Laura Markus uit Purmerend herinnert het zich nog goed. Poes Roos was pas drie jaar oud toen het misging. Buiten kreeg ze ruzie met een andere kat, schrok en rende weg. Dat ene moment zou het begin worden van een vermissing die jaren zou duren.
Er werd gezocht. In de buurt, rond de Sportlaan waar Laura eerder woonde, op plekken waar Roos vaker kwam. Eén keer werd ze nog gezien, daarna leek het alsof ze van de aardbodem was verdwenen.
Jaren stilte, geen enkel spoor
Vijf en een half jaar lang bleef het stil. Geen meldingen, geen telefoontjes, geen foto’s. Roos leek voorgoed verdwenen uit Laura’s leven.
Totdat ze, zonder dat haar baasje het wist, opdook op een industrieterrein in Purmerend.
Daar werd ze gezien als zwerfkat. Ze liep rond, zocht contact en probeerde soms ergens naar binnen te gaan. Niemand wist waar ze vandaan kwam, of dat ze ooit een thuis had gehad.
Eén melding veranderde alles
Uiteindelijk besloot iemand haar aanwezigheid te melden bij Stichting Dierenambulance Waterland. Er volgde een oproep op Facebook met het verzoek de poes binnen te houden.
Dat lukte. Roos werd overgedragen aan de Dierenambulance en vervolgens naar asiel DOA in Amsterdam gebracht. Vanuit daar werd ze aangemeld bij Amivedi, het landelijke platform voor vermiste en gevonden huisdieren.
‘Dat is jouw poes toch?’
Toen iemand de foto’s op Amivedi zag, viel het kwartje. De vraag kwam bij Laura terecht: dit is toch Roos?
„Je weet echt niet wat je overkomt”, zegt ze. Na vijf en een half jaar bleek haar verdwenen poes nog te leven. Roos zat op dat moment al zes dagen in het asiel. Laura wilde haar meteen ophalen, maar moest nog een dag wachten omdat het asiel gesloten was.
Weer thuis, maar alles is anders
De hereniging was emotioneel. Roos mocht eindelijk weer mee naar huis. Daar wachtte wel een nieuwe situatie. In de jaren dat Roos weg was, was er een tweede kat gekomen, Lulu. Voorlopig verblijven ze daarom in aparte kamers, om rustig aan elkaar te wennen.
Opvallend is dat Roos niet vermagerd is en er gezond uitziet. Laura vermoedt dat ze al die tijd niet op straat heeft geleefd. „Ik denk dat iemand haar in huis heeft genomen en verzorgd, en dat ze pas de laatste tijd buiten is terechtgekomen.”
Eén detail dat alles had kunnen veranderen
Roos was niet gechipt toen ze verdween. Ironisch genoeg stond er net een afspraak gepland om dat te laten doen. In het asiel is ze inmiddels alsnog gechipt.
Het advies blijft onveranderd. Katten kunnen jaren verdwijnen en onverwacht weer opduiken. Een chip kan dan het verschil maken tussen anoniem zwerven of eindelijk weer thuiskomen.
