Wie zaterdagmiddag door de Utrechtse binnenstad liep, kon er niet omheen. Een lange stoet van slanke honden met kleurrijke dekjes trok door de straten. Aan hun zijde liepen baasjes met borden waarop teksten stonden als Stop hunting en EU-bescherming voor alle honden.
Het ging om meer dan honderd galgo’s en podenco’s, Spaanse jachthonden die samen met hun eigenaren aandacht vroegen voor dierenleed dat zich jaarlijks opnieuw afspeelt, ver buiten Nederland.
Wereld Galgo Dag
De mars viel samen met Wereld Galgo Dag, die elk jaar op 1 februari wordt gehouden. In tientallen steden wereldwijd werd op dezelfde dag gelopen. Niet alleen in Utrecht, maar ook in Madrid, Parijs, Brussel, Berlijn en ver daarbuiten.
In totaal vonden er demonstraties plaats in 86 steden in Europa en de Verenigde Staten. Overal met dezelfde boodschap: wat gebeurt er met Spaanse jachthonden, en waarom grijpt niemand in.
Wat er gebeurt na het jachtseizoen
In Spanje worden galgo’s en podenco’s speciaal gefokt voor de jacht. Galgo’s worden ingezet voor de hazenjacht vanwege hun snelheid. Podenco’s worden vaak gebruikt bij de drijfjacht.
Maar zodra het jachtseizoen op 1 februari eindigt, breekt voor veel van deze honden een gevaarlijke periode aan. Dierenbeschermingsorganisaties melden dat duizenden honden worden achtergelaten, mishandeld of gedood. Soms omdat ze te langzaam zijn, soms omdat ze gewond zijn geraakt. Exacte cijfers ontbreken, maar schattingen spreken van tienduizenden dieren per jaar.
Van werkhond naar gezinshond
Veel van de honden die zaterdag meeliepen, hebben inmiddels een veilig thuis in Nederland. Ze zijn geadopteerd of opgevangen en leren hier leven als huishond.
Chantal Kotte van het Galgo Podenco Platform liep mee met haar hond Ponto. Een podenco uit de omgeving van Sevilla. Zijn moeder liep zwanger op straat en werd op het nippertje gered. Ponto werd geboren in een auto, onderweg naar veiligheid.
Volgens Kotte zijn het geen moeilijke honden. Integendeel. Podenco’s zijn gevoelig, intelligent en zoeken actief contact. Galgo’s noemt ze liefdevol couch potatoes. Ze rennen graag, maar liggen daarna het liefst urenlang te slapen. Loyaal, rustig en aanhankelijk.
Van angst naar vertrouwen
Ook Dymphi Kleijberg kwam speciaal naar Utrecht, samen met haar hond Romi. Romi werd midden in de winter gevonden in de buurt van Madrid. Ze was mager, onderkoeld en te zwak voor een asiel.
In Nederland was ze aanvankelijk extreem angstig. Maar met tijd, rust en geduld veranderde dat. Nu noemt Dymphi haar de gezelligste hond die je je kunt voorstellen.
Gedumpt maar niet vergeten
Roos Borgman uit Deventer liep mee met haar ouders en hun windhond Karel. Zijn moeder werd gered uit een asiel in Malaga waar honden worden gedood. Ze bleek zwanger. Karel werd geboren in de opvang.
Zelf draagt hij geen zichtbare trauma’s, maar zijn afkomst is duidelijk. Hij is rustig, knuffelig en tegelijkertijd dol op rennen. Precies wat zijn ras typeert.
Een stille boodschap
De stoet liep van het Jaarbeursplein naar het Vredenburgplein. Daar werden flyers uitgedeeld en groepsfoto’s gemaakt. Het protest eindigde net zo kalm als het begon.
Maar de boodschap bleef hangen. Deze honden zijn geen gebruiksvoorwerpen. Geen wegwerpproducten na een seizoen. Het zijn huishonden. En dat wilde Utrecht vandaag luid en duidelijk laten zien.
