Vaak zijn het de onopvallende huizen in rustige straten die de donkerste geheimen verbergen. In het Duitse Borgholzhausen ging achter zo'n gevel een drama schuil dat zelfs ervaren dierenbeschermers omschrijven als een “beeld van afschuw”.
Toen de redders eind december 2025 arriveerden, werden ze getroffen door een muur van stank. Het was de voorbode van een jarenlange lijdensweg van meer dan vijftig dieren.
Onverwacht telefoontje met gevolgen
Alles begon met een telefoontje naar het dierenasiel in Gütersloh. Aan de andere kant van de lijn hing een oudere man die een tragisch verhaal vertelde. Zijn vrouw lag op sterven en hijzelf redde het simpelweg niet meer.
Zijn verzoek was dringend: hij moest dieren afstaan. Hij sprak over ongeveer veertig katten. Wat de hulpverleners ter plaatse aantroffen, overtrof deze schatting echter verre.
De penetrante geur van verwaarlozing
Al voor de deur vermoedden de vrijwilligers wat hen te wachten stond. Het rook er “vreselijk naar ongecastreerde katten”. Een geur die in de kleren gaat zitten en in het geheugen gegrift blijft.
Toen de deur openging, werd de volledige omvang van de catastrofe duidelijk. In de woning leefden geen veertig, maar vijftig katten en drie reusachtige Newfoundlander honden. Overal staarden paren ogen vanuit het halfduister.
Ziek, mager en vol parasieten
De inventarisatie van de slachtoffers leest als een medisch dossier uit een horrorfilm. De dieren verkeerden in een desolate toestand. Velen waren veel te dun en hun lichamen waren verzwakt. Vooral de katten leden aan ernstige diarree door een corona-infectie, hadden gebitsproblemen en FORL, evenals kwellende oormijt. Het was duidelijk dat hier niet pas sinds gisteren werd weggekeken.
Het vermoeden bestaat dat de ellende ook een commerciële oorsprong had. Het echtpaar zou blijkbaar “enkele jaren met de dieren hebben gefokt”, totdat ze de controle en de kracht verloren. Fokkerij veranderde in 'hoarding', en zorg veranderde in verwaarlozing.
Grote inzet tegen de ellende
Een enkel asiel is machteloos bij zo'n grote hoeveelheid slachtoffers. Een netwerk van dierenbeschermers in de Duitse regio Noordrijn-Westfalen werd geactiveerd. Organisaties zoals “Aaseepfoten Münster”, “Tierhilfe-Melle e.V.” en andere verenigingen schoten te hulp. Ze namen de verwaarloosde dieren op voor medische verzorging, waaronder ontworming, vlooienmiddelen en speciale behandelingen.
Wat overblijft, is de schok bij het publiek. “Het spijt me ongelooflijk voor de dieren, maar ook voor het echtpaar”, schrijft een gebruiker online. Het is het trieste einde van een geheim dat veel te lang achter gesloten deuren verborgen bleef.
