Mijn kat verandert niet van gedrag na de castratie

 "Hij is nooit buiten geweest, het is een binnenkat, en toch probeert hij constant te ontsnappen en wil hij steeds naar buiten."

Dat komt omdat hij de kans niet heeft gehad om naar buiten te gaan. Het is niet dat hij niet wilde, hij kon simpelweg gewoon niet.

Het duurt ongeveer twee weken tot een maand voordat de mannelijke hormonen na een castratie verdwenen zijn en alles weer "normaal" is. Ik raad je echt aan om het zo snel mogelijk te laten doen; hoe langer je wacht, zoals Blue al zei, hoe langer het gaat duren. Hij zal zich er beter door voelen en jij ook.

Wat betreft de opmerkingen van Molotof: no comment. Vooroordelen zijn hardnekkig, zeker als je totaal geen verstand hebt van katten.

Hoi,

(Het heeft geen zin om in discussie te gaan over het gezwets van @Molotof, want die heeft er echt totaal geen verstand van.) Natuurlijk gaat castratie het gedrag van je kat veranderen. Maar let wel: hoe langer je wacht (en waarom wacht je eigenlijk?), hoe langer het kan duren voordat dit aangeleerde gedrag verdwijnt. Het huidige gedrag van je kat is heel normaal voor een ongeholpen kater wiens hormonen hem dwingen om zich koste wat het kost voort te planten. En natuurlijk is de kat van de eerste poster al rustiger geworden; de operatie was pas twee dagen geleden en hij was toen al gestopt met overal te sproeien!!

Hoi, ik weet dat je vraag al van een tijdje geleden is, maar heb je je kat nog en is hij inmiddels wat rustiger geworden? Die van mij is nog niet gecastreerd (het staat wel op de planning), maar hij maakt me 's nachts echt helemaal gek 😭😭😭😭. Heeft de castratie bij jou echt geholpen? Ik weet namelijk niet of ik het nog veel langer volhoud zo, ik slaap echt niet meer door al dat gemiauw, het krabben aan de deuren en dat gewrijf tegen me aan. Ik ben echt doodop.

Ik vind je wel erg hard in je bewoordingen en een tikkeltje veroordelend.

Molotof, dat doet nogal denken aan een molotovcocktail en bij jou gaat het er blijkbaar heftig aan toe... ik vermoed dat je met het verkeerde been uit bed bent gestapt vanmorgen.... Alle mensen op dit forum die een binnenkat hebben, zullen je relaas vast kunnen waarderen 👍👍

Wat mij betreft klopt er werkelijk niets van; binnenkatten zijn geen 'onderkatten' of achterlijk, ze zijn hartstikke gelukkig en stabiel.... we hebben het hier over katten die nooit buiten zijn geweest. Je bent niet ongelukkig als je iets nooit hebt gekend, en het leven buiten (mijn katten komen wel buiten) brengt ook risico's met zich mee.... ongelukken, auto's, vechtpartijen.

En praten over het 'dresseren' van een kat? Dan ken je katten blijkbaar niet bepaald goed.... een kat dresseer je niet. 🤣🤣🤣

Wat jouw eigen opvoeding betreft: ze zijn blijkbaar vergeten je te leren wat empathie is.

"Lucifer" zoals de kat van Assepoester, dat ten eerste al. Ik had hem ook Satan, Assepoester of Winnie de Poeh kunnen noemen, dat had echt niets veranderd.

Ik zeg dat het een binnenkat is omdat hij vanaf het begin al weigert mijn kamer uit te komen. Hij woont in een groot huis met een ERG groot terrein, mensen, andere katten die wel half buiten leven, honden... Ik heb geprobeerd hem regelmatig mee naar buiten te nemen toen ik hem net had, maar zonder succes.

Ik had het in het begin niet vermeld, maar het gaat om een kat die ik in een vuilniszak in de regen heb gevonden, samen met zijn broertje, toen ze pas een dag of tien oud waren. "Mentaal vreselijk achtergebleven", waarschijnlijk wel, maar daar ben ik niet de oorzaak van.

Ik heb altijd katten gehad die een echt kattenleven leiden, hij wilde dat gewoon niet.

Ik zou deze kat nooit weg kunnen geven, zoals jij zegt, want ik ben de enige persoon die hij vertrouwt. Omdat hij nog zo jong was toen ik hem vond, ben ik (bij wijze van spreken) zijn vervangende moeder geworden.

Ik heb er niet om gevraagd dat mijn kat of zijn opvoeding beoordeeld wordt, ik wilde alleen een antwoord op mijn vraag. Leg me uit hoe een castratie chemisch gezien werkt bij een kat, en ik wil graag de mening horen van mensen die echt verstand hebben van dit onderwerp.

En die neerbuigende toon terwijl je niet eens weet waar je het over hebt, nee bedankt.

Heel erg bedankt voor je antwoord, dat is in ieder geval een geruststelling. 😅

De kat "Lucifer"... Dat is op zich al een blunder. De kracht van namen.

"Hij krabde aan de deur alsof hij er elke nacht per se uit wilde terwijl hij zat te mauwen." Normaal.

"Hij bleef maar proberen te ontsnappen en wilde steeds naar buiten." Normaal.

"Het werd onleefbaar. Hij is nooit buiten geweest, het is een binnenkat." Je bent een monster.

Binnenkatten bestaan niet, dat noemen we 'gevangen katten' en ze zijn meestal mentaal vreselijk achtergesteld, het zijn echt 'onder-katten'. Hun hele leven lang nul contact met soortgenoten. Opgesloten op 1/50e, 1/100e of 1/200e van een normaal territorium. Geen beestjes om op te jagen, geen vogels, geen muizen, helemaal niks. Je laat hem door een hel gaan. Laat hem naar buiten, of geef hem aan iemand die wel weet hoe je voor een kat moet zorgen.

"Ik hoorde elke dag mensen zeggen 'je moet hem laten castreren', maar na twee dagen zie ik nog steeds geen verandering." Tja. Dat gaat nog lastig worden.

Castratie is een dogma (dat op zich wel te verdedigen is hoor, maar de meeste mensen begrijpen het niet en kunnen het niet uitleggen in termen van populatiebeheer en commercieel protectionisme), en dit dogma is gebaseerd op een heleboel valse overtuigingen. Het is eerder de persoonlijkheid en de manier van opvoeden van de voor- of tegenstanders van castratie die voor verschillende resultaten zorgt, dan de operatie zelf.

Ik raad je aan om "Lucifer" aan iemand toe te vertrouwen die een tuin heeft, een woning op de begane grond, een zolder... kortom, iemand die de ruimte heeft om een kat te houden. Als je hem niet naar buiten kunt laten, had je hem nooit moeten kopen of in huis moeten nemen.