Ik heb geen klik met mijn kat
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Hoi! :)
Ik zag net je berichtje over de band met Minette. Ik wilde even weten hoe het nu gaat? Gaat het al wat beter of niet? :)
Geef het de tijd. Als ze erg aan je moeder gehecht was, is het vast lastig voor haar om nu met iemand anders te wonen. Stapje voor stapje zal het waarschijnlijk wel beter gaan. Het wordt misschien geen enorme knuffelkont, maar jullie zullen vast meer naar elkaar toe groeien. En als ze miauwt, is dat juist haar manier om met je te communiceren. :) Heb je al geprobeerd om met haar te spelen, met een paar touwtjes bijvoorbeeld? Of zakjes kattenkruid op de krabpaal leggen. Dat kan haar een fijn gevoel geven. Als ze ook naar de hond uithaalt, is het voor haar waarschijnlijk ook lastig en heeft ze stress. Het vertrouwen van een kat winnen kost soms tijd. Je kunt proberen haar wat kort gebakken zalm te geven. Als ze dat lekker vindt, trekt haar dat misschien wat meer naar je toe. :) Kop op, geef de moed niet op! :)
bedankt allemaal dat jullie de tijd hebben genomen om me te helpen, ik ga de "huisgenoot-oplossing" toepassen 😉
@ Emy
Ik ken Siamezen heel goed, want ik heb ze al mijn hele leven. Het zijn inderdaad de grootste kletsers met de meest rauwe stem van alle katten. Dat kan best snel irritant worden, dat geef ik toe...
Siamezen staan erom bekend dat ze zich enorm aan één persoon hechten en helemaal van slag zijn als die vertrouwde persoon er niet is. Mijn Siamezen hebben nooit echt iemand anders geaccepteerd dan ik, niemand anders, zelfs mensen die hier vaak over de vloer komen niet. Zolang je ouwetje goed eet en drinkt, zullen we maar zeggen dat het wel goed zit en dat ze je, stiekem, toch gewoon accepteert.
Bedankt voor jullie vriendelijkheid! Ik ging elke dag bij mijn moeder langs en deed de boodschappen, dus ik weet precies wat elke kat lekker vindt. Maar ja, het is niet anders: Zézé is een lastige eter en nogal wispelturig. De kern van het probleem zit echter ergens anders; het is vooral haar onverschilligheid tegenover mij die me pijn doet.
helaas speelt zézé niet... en ze scherpt haar nagels niet, dus we moeten ze regelmatig knippen. ze is niet echt aanhankelijk, maar totaal niet agressief; ze vlucht gewoon weg terwijl ze wat moppert, dat is alles.
Laten we ophouden met die onredelijkheid, bedankt. Mijn eerste bericht aan Emy begon met:
"Ik richt me nu tot Emy:
Weet je wat? Je bent helemaal niet verplicht om van je kat te houden :) De kat is een vrij bijzonder dier met een enorm breed scala aan gedragingen die per individu verschillen."
mijn tweede met:
"Nogmaals, voel je niet schuldig."
Tot ziens
Of ze het nu "weet" of niet, het feit dat ze niet is weggelopen laat wel zien dat jouw huis nu echt haar thuis is :) Probeer eens met haar te spelen als ze daarvoor openstaat, dat is de oplossing voor heel veel problemen met katten (maar, nogmaals, nooit direct met je handen)
Zoals ik al aangaf: het spijt me dat ik de wondere wereld van de katten heb verstoord. Ik zal niet meer op "jullie forum" komen, ik heb de boodschap begrepen. Bedankt voor de ontvangst en het begrip.
Voor de topicstarter: je hoeft een kat niet leuk te vinden, maar je mag hem nooit kwaad doen. Dat is alles wat ik wilde zeggen, jammer dat jullie dat niet hebben begrepen.
bedankt voor jullie advies; ik weet diep vanbinnen dat ze enorm veel goede kwaliteiten heeft; mama woonde op 50 meter bij mij vandaan en Zézé heeft nooit geprobeerd om weg te lopen. Ze was heel snel gewend aan haar nieuwe omgeving, alsof ze het wist...
Luister, je bent inmiddels wel genezen van katten, dat hebben we wel begrepen. Je kunt beter teruggaan naar het hondenforum waar je wel constructieve gesprekken kunt voeren. Hier heb je niet samen met ons naar oplossingen gezocht, en je hebt ook niet geprobeerd de topicstarter te helpen. Je kwam hier alleen maar om je frustratie (die ik echt wel begrijp, geloof me) in ons gezicht te slingeren, en daar hebben we dan ook naar gereageerd.