De bruin-witte Border collie Daisy is al meer dan een week vermist. Sinds haar vlucht na schoten van een jager ontbreekt elk teken van leven. Voor haar baasje Gre Geevers (74) uit Wilnis is de onzekerheid ondraaglijk.
„Die koude nachten kan Daisy nooit alleen overleven,” zegt ze. „Alleen als iemand haar binnen heeft genomen… anders redt ze dit niet.”
Hoop die steeds weer wordt afgenomen
Na het laatste signaal van Daisy’s tracker bleef het stil. De batterij was snel leeg, kort nadat Daisy in paniek was weggevlucht vanaf de Bosdijk in Kockengen. Sindsdien kijken honderden ogen mee, maar elke melding blijkt loos alarm.
„Iemand zei dat er een hond liep op de plek waar Daisy verdween,” vertelt Gre. „Mijn hart sloeg over. Maar het was een andere hond. Zwart-wit. Niet mijn meisje.”
De teleurstellingen stapelen zich op.
Geen rust, geen antwoorden
Wat Gre misschien nog het meest kwelt, is dat er ook géén slecht nieuws komt. „Er wordt geen dode hond gevonden,” zegt ze zacht. „Dus ik blijf hopen. Maar ik krijg geen rust. Elke keer als mijn telefoon piept, schrik ik me kapot.”
De stress vreet aan haar. „Ik ben bijna 75. Ik ga hier echt aan onderdoor.”
‘Als je haar hebt: help haar’
Gre richt zich rechtstreeks tot wie Daisy mogelijk onderdak heeft gegeven. „Alsjeblieft, ga met haar naar een dierenarts of de dierenambulance. Ze heeft een chip. Ze draagt een tuigje.”
Ze benadrukt dat Daisy geen zwerfhond is. „Iemand móét weten dat dit niet zomaar een hond is.”
Zoeken vraagt rust
Ondertussen vragen dierenhulporganisaties om kalmte. Meerdere zoekteams liepen elkaar onbedoeld in de weg. Rust, afstemming en geduld zijn cruciaal — juist nu.
Een pijnlijke les na oud en nieuw
Het verhaal van Daisy laat zien hoe één moment van paniek levens kan ontwrichten. Niet alleen dat van een hond, maar ook dat van een mens die haar alles was.
Daisy gezien of in huis genomen? Meld je bij een dierenarts of dierenambulance. Eén handeling kan een leven redden. En een hart helen.
