Hoi allemaal,
Ik kom hier even om advies of ervaringen vragen voor mijn kat Chaussette van 13 jaar oud. Na drie dagen opname bij de dierenarts, waarbij de twee artsen die hem hebben gezien het ook niet meer weten, zit ik met veel vragen.
Op de eerste dag gaf hij binnen een paar uur drie keer bloed over, dus we zijn direct naar de dierenarts gegaan.
Hij heeft nu al zeven dagen niets uit zichzelf gegeten. Sinds drie dagen krijgt hij sondevoeding via een neussonde en draagt hij een kap. We hebben thuis werkelijk alles geprobeerd: melk, a/d paté (die super smakelijk zou moeten zijn), tonijn, witte ham... Allemaal dingen waar hij normaal dol op is. Maar wat we ook doen, zodra ik het onder zijn neus houd, deinst hij achteruit en begint hij te kokhalzen, met zijn kop te schudden en zijn tong uit te steken. Hij walgt er duidelijk van! De dierenarts stelt ons gerust omdat de echo's er normaal uitzagen en het uitgebreide bloedonderzoek perfect was. De arts vertelde dat het essentieel is dat hij weer zelf gaat eten en denkt dat het een zware ontsteking van de spijsverteringswegen is.
Eerst dacht ik dat die neussonde en de kap hem in de weg zaten en dat hij daarom niet wilde eten, maar het feit dat hij zo fel reageert en die indruk van walging wekt, baart me grote zorgen. Is jullie dit weleens overkomen??? Zou er iets vast kunnen zitten in zijn slokdarm? Een abces in zijn bek? Dat had de dierenarts toch wel gezien, of niet?
Even voor de chronologie: Het begon maandagavond. Chaussette wilde zijn natvoer niet nadat hij de avond buiten had doorgebracht. Hij deed een beetje raar, had zijn ogen half dicht en liep traag. Om 23:00 uur gaf hij wat bruine vloeistof over. Dat had hij al vaker gedaan, dus ik maakte me nog geen zorgen.
De volgende ochtend om 06:00 uur gaf hij weer over, gal met wat bloed erbij. Dat was dus wel zorgwekkend. Mijn man en ik besloten een paar uurtjes af te wachten om te kijken hoe het ging. Toen hij weer bloed overgaf (veel dit keer) samen met gal, is mijn man direct naar de dierenarts gereden. Het onderzoek was normaal, voelde goed aan bij het betasten. Hij kreeg Phosphaluvet (werkzame stof: aluminiumfosfaat) en Emeprid vloeistof mee om drie keer per dag in zijn bekje te geven. Hij stribbelt enorm tegen en na de Phosphaluvet begint hij heel erg en plakkerig te kwijlen.
De volgende dag zijn we weer naar de dierenarts gegaan voor een eerste echo. Alles zag er goed uit, behalve dat de darmen wat uitgezet waren.
Het bloedonderzoek was ook prima. Alles ziet er tiptop uit, ondanks dat hij 13 is! Hij is toen een nachtje bij de dierenarts gebleven en krijgt nu al drie dagen sondevoeding via de neus met vloeibaar herstelvoer van Royal Canin (Recovery) en KAOPECTATE als maagbeschermer. De volgende dag was de tweede controle-echo ook weer goed. Hij heeft sindsdien niet meer overgegeven, niet bij ons en niet bij de dierenarts. Hij heeft bij de arts twee keer wat zachtere ontlasting gehad met wat bloed erin. Plassen gaat normaal.
Thuis blijft hij een beetje op een verstopt plekje liggen, maar hij loopt wel gewoon rond met zijn staart omhoog en hij klimt ook nog op bed zoals altijd. Hij ziet er niet echt lusteloos uit, behalve wanneer hij net terugkomt van de dierenarts (dat bezorgt hem enorm veel stress). Zijn pupillen reageren goed en hij laat duidelijk merken dat hij het er niet mee eens is door te miauwen zoals hij altijd doet (hij is een enorme kletskous).
KUNNEN JULLIE ME HELPEN?