Voor veel hondenbezitters hoorde een wandeling door het Orderbos bij de dagelijkse routine. Honden konden er vrij rondrennen, spelen en snuffelen terwijl hun baasjes genoten van een lange wandeling door het bos.
Maar sinds kort is dat anders.
Nieuwe hekken markeren de grenzen van een aanzienlijk kleiner losloopgebied. Volgens verschillende bezoekers is een wandeling die vroeger gemakkelijk een uur duurde nu al na twintig minuten voorbij.
Voor de 58-jarige Kitty Huisman is het een flinke domper. Samen met haar Zwitserse witte herder Odin komt ze al jaren in het gebied.
"Ik baal er ontzettend van", vertelt ze. "Er blijft bijna niets meer over. Je kunt geen echt rondje meer maken."
Honden verliezen hun favoriete speelplek
Ook andere baasjes delen die frustratie.
Niet alleen is het losloopgebied kleiner geworden, volgens bezoekers wordt het overgebleven stuk ook drukker. Hondenbezitters, mountainbikers, sportverenigingen en scoutinggroepen maken gebruik van dezelfde omgeving.
Waar honden vroeger uitgebreid konden struinen, ravotten en afkoelen in het water, zijn die mogelijkheden nu een stuk beperkter.
Voor veel viervoeters betekent dat het einde van een geliefde speelplek.
Natuur beschermen
De verkleining van het gebied is een beslissing van Geldersch Landschap & Kasteelen (GLK), in samenwerking met de provincie Gelderland.
Volgens de natuurbeheerder is de maatregel nodig om kwetsbare natuur te beschermen.
Met name de oevers van een spreng, een natuurlijke waterloop in het gebied, zouden schade hebben opgelopen doordat honden er regelmatig in en uit het water renden. Ook zou het nieuwe hekwerk honden beter beschermen tegen wilde zwijnen die in het gebied voorkomen.
GLK hoopt dat de natuur zich de komende jaren kan herstellen.
Niet iedereen is overtuigd
Veel bezoekers begrijpen dat natuur beschermd moet worden, maar vragen zich af of zo'n grote ingreep noodzakelijk was.
Volgens sommige hondenbezitters worden beschadigingen in het gebied juist grotendeels veroorzaakt door wilde zwijnen en niet door honden.
Daarnaast missen zij plekken waar hun honden tijdens warme dagen nog even kunnen afkoelen.
Voor Odin verandert er voorlopig weinig aan zijn enthousiasme. De witte herder snuffelt nog steeds vrolijk rond tussen de bomen. Maar voor zijn baasje voelt het alsof een geliefde traditie langzaam verdwijnt.
"Ik begrijp dat natuur belangrijk is", zegt Kitty. "Maar ik kan me er niet bij neerleggen dat het gebied zo klein is geworden."