Het spijt me echt om dit te horen. Pijn is uiteindelijk datgene wat de vraag over het einde van het leven moet aanwakkeren, vooral omdat we allemaal weten dat dieren niet snel klagen.
Ik weet dat je je op dit soort momenten totaal verloren en leeg voelt. Ik wil je niet nog meer in de war brengen, dus ik herhaal alleen dat je dierenarts de enige is die je echt duidelijkheid kan geven over de exacte situatie. Maar soms moet je hem echt dwingen om een uitspraak te doen.
Vraag hem of je kat echt lijdt of dat hij "alleen maar" van zijn à propos is omdat hij merkt dat niet alles meer is zoals vroeger. Vraag hem ook hoe het zal gaan als je de natuur zijn gang laat gaan: zal Garfield gewoon in slaap vallen en niet meer wakker worden (een zachte dood), of wordt het juist een moeilijk einde?...
Hoe lang nog? (Dat is een lastige vraag voor hem, maar misschien kan hij inschatten hoe snel de toestand van Garfield is verslechterd sinds de vorige keer?)
Ik heb ergens het "geluk" dat ik nooit in jouw situatie heb gezeten. Mijn maatjes zijn allemaal plotseling overleden, waardoor ik voor een voldongen feit kwam te staan. Dat is uiteindelijk makkelijker te verwerken, omdat je toch niets meer kunt doen of beslissen.
Ik denk dat je in jouw geval, ondanks alle adviezen van de wereld, uiteindelijk toch alleen bent in het nemen en dragen van de beslissing. Daarom zeg ik je: of je nu meteen een besluit neemt of pas later als de situatie dat toelaat, het is sowieso de juiste beslissing.
Ik denk vanochtend aan je en hoop dat je geruststellend nieuws krijgt en dat er nog wat GOEDE tijd over is voor die kleine Garfield.
Wat dat laatste moment betreft: ik weet dat iedereen daar anders in staat, maar omdat ik het zelf onlangs heb meegemaakt (geen euthanasie, maar wel een "zachte" dood), had ik op dat moment nergens anders kunnen zijn.
Euthanasie is een mooie dood, als je dat zo kunt zeggen. Je doet het om een ander soort dood te voorkomen, en voor mij is dat een van de mooiste bewijzen van liefde. Ook al is je vriendin er om JOU te steunen op dit nare moment, ik denk dat het beter is als je er zelf bij bent. Voor je kat natuurlijk, maar ook voor jezelf, want anders blijf je je misschien nog lang afvragen of je wel de juiste beslissing hebt genomen. Maar doe vooral wat voor jou goed voelt, iedereen is anders. 🙄
Veel sterkte in de tussentijd.