Hoi allemaal!
Ik wil even een verhaal delen over de gezondheid van mijn kat: ze gaf 's ochtends gal over, maar nu is het probleem opgelost.
Vandaag de dag is ze kerngezond en alles gaat goed. Dus waarom begin ik erover, vraag je je af..? Nou, omdat ik net als iedereen een hoop sites en forums over katten heb afgezocht naar een verklaring voor deze symptomen, en ik vond maar ÉÉN enkel artikel dat precies over het probleem van mijn kat ging!
Daarom wil ik het graag delen, in de hoop dat het andere mensen die hetzelfde meemaken geruststelt. 🙂
De beginsituatie: mijn kat was in topvorm, ze dronk en at heel normaal (ze krijgt brokjes van de dierenarts), en ze was levendig, speels en aanhalig zoals altijd. Maar toen zag ik op een ochtend, vlak na het opstaan, dat ze had overgegeven. Ik maakte me meteen zorgen, want het was geel braaksel, gal. Iedereen zei dat ik me niet gek moest laten maken en dat katten wel vaker overgeven, zeker omdat ze er verder hartstikke gezond uitzag.
Maar na een normale dag met spelen, knuffelen en brokjes, was het de volgende ochtend op precies dezelfde tijd weer raak: geel braaksel.
Ook daarna ging het weer prima met haar; ze at, dronk en ging lekker spelen. Ik dacht dat het misschien een haarbal was die niet lekker zat...
Toen vroeg ik me af: wat was er de afgelopen 2 dagen anders dan de dagen daarvoor?
Je moet weten dat mijn kat (een schatje!) de hele nacht bij me in de slaapkamer slaapt. Vanaf het moment dat ik naar bed ga tot ik wakker word, ligt ze lekker te maffen en komt ze de kamer niet uit. Als ik opsta, komt zij ook in beweging. Ze heeft mijn ritme dus volledig overgenomen. Ik vraag me ook af of ze 's nachts niet alleen naar de keuken durft (terwijl daar altijd brokjes en water voor haar klaarstaan en ze dat overdag prima zelf regelt).
En wat er die 2 dagen veranderd was, was MIJN EIGEN SLAAPRITME. Omdat ik vakantie had, ging ik pas rond 1 uur 's nachts naar bed en werd ik rond 11 uur wakker (flinke nachten, hè?). Normaal als ik moet werken is dat eerder van 23:00 tot 06:00 uur.
Mijn kat, die zich dus aanpaste aan mijn vakantieritme, sliep 10 uur achter elkaar zonder te eten. Haar maag was te lang leeg, waardoor ze gal ging spugen! Zodra ik dat doorhad (dankzij dit artikel: http://www.amonchat.com/syndrome-vomissement-biliaire.aspx), heb ik meteen getest of het hielp om mijn ritme te doorbreken. Om 01:00 uur naar bed, om 07:00 uur even opstaan om met mijn poezel naar de keuken te gaan: brokjes, natvoer, een knuffel en een dankbare kat. Daarna doken we er weer in om de rest van de nacht uit te slapen.
En ja hoor: die ochtend geen braaksel en een kat die zich kiplekker voelde!
Sindsdien geen enkel probleem meer, helemaal opgelost!
Nu zeg ik niet dat dit voor iedereen de oplossing is. Vaak is een kat die overgeeft terecht reden tot zorg en moet je natuurlijk naar de dierenarts gaan (zeker als de kat niet eet of apathisch oogt). Maar door deze ervaring weet ik nu dat mijn poezel zich zo erg aan mijn leven aanpast dat ze er soms ziek van wordt. Soms moet je gewoon naar haar eigen ritme luisteren!
Sorry voor deze LANGE lap tekst, maar ik hoop dat anderen er iets aan hebben!
