Hoi,
Bij mijn poes is ruim twee maanden geleden ook de diagnose IBD gesteld, bevestigd door een biopsie.
Ze weigert het natvoer en de dieetzakjes van Hill's die de dierenarts verkoopt, maar de brokjes gaan er wel in. Omdat ik haar niet alleen maar brokjes wil geven, heb ik besloten om bij haar normale voer te blijven.
Ik heb dit overlegd met de dierenarts en die had er geen bezwaar tegen; ze was bijna 600 gram afgevallen, dus ze moest echt weer aankomen.
Tot nu toe wisselde ik af tussen verschillende merken en smaken blikvoer (Catz Finefood, Granatapet, Feringa, Porta 21). Nu probeer ik niet te veel meer te variëren.
Het is best lastig te regelen, vooral omdat er bij Zooplus regelmatig dingen uitverkocht zijn.
Ik gaf haar Catz Finefood lam/konijn en dat ging goed. Ze kreeg diarree toen ik overstapte op Catz Finefood kip/fazant + Granatapet puur kip (ik had ergens gelezen, waarschijnlijk onterecht, dat gevogelte beter verdragen wordt).
Qua brokjes geef ik haar Purizon met vis. Ik had de hoeveelheid brokjes verhoogd om haar te laten aankomen. Maar nu ze weer op haar normale gewicht is, geef ik nog maar een klein beetje (10 gram per dag, meer als snack).
Wat het braken betreft: dat doet ze bijna nooit meer.
Ik heb me ook verdiept in zelf koken voor de kat (een eigen samengesteld dieet), maar kon niet echt een duidelijk antwoord vinden, of ik zou een veterinair voedingsdeskundige moeten raadplegen.
De eerste maand gaf de dierenarts een langwerkende cortisonespuit.
Daarna kreeg ze een maand lang elke dag een halve Prednicortone (werkzame stof: prednisolon).
Tegelijkertijd kreeg ze zes weken lang elke week een vitamine B12-injectie (volgens de dierenarts hebben katten met IBD vaak een B12-tekort).
Nu zit ze op een halve Prednicortone om de dag (daar zijn we net mee begonnen). Na een controleonderzoek zijn we gestopt met de B12-injecties.
Het doel van de dierenarts is om de cortisone stap voor stap af te bouwen tot we de juiste dosering hebben gevonden.
Volgens de arts kunnen katten met de juiste behandeling weer een goede kwaliteit van leven krijgen.
Het is wel zo dat de langetermijneffecten van cortisone best eng zijn.
Op dit moment gaat het goed met haar, ze is actiever en heeft weer zin om te spelen.
Hoe is de diagnose bij jouw kat vastgesteld?
Bij ons duurde het nogal lang, ze dachten eerst aan een alvleesklierontsteking.
Toen ze een terugval kreeg, hebben ze een echo gemaakt. Toen twijfelden ze tussen een lymfoom en IBD.
De diagnose IBD werd na de biopsie bevestigd, maar de lymfeklieren moeten in de gaten gehouden worden omdat ze opgezet zijn. Volgens de dierenarts en het lab kunnen ontstekingen een goede voedingsbodem zijn voor de ontwikkeling van een lymfoom.
Nou, dat was het.
Sorry voor het hele verhaal, maar het is allemaal niet makkelijk en soms voel je je een beetje alleen staan met deze ziekte.
Fijn weekend!
Vertaald Frans
