Bij WildSide Exotic Rescue in het westen van Engeland heeft Lindsay McKenna lang gezocht naar de beste oplossing voor George. Deze capibara kwam in 2023 aan in de opvang, maar leek nooit echt op zijn plek.
De beheerder van de opvang deed eerst wat het meest natuurlijk leek. Ze plaatste hem bij de vijf andere capibara's in een groot verblijf met een zwembad en grasvelden voor sociaal contact. Maar al snel ging het mis.
“Ze maakten agressieve geluiden en begonnen hem allemaal te achtervolgen”, vertelt Lindsay McKenna aan The Dodo. George paste er niet tussen en leek het gezelschap van zijn soortgenoten totaal niet te waarderen.
Een capibara die het “normale” leven weigert
Het team probeerde vervolgens een andere aanpak en plaatste hem bij slechts één andere capibara. Deze dieren staan immers bekend als zeer sociaal en leven gewoonlijk in groepen van wel vijftig individuen. Maar ook dit experiment mislukte.
De verzorgers begonnen zelfs met het bouwen van een volledig aparte ruimte voor hem, inclusief een nieuw zwembad. Zonder succes. “Hij sprong voortdurend over hekken van meer dan anderhalve meter hoog om terug te keren naar de schuur”, herinnert de oprichtster van de opvang zich.
Dit gedrag is des te opmerkelijker omdat capibara's absoluut niet bekend staan om het beklimmen van dergelijke obstakels. De reden is simpel: George heeft nooit een gewoon capibara-leven geleid.
Hij komt niet uit het Verenigd Koninkrijk en werd op jonge leeftijd gekocht als exotisch huisdier. Na ingrijpen van de autoriteiten kon zijn vorige eigenaar niet meer aan de verplichtingen voldoen. Op dat moment besloot Lindsay McKenna hem op te nemen.
Hij gedraagt zich als een hond
Hoewel de exacte leeftijd van George onbekend is, is één ding zeker: hij groeide op in een huis vol honden. Dat detail verklaart veel.
“Als hij blij is, springt en rent hij een beetje zoals een hond”, observeert Lindsay McKenna. “Hij ligt graag op zijn rug in de zon, vraagt om kriebels op zijn buik... en als er honden op de bank liggen, jaagt hij ze eraf om hun plek in te nemen.”
Na een jaar met zeven spectaculaire ontsnappingen moest het team van de opvang de feiten onder ogen zien. George dwingen om in een standaard verblijf te leven, leverde hem alleen maar stress op.
Een onwaarschijnlijke vriendschap met een hond
Sinds begin 2024 woont George voornamelijk in de verwarmde schuur van de opvang, waar hij vrij kan rondlopen. 's Ochtends gaat hij soms langs bij de stokstaartjes voor een massage. Als die niet willen meewerken, wendt hij zich tot de wasberen, die altijd bereid zijn om zijn rug te krabben.
Maar meestal ligt hij bij Milo, een hond die ook door de stichting is opgevangen. “Ze zijn altijd samen, wandelen op de binnenplaats of slapen op de bank”, vertelt Lindsay McKenna. “Milo is echt zijn beste vriend.”
Deze hondse aanwezigheid lijkt George diep gerust te stellen. Het biedt hem een vorm van socialisatie die hij niet vindt bij andere capibara's. Dat neemt niet weg dat hij een eigen willetje heeft. “Hij is een beetje een deugniet”, lacht de oprichtster. “Hij gaat op zijn achterpoten staan om te proberen eten te stelen terwijl we het bereiden.”
Wees gerust: George krijgt uitstekende voeding. Hij krijgt een aangepast dieet met brokjes verrijkt met vitamine C, paprika's, broccoli, maïs en aardappelen.
Hoewel het hele team dol is op zijn atypische persoonlijkheid, verbergt Lindsay McKenna een zekere spijt niet. “Diep vanbinnen had ik liever gezien dat hij buiten kon leven, grazend met andere capibara's”, vertrouwt ze toe. “Hij is zo gedomesticeerd, waarschijnlijk al heel jong, dat hij zich niet meer kan aanpassen aan hoe hij zou moeten zijn.”
George zal zijn leven dus in de opvang doorbrengen, met dagelijkse zwempartijen, dutjes op de bank en wandelingen aan de zijde van Milo. Een bijzonder bestaan, maar perfect geschikt voor iemand die nooit een capibara zoals de anderen heeft willen zijn.
