Voor Daisy Dykers uit Hemiksem is Floortje geen gewone hond. Ze is haar maatje, haar huisgenoot, haar veilige anker. Juist daarom sloeg de paniek zaterdag meteen toe, toen tijdens de ochtendwandeling plots de halsband losschoot.
Een luid motorgeluid deed de rest. Floortje schrok, raakte in paniek en zette het op een lopen. Eerst te voet, daarna steeds verder weg. Daisy en een vriendin zochten urenlang met de auto, terwijl meldingen via Facebook binnenstroomden. Elke tip gaf hoop. En elke minuut zonder nieuws voelde als een eeuwigheid.
Een spoor door de stad
Niet veel later werd ook de Antwerpse politie ingeschakeld. Wat begon als een melding van een loslopende hond in Hemiksem, veranderde al snel in een opvallend traject door de stad.
Floortje werd achtereenvolgens gespot in Hoboken, aan de D’Herbouvillekaai en de Ledeganckkaai. “Duidelijk een hond met een strak ochtendprogramma,” grapte politiewoordvoerder Wouter Bruyns later. Maar voor Daisy voelde het allesbehalve licht.
De angst groeide met elke nieuwe locatie. Zeker toen duidelijk werd dat Floortje richting de Noorderlaan liep, een van de drukste verkeersaders van Antwerpen.
Politie zet achtervolging in
Een motoragent kreeg Floortje in het vizier en bleef haar op veilige afstand volgen. Via radiocontact gaf hij voortdurend haar positie door. Terwijl Daisy onderweg was, werd ze telefonisch op de hoogte gehouden.
Op de Noorderlaan blokkeerde de politie het verkeer. Auto’s, vrachtwagens, alles werd stilgelegd. Het doel was duidelijk: Floortje levend en ongedeerd uit deze chaos halen.
Gered op het nippertje
Ter hoogte van de Decathlon kwam de redding. Agenten wisten Floortje veilig te omsingelen en vingen haar op in de politiecombi, waar ze bleef tot Daisy arriveerde.
Na bijna 20 kilometer rennen hield Floortje er pijnlijke pootjes aan over, maar ze leefde. En dat was alles wat telde.
“Zonder al die hulp had ik haar misschien nooit meer teruggezien,” zegt Daisy, zichtbaar aangedaan.
Een verleden vol pijn
Floortje’s paniek komt niet uit het niets. Ze is een zwaar mishandelde hond uit Zuid-Korea, gered uit een dodingsstation door vrijwilligers. Na haar redding verbleef ze tijdelijk bij een pleeggezin in België, tot Daisy haar adopteerde.
Buiten is Floortje nog altijd angstig. Geluiden, drukte en onverwachte prikkels blijven moeilijk. Binnen voelt ze zich veilig. Daar durft ze te ontspannen, te vertrouwen, te leven.
“Ze leert nog elke dag dat mensen ook lief kunnen zijn,” zegt Daisy. “Ze is mijn levenspartner, mijn huisgenootje, mijn beste vriend.”
Dankbaarheid overheerst
Na controle bij de dierenarts herstelt Floortje verder thuis. Daisy wil vooral bedanken. De vrijwilligers die hielpen zoeken. De mensen die meldingen doorgaven. En vooral de Antwerpse politie.
“Met een heel team hebben ze haar veiliggesteld en op mij gewacht,” zegt ze. “Daar heb ik enorm veel respect voor.”
Floortje ligt inmiddels weer waar ze het liefst is. Veilig. Binnen. En heel dicht bij Daisy.
