Kat met pancreatitis en IBD - een wanhopige oproep

Heel erg bedankt voor deze lieve woorden. We zijn er helemaal kapot van. Het huis is zo leeg en dan zitten we ook nog eens binnen opgesloten... Ik loop maar wat te ijsberen en ik blijf maar huilen, ik blijf maar huilen...

@Magla,

Wat ontzettend naar voor je. Dat schuldgevoel dat je voelt is heel normaal, dat ervaren we allemaal in zulke omstandigheden. Het is menselijk, maar niet terecht. Je zult het nooit weten: wat als... en als... en als...

Je hebt van je kat gehouden en hem goed verzorgd, en je hebt op het laatst alles gedaan wat je kon. Blijf de film niet steeds in je hoofd afspelen, dat is echt een onnodige marteling. Ik denk oprecht dat je man de juiste beslissing heeft genomen.

Geef het wat tijd, dat verzacht alles. En op een gegeven moment zul je weer met verlangen naar katten gaan kijken. Als je een kattenliefhebber bent, kun je nou eenmaal niet lang zonder. Het leven gaat door, laat de dood niet het laatste woord hebben. Een nieuwe kat zal je weer veel geven, en andersom ook. Wanneer de tijd daar rijp voor is.

Heel veel sterkte.

Hallo allemaal. Dag 1 zonder kat in huis. Nu is de tijd van het schuldgevoel aangebroken. Van twee kanten. Ik voelde me zijn beul, zijn kwelgeest, omdat ik hem al die medicijnen wilde geven terwijl hij niet wilde. En aan de andere kant hadden we hem misschien bij de dierenarts moeten laten om zijn temperatuur weer omhoog te krijgen en hem zo misschien te redden. De nieuwe behandeling, die ook zo lastig toe te dienen was, leek te werken. De dierenarts heeft vandaag waarschijnlijk alle uitslagen binnengekregen... te laat. Hij was zoveel afgevallen en hij bleef maar afvallen, ondanks dat hij goed at en de hele tijd uitgehongerd was. Ik begrijp er helemaal niks van. Het voelt alsof hij is doodgehongerd! Maar ja, niets brengt hem meer terug, maar het zit in mijn aard om overal vraagtekens bij te zetten of mezelf eigenlijk te pijnigen. Ik weet niet eens of ik de dierenarts wel wil bellen om het na te vragen. Stel dat hij zegt: 'hij had dit en we hadden hem kunnen redden'...

Ik zou liever hebben dat hij zegt dat het ongeneeslijk was en dat we er goed aan hebben gedaan om hem te laten gaan. Wat is dit zwaar...

Hoi allemaal. Ondanks al onze inspanningen heeft Bagou vanochtend zijn laatste reis gemaakt. Hij was sinds gisteren erg moe en vanochtend was hij heel erg suf. Mijn man heeft besloten hem te laten inslapen. We zullen nooit precies weten wat hij had. Te veel tijd verloren... te veel cortisonen zonder onderzoek... monsters die door het lab zijn kwijtgeraakt... te veel gewicht verloren... We zijn er kapot van. In minder dan een maand tijd zijn we onze beide katten verloren. Het huis is leeg, we hebben alles al weggehaald. 28 jaar lang katten om ons heen gehad en pfff, van de ene op de andere dag is er niets meer... Ik neem geen nieuwe katten meer. De afgelopen 6 maanden waren een hel, een achtbaan tussen hoop en wanhoop. Ik weet dat alleen de tijd de pijn een beetje kan verzachten, maar nu... het is gewoon te veel... Bedankt allemaal voor jullie advies en steun.

Dank je wel. De komende weken worden cruciaal.

Bedankt. Heel erg bedankt.

Gelukkig is er nog hoop. We duimen voor Bagou, maar ook voor jullie.

Hallo allemaal. We zijn bij een andere dierenarts geweest. We beginnen weer helemaal van voren af aan om zeker te weten dat we niets over het hoofd hebben gezien. De dierenarts vertelde me dat het plaatje er helemaal niet goed uitziet, maar zolang Bagou nog eet, naar buiten gaat en ondanks al zijn problemen gewoon zijn kattenleventje leidt, moeten we het blijven proberen... Alle opties liggen nog open en we moeten ze één voor één uitsluiten. Morgen breng ik hem terug voor een uitgebreid bloedonderzoek om hyperthyreoïdie en diabetes uit te sluiten en om de waarden van de alvleesklier te laten bepalen. Daarna kijken we wel weer verder. Misschien een ontlastingsonderzoek en dan een biopsie van de alvleesklier... maar zover zijn we nog niet. We willen ook niet te ver gaan, maar het zou fijn zijn als we eindelijk een duidelijke diagnose hebben. Dan weten we tenminste waar we precies aan toe zijn. Fijne avond allemaal en zorg goed voor jullie pluizenbollen.

Bedankt voor jullie reacties. Ik denk dat jullie gelijk hebben. We hadden eigenlijk al veel eerder naar een andere dierenarts moeten gaan. We zitten al maanden in een heel lastige situatie met onze katten. Door de grote gezondheidsproblemen van onze andere kat, die we vorige week hebben moeten laten inslapen, zijn we echt helemaal opgebrand en zitten we erdoorheen. We vertrouwden onze dierenarts, maar nu twijfelen we... Bagou heeft vandaag "nog" niet overgegeven. Hij heeft heel vaak honger. Hij probeerde zelfs een spin op te eten. Hij ligt nu naast me en zijn buik rommelt enorm... Ik ben er niet gerust op voor de rest van de avond en de nacht... Er komt maar geen einde aan... Bedankt allemaal.

Ik raad je aan om heel snel naar een andere dierenarts te gaan die meer betrokken is en kan kijken of hij hem nog kan redden, of dat je het beter kunt opgeven. Je kunt echt aangenaam verrast worden door van dierenarts te wisselen; voor de ene is de kat een verloren zaak, terwijl de andere hem juist redt. Ik heb dit zelf ook meegemaakt, dus bij de minste twijfel – als ik zie dat een arts maar wat aanmoddert – vraag ik om de mening van een ander, al is het maar om de diagnose te bevestigen.