Mijn kitten luistert totaal niet, gedragsproblemen

Ik heb een wit vrouwtjeskitten met groene ogen, maar ze hoort niets. Hoe kan dat?

Maar om dit alles echt effectief te maken, een echt verschil te maken en beide problemen tegelijk aan te pakken terwijl je een band opbouwt met je kitten, zou ik het volgende doen. Maak er een strikt ritueel van. Dat vraagt dus wat discipline van jouw kant. De één gaat naar yoga, de ander naar de sportschool of de moskee; nou, dit kitten heeft ook zijn eigen ritueel nodig. In plaats van hem te onthouden wat hij nu zoekt, geef hem wat hij echt nodig heeft:

Wissel af met spelletjes van dichtbij, dus met een voorwerp dat je in je hand houdt. Hij zal in de verleiding komen om in je hand te happen. Niet doen. Hou hem heel rustig tegen (we zijn nog steeds aan het spelen, dus geen negatieve energie). En bied dan het speeltje aan. Een kat wil jagen. Dus zolang je een vlucht nabootst en hem zin geeft om op dat voorwerp te jagen, zou dat goed moeten werken.

Daarna is het tijd voor rennen en springen. Je moet zijn behendigheid en kracht ontwikkelen en hem zijn energie laten kwijtraken. Laat hem op de krabpaal springen, jaag op een muisje aan een hengel, een balletje, wat dan ook. Doe dit zo'n 10 tot 15 minuten. Geef hem daarna te eten op het moment dat "jij" aan tafel gaat.

Als een kitten eet, krijgt hij een vies bekkie. Hij zal dan de neiging hebben om lekker te gaan chillen op zijn krabpaal, zichzelf te wassen en daarna een dutje te doen. Ik geef het voer altijd op de bovenste verdieping van de krabpaal. Dat stimuleert hem om daar te blijven na zijn kleine maaltijd. Een kat die hoog zit, is vaak een stuk rustiger. Hij kan alles van bovenaf bekijken voordat hij een dutje doet.

Normaal gesproken is een kitten niet zwart-wit. Als hij druk is, wil hij spelen; als hij slaperig wordt, wordt hij knuffelig. Maak daar op dat moment gebruik van om hem lekker te knuffelen. Probeer hem niet eens te aaien als hij op niveau 10 qua opwinding zit. Maar als hij rustig is, zoek dan zijn favoriete plekjes op en laat hem zien dat een mensenhand heerlijk kan knuffelen.

Ik vond het begin van je bericht een beetje bot, maar ik moet toegeven dat ik het wel met je eens ben, vooral wat betreft dat geduld hebben.

Maar ook voor jou: dit is echt belangrijk. Je moet een band opbouwen met je kat. En als je al zijn liefdevolle toenaderingen per ongeluk ombuigt naar negatieve ervaringen, vind ik dat echt heel erg. Oh, dat doet me echt pijn in mijn hart :( Stel je voor, het is alsof je een baby de schuld geeft omdat hij zijn handjes om je vingers sluit, of glimlachend je gezicht aanraakt :(

Zorg er eerst voor dat je kitten genoeg leuke plekjes heeft. Een goede krabpaal bijvoorbeeld. Als hij daar niet aan gewend is, leer hem dan hoe hij die kan gebruiken. Ik heb dat gedaan door hem achter een muisje aan te laten jagen die aan een speelhengel hing. Dat is echt superleuk.

Ik ben hier heel stellig in. Bij mij thuis is het erg rustig, ik woon alleen. Het was vrij makkelijk om mijn kitten het woord 'nee' te leren. Ik ben daar ongeveer anderhalve tot twee maanden mee bezig geweest. Ik ken maar één methode: je zegt heel rustig 'nee' en zet de kat weer van de tafel af. Springt hij er weer op, dan zeg je weer 'nee' en zet je hem er weer af. Gebruik nooit geweld, het is nergens voor nodig om de kitten te 'intimideren'. En dan bedoel ik intimideren in de breedste zin van het woord, dus hem een beetje bang maken of zo. Nou ja, daar geloof ik dus totaal niet in. Je legt dan een heel verkeerde basis, vind ik. Bah, ik heb er zelfs een hekel aan.

Nee, gewoon weer op de grond zetten. Na een keer of 20 springt hij er niet meer op. Dit blijf je herhalen tot die 20 keer er nog maar 2 of 3 zijn. Daarna 1. En daarna 0.

Kun je misschien ook de etenstijden hierop afstemmen? Nou ja, kittens eten natuurlijk maar kleine porties tegelijk. Maar als hij een vol buikje heeft, helpt dat wel om de drang weg te nemen om op de tafel op 'jacht' te gaan.

Ja, zoals Jeannot76 zegt, en als je ze verliest, zelfs nog lange tijd daarna, kan ik je vertellen hoe erg je die kleine krabbeltjes en hun kopjes mist.

Heel erg bedankt voor al jullie hulp en advies! Ik ga proberen er vandaag meteen mee aan de slag te gaan. Nogmaals bedankt!

Hoi,

Je kitten is nog erg jong en heeft niet lang genoeg bij zijn moeder gezeten. Hij heeft de opvoeding van de moederpoes gemist. Het kan ook zijn dat hij wat van slag is door zijn start en het feit dat hij te vroeg uit het nest is gehaald.

Ik raad je aan om door te gaan met de manier waarop je hem nu aanpakt als hij bijt, want een goede opvoeding is heel belangrijk. Daarnaast zou iets om hem te kalmeren kunnen helpen: je kunt een Feliway-verdamper gebruiken of Bachbloesems (dit geeft vaak hele goede resultaten bij dieren). Zo zal hij minder agressief worden en juist meer zin hebben om te knuffelen en te spelen, zonder dat het schadelijk is voor zijn gezondheid.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt!

Pauline

Hoi,

Je kitten is nog niet volledig gespeend. Normaal gesproken doet de moederpoes dit in de derde maand door hem te leren zijn nagels in te houden en niet zomaar overal in te bijten. Dit is iets wat hij nu dus van jou moet leren.

Voor de rest is zijn gedrag heel typerend voor een gezonde kitten; er is niets geks aan de hand. Het is aan jou om geduldig te blijven en hem op te voeden wat betreft spelen, bijten en krabben.

Er gaat voor hem bijvoorbeeld niets boven bewegende 'prooien', zoals handen, haar, benen en voeten. Leid in dat geval zijn aandacht direct af met speeltjes. Als dat niet werkt, kun je hem negeren en even in een andere kamer zetten, zoals je nu al doet. Dit zal nog een paar maanden duren en meestal wordt het na de castratie of sterilisatie een stuk beter.

Wat het eten betreft: ook dit gedrag is weer volkomen normaal. Kittens spiegelen hun moeder: wat ze eet, hoe ze zich wast, hoe ze met gevaar omgaat, enzovoort. Omdat jij nu zijn 'ouder' bent, wil hij natuurlijk eten wat jij eet. Hij leert door imitatie. Als je tijdens het eten even met rust gelaten wilt worden, kun je hem het beste even in een aparte ruimte zetten.

Onthoud dat een kitten ERG eigenwijs kan zijn. Als je hebt besloten dat iets 'NEE' is (doe dit rustig, zonder je stem te verheffen of bruuske bewegingen te maken), dan moet je daar echt consequent in blijven. Als je één keer toegeeft, is dat voor hem een teken dat het voor altijd mag.

Ik wens je veel geduld toe. Hij gedraagt zich echt als een typische kitten... wat op zich heel geruststellend is. Het zou misschien ook makkelijker gaan met een speelmaatje van dezelfde leeftijd, omdat ze dan samen kunnen ravotten.