In december 2020 staan vrijwilligers in Spanje oog in oog met een nachtmerrie. Een Galgo ligt uitgemergeld op de grond, kan niet meer lopen en wordt door de jager simpelweg naar buiten geschopt. Bij de dierenarts blijkt hoe diep het leed zit: haar maag vol stenen, haar lichaam vol verwondingen. Ze weegt nog maar 16 kilo.
Het is geen uitzondering. Het is dagelijkse realiteit voor Galgo’s en Podenco’s.
“Toen ging bij mij de knop om”
Kunstenares Marga Hendrix (61) uit Stramproy hoort de verhalen en kan ze niet meer loslaten. Ze werkte al jaren met dieren in haar kunst, maar dit raakt anders. Dieper.
De Spaanse jachthonden zijn vogelvrij. Niet beschermd door de wet. Afgedankt zodra ze ‘niet meer goed genoeg’ zijn voor de jacht.
Veertig verhalen die je niet loslaten
Marga besluit de verhalen te bundelen. In To the moon and back verzamelt ze veertig portretten, gedichten en schrijnende levensverhalen. Elk verhaal laat zien wat deze honden hebben meegemaakt — en hoeveel liefde ze ondanks alles blijven geven.
Zoals Darla. Haar lijfje zat vol littekens, haar verleden was zwaar. En toch gaf ze haar mensen alles wat ze had. Zonder wantrouwen. Zonder voorbehoud.
Mishandeld, opgehangen, gedumpt
Marga staat in contact met reddingswerkers in Spanje. Ze hoort hoe honden worden achtergelaten, mishandeld, soms zelfs aan hun poten aan bomen opgehangen.
Dierenorganisaties proberen de wet te veranderen, maar zover is het nog niet. Tot die tijd blijven vrijwilligers redden wat er te redden valt.
Kunst als stem voor wie geen stem heeft
Mensen uit de hele wereld sturen Marga hun verhalen, foto’s en gedichten. Zij vertaalt ze naar illustraties en beelden. Haar eerste Galgo prijkt op de cover van het boek.
De volledige opbrengst gaat naar opvanghuizen in Spanje.
Niet om mooi te zijn. Maar om te laten zien wat te lang verborgen bleef.
