iemand wil horen
De tienjarige husky Wolf verblijft al zes jaar in het asiel. Ze is sociaal, zacht en nog verrassend speels. Maar zoals veel husky’s is ze nieuwsgierig en zelfstandig. Dat karakter maakte haar vroeger een ontsnappingskampioen.
Wat ze nu vooral zoekt, is een thuis waar ze écht deel uitmaakt van het gezin.
Pacha: een speelvogel die nooit gekozen werd
Pacha kwam na een moeilijke start in het asiel terecht. Zijn vertrouwen in mensen kreeg een flinke klap. Toch toont hij vandaag twee kanten: energiek spelen en rustig knuffelen. Hij geniet van wandelingen, snuffelen en gewoon samen zijn. Maar al meer dan vijf jaar loopt iedereen langs zijn kennel… zonder hem mee te nemen.
Alvin: een grote reus met een nog groter hart
Sinds 2020 wacht Alvin, een Anatolische Herder, op zijn kans. De honden waarmee hij ooit binnenkwam, vonden allemaal een thuis. Hij niet. Ondanks dat lange wachten blijft hij vrolijk. Hij toont trots zijn speelgoed en kan plots speels worden alsof hij nog een pup is.
Zijn droom is simpel: een veilige plek binnen én een tuin om in rond te lopen.
Dana: jarenlang onzichtbaar geweest
Dana heeft misschien wel het zwaarste verleden. Ze werd samen met andere honden weggehaald bij een kweker waar ze leefde zonder echte aandacht of liefde. Sindsdien leert ze stap voor stap wat vertrouwen betekent.
Ze is nieuwsgierig, maar voorzichtig. Met de juiste persoon kan ze verder openbloeien. Na jaren overleven zoekt ze eindelijk rust.
Twee verhalen die eindigden in stilte
Deze reeks begon met acht honden. Twee van hen, Quin en Torro, overleden ondertussen. Hun verhalen blijven deel uitmaken van het project. Als herinnering aan honden die lang wachtten, maar niet vergeten mogen worden.
En misschien ook als stille vraag.
Hoeveel honden wachten er nog… zonder dat iemand echt kijkt?
