Al in 1894 wilde de Franse fysioloog Étienne-Jules Marey ontdekken waarom een kat altijd op zijn pootjes terechtkomt. Zijn observaties bevestigden dat de kat zich inderdaad in de lucht omdraait zonder steunpunt. Het precieze mechanisme achter deze draai bleef echter decennialang een punt van discussie.
De flexibiliteit van de wervelkolom
Een recente studie, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift The Anatomical Record, biedt een verklaring voor dit fenomeen. De onderzoekers bestudeerden de structuur van de kattenwervelkolom en analyseerden beelden van gecontroleerde vallen.
Volgens hen schuilt een groot deel van het geheim in de flexibiliteit van de wervelkolom, met name in het borstgedeelte. Dit gebied kan uitzonderlijk goed draaien en roteren, waardoor de kat zijn lichaam tijdens de val kan heroriënteren.
“De borstwervelkolom van de kat kan draaien zoals onze nek”, verklaarde dr. Higurashi, die aan het onderzoek deelnam.
Ondanks deze vooruitgang zijn wetenschappers van mening dat er meer onderzoek nodig is om dit fenomeen volledig op te helderen.
