Labradors staan bekend om hun onverzadigbare eetlust, en nu blijkt dat hier een genetische oorzaak achter zit. Britse wetenschappers hebben ontdekt dat een mutatie in het gen DENND1B ervoor zorgt dat sommige Labradors, net als bepaalde mensen, minder goed aanvoelen wanneer ze genoeg hebben gegeten.
Genetische oorzaak van overeten
Het onderzoek, uitgevoerd bij 250 Labradors en gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Science, toont aan dat dit gen verantwoordelijk is voor een verstoring in het verzadigingsmechanisme. Normaal gesproken geeft een bepaald hormoon het signaal om te stoppen met eten. Bij honden en mensen met deze mutatie ontbreekt dat effect, waardoor ze blijven dooreten en makkelijker overgewicht ontwikkelen.
Overeenkomsten tussen hond en mens
Neurobioloog Roger Adan (UMC Utrecht) benadrukt dat het eetgedrag van honden en mensen verrassend veel overeenkomsten vertoont. "De balans tussen eten en energieverbruik wordt bij iedereen door genen beïnvloed", zegt hij. Labradors zijn bijzonder gevoelig voor deze mutatie, wat verklaart waarom ze vaak zo gulzig zijn.
Risico op obesitas
Wereldwijd hebben meer dan een miljard mensen obesitas. Dit verhoogt het risico op hart- en vaatziekten, diabetes en andere gezondheidsproblemen. Hoewel er steeds meer medicijnen zoals Ozempic beschikbaar komen, blijft het volgens onderzoekers belangrijk om eetgewoonten en beweging aan te passen.
Verantwoordelijkheid van hondenbezitters
Voor verzorgers van Labradors betekent dit dat ze extra op de voeding van hun hond moeten letten. "Dit ras heeft nu eenmaal een sterke neiging tot overeten", zegt hoofdonderzoeker Eleanor Raffan van de Universiteit van Cambridge. "Het is aan de verzorger om hier verstandig mee om te gaan."
Wat kun je doen als je hond (of jijzelf) altijd honger heeft?
Omdat eetlustremmers voor honden geen optie zijn, ligt de verantwoordelijkheid bij de baasjes.
Zorg voor een strak voedingsschema
Let op portiegrootte en snacks
Stimuleer voldoende beweging
Hetzelfde geldt voor mensen: bewust eten en voldoende bewegen blijven cruciaal. Maar wie altijd worstelt met zijn gewicht, kan mogelijk baat hebben bij toekomstige behandelingen die deze genetische aanleg aanpakken.