Voorwaarden en contracten bij adoptie via een stichting

Hoi!

Ik heb hier nog kittens die een baasje zoeken: twee lapjeskatten en een schildpadkatje in regio 33 (Gironde), mocht je interesse hebben!

Goedenavond, neem eens een kijkje op internet: www.secondechance.org.

Hoi Pimou,

Ik denk ook dat steeds meer stichtingen, misschien doordat ze het té goed willen doen, methodes gebruiken die totaal averechts werken en potentiële adoptanten met de beste bedoelingen ontmoedigen.

Ik heb laatst een negatieve ervaring gehad met de Brigitte Bardot Foundation. Ik wilde een kat adopteren en er waren er meerdere op hun site die me aanspraken (ze hebben er echt veel). Ik heb braaf alle vragen beantwoord en foto's van mijn huis en omgeving gestuurd, zoals gevraagd. Daarna hoorde ik wekenlang niks. Ik heb twee of drie keer contact gezocht. Elke keer kreeg ik te horen dat het tijd kostte omdat het dossier door meerdere managers bekeken moest worden, maar dat het er in principe positief uitzag, zeker omdat ik een wat oudere kat zocht (waar minder vraag naar is).

Dat gaf me de tijd om online naar ervaringen en verhalen te zoeken. Ik schrok me rot toen ik ontdekte dat de stichting als beleid heeft om de officiële eigendomsregistratie bij de ICAD (de Franse databank voor gezelschapsdieren) niet over te zetten op naam van de adoptant. Dat is gewoon hartstikke ILLEGAAL (ik heb het gecheckt). Natuurlijk zeggen ze daar niks over, en als adoptanten er eenmaal achter komen — vaak pas als ze het dier al in hun armen hebben of zelfs veel later — willen ze natuurlijk niet meer terug. De stichting houdt zo de controle over het dier en kan het op elk moment terughalen als iets ze niet bevalt. Ik heb online verhalen gelezen van mensen die hier echt de dupe van zijn geworden.

Toen ik de stichting weer belde, konden ze deze praktijken alleen maar bevestigen. Ik heb ze toen verteld dat dit onacceptabel is en dat ze mijn dossier wel konden sluiten. Ik weet dat andere (vaak kleine) stichtingen dit voorbeeld volgen. De moraal van het verhaal: dit is een vraag die je meteen aan het begin moet stellen. Dat voorkomt dat je tijd verspilt en droomt over dieren die uiteindelijk nooit echt van jou zullen worden.

Gelukkig zijn er ook andere organisaties. Zo heb ik mijn lieve Lotus medio juli uit een SPA-asiel gehaald en een maand later stonden alle papieren al netjes op mijn eigen naam.

@Blue Cat: Bedankt voor je verhaal. :) Dat stelt me wel een beetje gerust.

De eerste stappen die volledig online gaan met al die formulieren zijn erg onpersoonlijk, dat maakt het nogal intimiderend. Ik hoop dat daarna iedereen te goeder trouw is zodat alles soepel verloopt!

@Pimou

Omdat ik zelf vrijwilliger ben geweest bij een stichting, kan ik je geruststellen. Die pittige vragenlijsten zijn er puur om onverantwoordelijke baasjes af te schrikken, en geloof me, dat zijn er een hoop... Er zit een stukje intimidatie bij. Als je transparant bent tijdens de adoptie en je niet te druk maakt om al die vragen, komt het allemaal wel goed.

Een asiel dat een dier aan je meegeeft, kan je in geen enkel geval een 'onverwacht bezoek' opleggen, behalve als er klachten uit de buurt zijn. En zelfs dan ben je niet verplicht om de deur open te doen, tenzij de situatie zo uit de hand loopt dat het asiel de politie inschakelt.

Wat betreft een eventuele verhuizing: zeg gewoon dat je geen plannen hebt om te verhuizen. Punt uit.

Ja, klopt helemaal. Maak even een geheugensteuntje voor je volgende bezoek, want het is echt heel belangrijk dat je beestje op jouw naam staat. Plak een post-it op het gezondheidsboekje, dat doe ik tegenwoordig ook altijd, anders vergeet ik vaak iets te vragen.

Ulalie, ik had op de site van de databank gelezen dat als het asiel of de stichting het nog niet heeft geregeld, ik de dierenarts gewoon om een wijzigingsformulier met mijn gegevens kan vragen. Dat kan ik dan samen met het adoptiebewijs en 5 euro naar de databank sturen, maar ik vergeet het telkens als ik bij de dierenarts ben. Ik moet er echt aan denken bij zijn inenting in oktober 2021.

Bedankt voor jullie reacties.

Ik heb bij het dierenasiel gekeken, maar vooralsnog staat er niet echt een advertentie tussen die ons echt is opgevallen of waarbij we een "klik" voelden. We letten ook heel goed op de beschrijvingen van het karakter van de kat, omdat we de kans zo groot mogelijk willen maken dat alles goed verloopt. Ik ga mijn geluk beproeven bij een paar stichtingen, in de hoop dat iedereen eerlijk is...

Trouwens, het lijkt me niet normaal dat de wijziging van de eigenaar in de chipregistratie niet is doorgegeven!! Dat is toch niet eens legaal?

Ik heb mijn laatste kat via een lokale stichting geadopteerd. Ik had ze al zoveel informatie gegeven nog voordat ze me konden ondervragen, dat ze eigenlijk niks meer hoefden te vragen. Ik stond overal voor open, zoals huisbezoeken en kennismakingen, voor mij geen enkel probleem en uiteindelijk hadden ze het volste vertrouwen in me. Ik heb nog steeds heel goed contact met het gastgezin waar hij vandaan kwam, want zij hadden uiteindelijk het groene licht gegeven voor de adoptie. Ik stuur ze nog regelmatig updates en alles gaat hartstikke goed.

Ik vraag me soms wel af of sommige stichtingen de lat niet heel hoog leggen om mensen die niet volledig transparant willen zijn alvast te filteren. Ik snap het ergens wel, want ze willen voorkomen dat een dier nog een keer wordt afgestaan. Maar goed, soms lijkt het bijna op een kruisverhoor; in dat geval kun je beter naar een andere stichting kijken, er zijn er genoeg.

Mijn kat was pas na drie maanden definitief van mij: eerst een maand als proefplaatsing omdat ik al andere dieren had om te zien of het wel zou klikken, en daarna de tijd om de registratie in de databank te regelen en hem op mijn naam te zetten. Dat duurt echt lang.

Je moet ze echt even achter de vodden zitten, Yume, als de kat nog steeds niet op jouw naam staat. Dat is niet normaal.