Twee weken geleden werd hond Emma, een Stafford binnengebracht in het dierenasiel van Sint-Truiden. Wat vrijwilligers daar aantroffen, laat hen nog altijd niet los. Het teefje was zwaar verwaarloosd, uitgeput en zichtbaar in pijn. Ondanks intensieve medische zorg ging haar toestand alleen maar verder achteruit.
Volgens het asiel was er uiteindelijk geen andere keuze meer. Emma is ingeslapen.
Haar lichaam gaf het op
Emma kampte met ernstige bloedarmoede die niet meer behandelbaar bleek. Ze bleef extreem verzwakt en had voortdurend pijn. “De last werd haar te zwaar”, vertelt asielmedewerker Philip Zurinckx. “Het was niet meer verantwoord om haar zo te laten afzien.”
De beslissing om haar in te laten slapen werd genomen in overleg met meerdere dierenartsen en de Vlaamse Dienst Dierenwelzijn. Medisch klopte het, maar emotioneel sloeg het in als een mokerslag.
Een beslissing die blijft hangen
Voor de vrijwilligers voelde het als falen, ook al wisten ze dat ze alles hadden gedaan wat mogelijk was. “Dit zijn momenten die blijven hangen”, zegt Zurinckx. “Bij iedereen. Je neemt zo’n dier op met hoop, en dan moet je haar weer loslaten.”
Emma werd twee weken eerder in beslag genomen in Gingelom, na een politiecontrole waarbij zware verwaarlozing werd vastgesteld. Haar verleden is onbekend, maar de sporen ervan waren onmiskenbaar.
Dweilen met de kraan open
Het verhaal van Emma staat niet op zichzelf. Alleen al in januari ving het asiel 19 katten en 7 honden op die wegens verwaarlozing in beslag waren genomen. En het stopt niet.
“Het is niet te begrijpen dat dit gebeurt in onze welvaartsmaatschappij”, zegt Zurinckx. “Het voelt als dweilen met de kraan open. Wat extra pijn doet, is dat daders vaak met heel lichte straffen wegkomen.”
Nog meer schrijnende gevallen
Een van de andere recente dieren is een 16-jarige labrador uit Hoegaarden. De hond was uitgemergeld, had een groot gezwel in zijn mond en zat dag en nacht in een vuile ren, zelfs bij vrieskou. Ook voor hem is de prognose bijzonder slecht.
Daarnaast trof het asiel vorige week tijdens een inbeslagname nog een overleden hond aan, in een woning. “Echt schrijnend”, noemt Zurinckx het.
Blijf dierenleed melden
Het asiel doet een dringende oproep om dierenverwaarlozing altijd te melden. “Dat is de enige manier om dit te stoppen”, zegt Zurinckx. “Veel dieren lijden achter gesloten deuren. Hoe meer mensen melden, hoe meer dieren we kunnen helpen.”
Tegelijk wil hij benadrukken dat het werk ook hoopvolle kanten heeft. Vorig jaar hielp het asiel meer dan 600 katten en ongeveer 260 honden aan een nieuwe thuis.
“Dat is wat ons motiveert om door te gaan”, zegt hij. “Ook na verhalen zoals dat van Emma.”
