De kat van de buren trekt langzaam bij mij in

Ik sluit me aan bij Docline: het eerste wat je moet doen, is bij een dierenarts laten checken of ze gechipt is. Dat is gratis en duurt maar een paar minuten... je hebt er geen afspraak voor nodig.

Als ze gechipt is, is ze wettelijk gezien van je buren... maar daar twijfel ik sterk aan, aangezien ze niet gesteriliseerd is....

In dat geval kun je niet veel doen. Ofwel stop je met haar te voeren, maar ze weet waar ze het beste af is en ze zal toch wel terugkomen... ofwel ga je gewoon door zoals nu, maar ZONDER HEN IETS TE VERTELLEN... en aangezien ze nauwelijks naar haar omkijken, zal het ze waarschijnlijk niet storen..

Derde optie: een stichting of dierenasiel inlichten.

Als ze niet gechipt is, kun je haar als die van jou beschouwen en besluiten om zelf voor haar te gaan zorgen.

Maar ik vermoed dat zo'n beslissing lastig te accepteren zal zijn voor je buren en mogelijk voor conflicten gaat zorgen, gezien hun huidige reactie... denk dus goed na over dit aspect voordat je een beslissing neemt.

Wat mij betreft kies ik eigenlijk de kant van de buurvrouw.

Je zegt dat de kat bij je intrekt, maar blijkbaar doe je er zelf alles aan om te zorgen dat ze blijft: eten geven, een kattenbak, een krabpaal, haar bij je laten slapen...

Misschien durft ze niet elke avond bij je aan te bellen om niet tot last te zijn, maar wat heeft het ook voor zin als de kat toch steeds weer terugkomt? Ze gaat haar echt niet binnen opsluiten als de kat gewend is om naar buiten te gaan.

Als je de banden met de kat verbreekt (geen kattenbak meer, geen eten... haar consequent wegsturen), dan komt ze vanzelf niet meer langs.

Je kunt je eigen kat uitzoeken door naar het asiel te gaan :)

Als de kat je thuis niet stoort, laat hem dan gewoon je tuin in komen. Die afweermiddelen waren alleen bedoeld voor het geval dat je last van hem zou hebben.

De politie inschakelen is volgens mij geen best plan. Ik denk niet dat ze iets gaan doen omdat er geen sprake is van mishandeling. Je buren hebben het waarschijnlijk verkeerd opgevat toen je vroeg of je de kat mocht overnemen als ze moeite hadden met de verzorging; dat is eigenlijk hetzelfde als zeggen dat ze niet goed voor hem zorgen.

Het beste is om hem gewoon te laten gaan waar hij wil en hem niet meer naar hen terug te brengen. Als hij naar huis wil, gaat hij zelf wel, of ze komen hem (misschien) zelf wel halen.

Leef gewoon je leven met hem in de buurt en begin er niet meer over tegen je buren, dat is beter. In hun ogen heb je toch altijd ongelijk.

Ik zou proberen hem niet te voeren, want ze zouden je (zoals ze al eerder deden) de schuld kunnen geven als hij ziek wordt. Maar aan de andere kant heb je natuurlijk het recht om hem te voeren als hij in jouw tuin is. Ik denk dat als ze merken dat hij niet meer binnenkomt, ze hem ofwel gaan zoeken ofwel het ze niks kan schelen en hij bij jou blijft. Veel succes!

Om te beginnen: breng haar even langs de dierenarts om te checken of hij gechipt is (dat kan gewoon gratis bij de balie en duurt nog geen minuutje). Dat is het eerste waar je zeker van moet zijn.

(En als hij niet gechipt is en je wilt hem houden, laat hem dan op jouw naam chippen. Dan is het voortaan jouw kat, want blijkbaar heeft hij zelf voor jou gekozen.)

Goedenavond!

Bedankt voor jullie antwoorden, die nogal van elkaar verschillen :)

Aan @Capucine444: Ik ga proberen haar een tijdje niet te voeren. Ik geef toe dat dat niet makkelijk zal zijn, aangezien we de hele dag en een groot deel van de nacht samen doorbrengen, maar ik wil ook geen openlijk conflict met hen. Eigenlijk maak ik me vooral zorgen om het beestje, dat tekenen van angst lijkt te vertonen.

Wat is een aangetekende brief?

Om Kelinda te antwoorden: ik vind niet dat het aan mij is om ervoor te zorgen dat de kat van de buren niet meer komt (en ik ben niet van plan om kosten te maken om hen te plezieren, zeker niet met het gebrek aan respect dat ze tonen). In zekere zin is het meer dat zij naar mij toe komt dan dat ik haar bij me houd: er staat altijd een deur open zodat ze naar buiten kan wanneer ze wil, ze loopt soms met me mee naar buiten als ik vertrek en ik heb haar nooit bij mij opgesloten. Tot slot weet ik echt niet zeker of ze gechipt is (ik heb die vraag niet gesteld en de eigenaresse heeft er nooit iets over gezegd).

Eigenlijk laten deze twee reacties precies mijn probleem zien; ik ben het met allebei eens... Het is niet mijn taak om voor haar te zorgen, maar aan de andere kant zou ik dat niet hoeven doen als zij het goed zouden aanpakken (de eigenaresse legde ons trouwens uit dat haar kat gewend is om van tuin naar tuin te wandelen; hoewel dit de eerste keer is dat we haar echt zien, maar sinds ze bij ons is, gaat ze nergens meer heen). Dit soort situaties lijken heel gewoon bij katten en ik zou nooit weigeren dat ze haar zien of haar komen ophalen. Maar ze doen niet eens de moeite. Ik ga morgen proberen bij de politie te informeren of er bijvoorbeeld buurtbemiddelaars zijn enzo.

JA, veel katten die gewend zijn om buiten te komen, komen alleen nog maar binnen om te eten. Dat is geen verwaarlozing, sommige katten zijn nu eenmaal liever buiten.

Je kunt hem het beste niet meer voeren zodat hij niet meer terugkomt, en een automatische sproeier met bewegingssensor neerzetten. Dan komt de kat vanzelf niet meer terug.

Of jaag hem weg met een waterstraal zodra hij bij je binnenkomt.

Je kunt hem niet houden als hij gechipt is. Dat hij vaak buiten is, is de keuze van de kat zelf en waarschijnlijk is het bij jou gewoon rustiger dan bij hem thuis.

Zolang hij niet graatmager is en de eigenaren hem gewoon voeren, mogen ze hem buiten laten rondstruinen, en katten vinden dat heerlijk.

Om geen gedoe of ruzie te krijgen met je buren of de politie: als je hem houdt terwijl hij op hun naam gechipt staat, is dat diefstal.

Ook al bedoel je het nog zo goed door voor hem te zorgen, het is niet jouw kat en het is niet aan jou om dat te doen.

Hoi, goedenavond of goedemorgen :)

Blijkbaar maken je buren zich niet zo druk... ze vinden het eigenlijk wel best: ze claimen dat de kat van hen is, maar ze vinden het stiekem wel makkelijk dat jij hem voert.

Katten hebben eigenlijk een zesde zintuig en kiezen hun eigen baasjes en woonplek uit. Ze gaan vooral daarheen waar het voor hen het fijnst en makkelijkst is – dat zou je dat meisje dat tegen je tekeergaat eens moeten uitleggen, al snap ik haar verdriet natuurlijk wel.

Probeer hem misschien eens 4 à 5 dagen niet te voeren en niet binnen te laten (geen zorgen hoor, een kat is erg taai en laat zichzelf echt niet verhongeren). Misschien gaat hij dan vanzelf terug naar 'zijn baasjes'.

Als hij daarna weer terugkomt, betekent het dat hij zich gewoon niet thuis voelt in 'zijn' huis. Dan is het goed om eens met een dierenarts te overleggen of juridisch uit te zoeken hoe het zit om gedoe te voorkomen. Je zou je buren dan zelfs een aangetekende brief kunnen sturen om de situatie uit te leggen, waarin je aangeeft dat de kat steeds zelf terugkomt en dat je je eigen huis niet kunt gaan barricaderen om hem buiten te houden.

Mijn tante heeft zo ook de kat van haar buren in huis genomen: hij werd daar prima behandeld, maar hij had gewoon besloten om ergens anders te gaan wonen. Gelukkig kunnen die twee gezinnen het goed met elkaar vinden, dus dat is wel fijn.

Laat je nog even weten hoe het afloopt? :)

Succes verder!

Vervolg:

Het is een koude douche, want ik begrijp echt niets van zo'n houding: als ze zich zo'n zorgen maken over hun kat, waarom komen ze haar 's avonds dan niet ophalen? Waarom hebben ze na anderhalve week hun eigen gedrag nog steeds niet in twijfel getrokken?

De volgende dag was de kat er nog steeds, dus ik heb haar opgepakt en ben voor de vierde keer naar de eigenaresse gegaan. Ik heb de kat in huis gezet en op een nogal botte toon gezegd dat ze echt voor hun kat moeten zorgen als ze willen dat ze bij hen blijft. Ze bleef daar drie uur en zodra ze de deur voor haar opendeden, kwam ze meteen weer naar ons. Sindsdien komt hun zoontje (van een jaar of 7) stiekem door ons keukenraam loeren om te zien of de kat er is. De dochter (ongeveer 13 jaar) scheldt ons vanuit hun tuin uit voor "klootzakken die hun kat proberen te stelen". En nog steeds horen we niets van de eigenaresse, ze heeft niet één keer aangebeld om haar op te halen. We hebben inmiddels een kattenbak moeten kopen omdat de kat haar behoefte in onze tuin doet (die klein is) en de geur echt hinderlijk werd, plus een krabpaal omdat anders onze bank eraan zou gaan.

Ik wil niemands kat stelen, maar het lijkt erop dat zij daar anders over heeft beslist. Haar niet voeren is hartverscheurend omdat ze echt niet naar huis lijkt te willen en enorm om eten zeurt (vooral als ze daar weer eens urenlang opgesloten heeft gezeten: ze brengt het grootste deel van haar tijd buiten door). Ik wil haar ook niet wegjagen of elke keer weer terugbrengen als ze bij ons binnenkomt, zeker omdat ze zich hier fijn voelt (rustig, geen kinderen, enz.). Volgens mij zijn we meer dan redelijk geweest naar hen toe en hebben we ze vaak genoeg gewaarschuwd om een zuiver geweten te hebben, maar tegelijkertijd is mijn vriendin bang voor eventuele wraakacties. En wat doen we met de kat in dit hele verhaal? Moeten we de politie hierbij betrekken? De kat constant terugbrengen? Ik zou haar dolgraag weg willen sturen, maar 10 keer per dag is mentaal slopend. En de wetenschap dat ze daar niet gelukkig is (kunstgras, de dochter die over haar praat als "dat rotbeest", enz.) maakt het er ook niet makkelijker op.

Bedankt voor het lezen :)