Het had een gewone zaterdagochtend moeten zijn. Een hond, een rondje buiten, winterkou. Maar aan de Suurhoffstraat in Oss sloeg het noodlot toe toen het dier door het ijs zakte.
Binnen seconden veranderde een rustige wandeling in pure paniek.
Geen weg terug
De hond belandde rond tien uur ’s ochtends midden in het water. Het ijs aan de oevers bleek verraderlijk: te zwak om op te staan, te sterk om doorheen te breken richting veiligheid.
Zelf terugkomen lukte niet meer.
Ook de brandweer stond machteloos. Het ijs maakte naderen onmogelijk.
Dan nemen duikers een besluit
Uiteindelijk waren het brandweerduikers die de enige uitweg zagen. Zij gingen het ijskoude water in, recht op de hond af.
Aan de kant stond het baasje klaar. Met dekens. Met angst in de ogen. Met hoop.
Een redding waar iedereen stil van werd
De duikers bereikten de hond en brachten haar veilig terug naar de kant. Nat, koud, maar levend.
Toen ze uit het water kwamen, brak er spontaan applaus uit. Van omstanders die alles hadden gezien. Van mensen die even niet meer deden alsof het “maar een hond” was.
Warm welkom
Het baasje sloeg direct dekens om haar huisdier heen. Trillend, maar veilig.
Een redding op het nippertje.
En een herinnering aan hoe dun het ijs soms écht is — letterlijk én figuurlijk.
