Ik had er nooit zo over nagedacht, maar dit was zo opvallend dat ik het me nu echt begin af te vragen.
Mijn kat heeft nogal last van stemmingswisselingen. Soms is ze super aanhankelijk, rustig en gezellig aanwezig, en op andere momenten juist heel afstandelijk, nerveus en geneigd om weg te lopen.
Vorige week was ze bijvoorbeeld echt onuitstaanbaar. Ze glipte constant de tuin uit, at met lange tanden en was erg afstandelijk en super nerveus. Maar qua gezondheid was er niets zorgwekkends aan de hand: ze was niet lusteloos, niet agressief en ze vond het ook niet erg als je haar aanraakte of oppakte.
Sinds een paar dagen is "dokter Jekyll" weer terug: ze eet goed, slaapt veel, is ontzettend knuffelig en geniet volop van de tuin zonder te proberen te ontsnappen. Ze komt ook weer gewoon binnen als ik haar roep (bij het signaal "binnen, binnen, binnen" dat ik geef terwijl ik rustig achter haar aan loop. Als ze haar dag niet heeft, kan dat nog wel eens uitlopen op een achtervolging door de tuin), of ze komt zelfs uit zichzelf naar binnen.
De enige verandering: het benauwde, drukkende weer is omgeslagen naar een frisse herfsttemperatuur, zonder onweer.
Nu vraag ik me dus af:
toeval?
komen er door het weer minder andere katten buiten? Zijn er minder vogels in de tuin?
"wast" de regen de geurtjes weg?
of komt het door de luchtdrukverschillen en de elektriciteit in de lucht?
