Wanneer is het moment om mijn kat uit zijn lijden te verlossen?
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Hoi weer
We duimen!
Volgens de dierenarts heeft hij geen pijn, vraagt hij nog steeds om knuffels, eet hij een beetje en wast hij zich nog.
Ze gaat verder met de onderzoeken; hij krijgt vanavond een echo om te kijken of het een hartprobleem is.
Ik ga de dierenarts nog wel een keer om de diagnose vragen.
Maar ik weet niet of het veel zin heeft, ik denk dat hij weer vocht achter de longen heeft (zijn buik beweegt bij elke ademhaling) en hij is erg moe.
Ik heb de hele nacht liggen huilen. In een week tijd heb ik het gevoel alsof alles is ingestort.
Ik wil nog even terugkomen op de diagnose. Volgens mij is kanker echt iets anders dan hartfalen. Bij kanker is er vaak weinig hoop meer, terwijl je bij hartfalen weet dat het een keer ophoudt, maar dat is niet per se een reden voor euthanasie, tenzij hij natuurlijk van het ene probleem in het andere sukkelt.
Ik zou je dus eerder aanraden om je dierenarts te vragen de diagnose wat scherper te stellen voordat je over het levenseinde gaat nadenken. Want ik denk dat hij, behalve als hij steeds weer last krijgt van vocht achter de longen of andere problemen door dat hartfalen (als dat het is), nog best een fijn leven kan hebben. Wel met een zwak hartje en waarschijnlijk wat minder fut, maar verder zonder al te veel gedoe...
Ik denk dat, zoals anderen ook al zeiden, de dierenarts de aangewezen persoon is om te zeggen wat in zijn ogen de beste oplossing is.
Hoi,
Ik heb voor vanochtend weer een afspraak bij de dierenarts gemaakt.
Garfield lijkt zich goed te voelen en geen pijn te hebben (hij jaagt nog steeds, vecht nog wat af...), maar...
Ik weet dat het niet meer beter gaat worden, maar de beslissing is echt vreselijk en ik wil hem niet zien aftakelen.
Ik ben er helemaal kapot van.
Ik heb die van mij vanochtend laten gaan 😔 Ik wilde liever dat ze niet hoefde te lijden. Ik had haar misschien nog een paar dagen bij me kunnen houden, maar helaas weet je nooit echt wanneer ze pijn hebben en met die vochtophoping had ze kunnen stikken. Het was een vreselijke beslissing, maar ik heb het voor haar gedaan en niet voor mezelf 😔 Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop dat het gaat 🙏
Ik heb voor het katje van een vriendin gezorgd dat een longtumor had.
Ik had een plekje voor haar ingericht op de koelste plek in huis, omdat de hitte het ademhalen nog lastiger maakt.
Na 4 dagen behandelingen, plasmiddelen en andere medicatie, merkte ik dat eten echt heel moeilijk voor haar werd. De dierenarts legde me uit dat een kat niet tegelijkertijd kan ademen en eten; het is het een of het ander. Omdat haar borstkas ook heel zwaar op en neer ging bij het ademen, heb ik in overleg met mijn vriendin de dierenarts gebeld.
Toen ze onder narcose werd gebracht, stopte haar hartje meteen, maar uit voorzorg heeft de dierenarts haar toch de laatste injectie gegeven. Het is zo'n ontzettend moeilijke beslissing om te nemen, maar vergeet niet dat een kat zelden laat zien dat hij lijdt.
Ik heb zelf last van luchtwegallergieën en ik kan je verzekeren dat geen lucht krijgen heel pijnlijk is. Je bent uitgeput, het is traumatisch en beangstigend, en je hart gaat zo tekeer dat het voelt alsof het gaat ontploffen.
Wij hebben de mogelijkheid om onze dieren niet te laten lijden en euthanasie kan een daad van liefde zijn.
Veel sterkte gewenst en zoals Blue Cat al zegt: bespreek het onderwerp met je dierenarts.
Hoi, ik zit precies in dezelfde situatie als jij. Bij mijn kat is twee weken geleden een punctie gedaan om vocht af te nemen, maar het komt langzaam weer terug. Mijn dierenarts geeft me cortisonen en plasmiddelen om de opbouw van het vocht zo veel mogelijk te vertragen. Ze ademt sinds de punctie wat moeizamer, maar ze eet nog een beetje, drinkt, spint en ze is nog veel bij ons. Het is echt heel lastig om te weten wat je moet doen. Mijn dierenarts gaf me inderdaad geen hoop meer en zei dat ik moet wachten tot de situatie verslechtert om haar in te laten slapen (zodra ze met haar bekje open ademt), maar ik zie er enorm tegenop om op dat moment te moeten wachten. Ik wil absoluut niet dat ze lijdt, dus wat is wijsheid? Ik zit ook constant op haar ademhaling te letten en durf de deur niet meer uit, bang dat ze stikt als ik er niet ben... Het is ontzettend moeilijk om deze keuze te moeten maken en ik wens je dan ook heel veel sterkte. Houd je ons op de hoogte?
Hoi, mijn katje is overleden aan de gevolgen van longoedeem (vocht in de longen). Toen ik haar na de punctie weer ophaalde, at ze niet meer, ze sliep de hele dag en ze ademde heel erg slecht. Ik voerde haar onder dwang met een spuitje met een voedingsgel van de apotheek, maar ik zag echt dat ze leed. Op de derde dag kwam ik thuis en lag ze in een hoekje in de badkamer. Ik wist dat ik die loodzware beslissing moest nemen, en toen de dierenarts haar onderzocht, vertelde hij dat ze aan het sterven was. Ik heb haar die laatste dagen met pijn laten doorbrengen omdat ik er zelf nog niet klaar voor was om haar te laten gaan, en elf jaar later voel ik me daar nog steeds schuldig over. De symptomen die blue cat noemt zijn de signalen die je moeten helpen om de knoop door te hakken. Je dierenarts kan het beste bepalen of het moment gekomen is om haar te laten gaan.
Het is zo lastig om te weten of hij pijn heeft of niet. Hij blijft jagen, eten... hij is alleen wat sneller moe.
Ik focus me echt volledig op zijn ademhaling, ik moet hem juist wat meer ruimte geven.
Ik neem hem morgen of dinsdag weer mee naar de dierenarts zodat ze me kan adviseren, want in je eentje is het best moeilijk en ik wil tegelijkertijd niet egoïstisch zijn als hij echt pijn heeft.