De 12-jarige Emily (schuilnaam) is die dag ziek thuis. Ze is alleen, terwijl haar moeder aan het werk is. Het meisje uit Texas/VS is verkouden en heeft koorts en moet uitzieken. Maar dan schrikt ze van een wanhopig geluid!
De twaalfjarige hoort een hijgend, zwak gejammer uit de hoek van haar kamer, haar kleine puppy “Buddy” snakt naar adem. En er is niemand die kan helpen! Als haar moeder dan ook niet de telefoon opneemt, neemt Emily snel een beslissing.
Een wanhopig plan
Zonder aarzelen grijpt het meisje de autosleutels. Ze heeft nog nooit achter het stuur gezeten – maar de angst om haar beste vriend is groter dan welke angst dan ook. Met trillende handen tilt ze Buddy op de passagiersstoel, start de motor en rijdt weg.
Meter voor meter worstelt ze zich door de straten van haar Texaanse stadje, vastbesloten om haar kleine hond te redden. De twaalfjarige legt bijna anderhalve kilometer af, dan flitst er plotseling blauw licht in de achteruitkijkspiegel.
De ontmoeting met de politieagent
De agent die de auto tot stilstand brengt, houdt met van alles rekening, maar niet met een kind achter het stuur. Wanneer hij de deur opent, ziet hij een huilend meisje en een puppy die nauwelijks nog ademhaalt.
Hij beseft direct dat er geen sprake is van een misdrijf, maar van een acute noodsituatie. Zonder aarzelen neemt hij Buddy in zijn armen, zet Emily op de passagiersstoel van zijn dienstwagen en rijdt met zwaailicht en sirene naar de dichtstbijzijnde dierenarts.
Tussen leven en dood
In de dierenkliniek zien de artsen hoe slecht het met de hond gaat. Ze beginnen meteen met de strijd om Buddy’s leven. Emily houdt de hele tijd zijn kleine poot vast, terwijl de tranen over haar gezicht lopen.
Na bange minuten komt eindelijk het verlossende nieuws: De puppy heeft het overleefd! Hij zal volledig herstellen, dankzij de snelle reactie van zijn kleine, dappere baasje.
“U heeft een buitengewone dochter”
Even later komt Emily’s moeder volledig overstuur in de kliniek aan. Daar komt de politieagent naar haar toe en doet iets wat ze helemaal niet verwacht.
In plaats van de moeder een preek te geven, kijkt de man haar aan en zegt rustig: “Normaal gesproken zou ik u adviseren om uw dochter beter op te voeden. Maar weet u wat? U heeft een sterke, moedige en meelevende jonge vrouw grootgebracht. We moeten er alleen nog aan werken dat ze over een paar jaar aan de juiste kant van de weg rijdt.”
Vandaag gaat het goed met Buddy. En Emily is door haar “autodiefstal” een kleine heldin van haar stad geworden. Ze heeft op het cruciale moment instinctief precies het juiste gedaan.
