Hoi allemaal, ik wilde graag een ervaring delen die veel indruk op me heeft gemaakt.
Mijn kat was 3 jaar toen hij de diagnose blaasstenen kreeg. Er waren geen voortekenen, hij leek zich prima te voelen. Het was tijdens een routinecontrole dat de dierenarts aan de bel trok.
Wat me het meest verbaasde was de belangrijkste oorzaak: hij dronk niet genoeg. Ik had altijd een bakje schoon water staan en dacht dat dit voldoende was. Mijn dierenarts legde uit dat katten van nature niet echt aangetrokken worden door stilstaand water en dat veel katten chronisch uitgedroogd zijn zonder dat de baasjes het doorhebben.
Sinds die tijd heb ik zijn drinkgewoontes volledig omgegooid en zijn gezondheid is aanzienlijk verbeterd. Hij heeft er al meer dan een jaar geen last meer van gehad.
Hebben sommigen van jullie hetzelfde meegemaakt? Hoe heb je dat aangepakt?
