Poes die haar bekje moeilijk openkrijgt

@Mellss: Ik lees je berichtje nu pas... Heb je inmiddels al wat antwoorden of aanknopingspunten gekregen van een andere dierenarts over de symptomen van je poesje?

Hoi,

Het lijkt er inderdaad op dat het probleem in de bek zit. Een flinke keelontsteking, een ontstoken abces, tandvleesontsteking enz. Een andere dierenarts bezoeken is echt noodzakelijk, je doet er goed aan.

Hoi! Bedankt voor al jullie reacties. Uiteindelijk ben ik toch niet naar de dierenarts gegaan; ik heb de afspraak afgezegd omdat ik vannacht nog eens nadacht over wat ze aan de telefoon zei en over de eerdere consulten. Ik had geen zin om mijn tijd en geld aan haar te verspillen en wilde niet weer boos, zonder antwoorden en nog ongeruster de praktijk uitlopen. Ze miauwt namelijk al sinds april zonder geluid of met een raar geluidje, en dat lijkt haar totaal niet te boeien. Elke keer als ik zeg dat ze nog steeds niet miauwt, zegt ze dat ik me geen zorgen moet maken. Maar toen ze die 'miauw' voor het eerst hoorde, vroeg ze wel meteen wat dat in godsnaam was!

Hoe dan ook, ik ga maandagochtend meteen een paar andere dierenartsen bellen. Toen ze net in de tuin was, lukte het haar namelijk niet om op het gras te kauwen; het gras kwam er weer precies zo uit, alleen zat er wat kwijl aan. Ze rent en springt verder gewoon, heeft geen vieze ogen of neus, hoest niet en niest niet. Ze is hartstikke actief. Maar ze maakt wel lawaai als ze drinkt, wat ze eerst nooit deed, en net toen ze sliep werd ze ineens wakker om in het luchtledige te kauwen. Ik wilde proberen haar bekje open te doen om in haar keel te kijken, maar dat lukte niet. Ik zag wel twee kleine rode puntjes links op haar tandvlees toen ik haar lip optilde.

Dus of ze heeft een probleem met haar tandvlees, of er is iets mis met haar schildklier.

Nog zo'n verhaal: een dierenarts had bij onze vorige poes de diagnose gastritis gesteld, simpelweg omdat hij haar niet goed had onderzocht (toegegeven, ze was een tikkeltje agressief). We waren € 90 kwijt aan medicijnen en supplementen + blikjes 'sensitive' voer (dit was 10 jaar geleden) en er was totaal geen verbetering.

48 uur later, om 22:00 uur, besloten mijn partner en ik een spoeddierenarts te zoeken; de kleine meid ging zienderogen achteruit. Omdat we in een grote stad wonen, hadden we gelukkig een 24-uurskliniek in de buurt. De dierenarts die ons hielp was superzachtaardig en professioneel. Toen we hem waarschuwden dat ze 'een beetje onvoorspelbaar' was, trok hij gewoon tuinhandschoenen aan om in haar bekje te kijken (onze arme lieverd was trouwens toch niet meer echt in staat om zich te verzetten).

Conclusie: zeer waarschijnlijk een tandvleesontsteking. Eén prikje... € 110 (voor zover ik me herinner) omdat het een nachtelijk spoedgeval was, en die man gaf ons zelfs nog 3 blikjes natvoer cadeau (hij verontschuldigde zich bijna dat hij dat bedrag moest rekenen voor een simpel prikje). Eenmaal weer thuis zei de dierenarts dat als hij het bij het rechte eind had, we heel snel resultaat zouden zien en dat we hem op de hoogte moesten houden. Om middernacht was ze weer aan het eten. We hebben die man gebeld om hem te bedanken en te laten weten hoe het ging. Hij antwoordde dat híj ons juist bedankte, omdat het bij nachtelijke spoedgevallen vaak slecht afloopt (logisch, als je naar de spoed gaat is het meestal ernstig) en dat hij blij was met dit goede nieuws.

En dan te bedenken dat we onze arme meid twee dagen lang hadden gepijnigd door te proberen die nutteloze medicijnen naar binnen te werken terwijl haar tandvlees helemaal kapot was... Ik voel me er nog steeds schuldig over.

Hoi,

Als ik je berichten zo lees, kan ik alleen maar bevestigen: ga naar een andere dierenarts. Zodra een dierenarts begint te zeggen dat je "je te veel zorgen maakt" of dat "het wel meevalt", terwijl jij donders goed ziet dat er iets niet klopt – zeker bij een oudere kat die je door en door kent – moet je actie ondernemen.

Dus nee, vertrouw op je eigen gevoel! Als jij vindt dat er iets mis is en de dierenarts lijkt de oorzaak niet echt te willen achterhalen, is een second opinion altijd, maar dan ook altijd, beter.

Ik kreeg precies hetzelfde te horen toen ik mijn kleine monster net had. De eerste dierenarts zei dat we ons geen zorgen hoefden te maken en dat de diarree wel over zou gaan. Het resultaat? Nadat we naar een andere dierenarts waren gegaan, bleek onze kitten uitgedroogd te zijn en vol met parasieten te zitten. Als we nog een week hadden gewacht, was hij er niet meer geweest. Nu is hij weer helemaal de oude, met dank aan die tweede dierenarts.

Hoi,

Eens met @Greylox: zoek een andere dierenarts!

Ik heb vroeger een kat gehad met precies dezelfde symptomen als die van jou. Na het trekken van een paar rotte tanden was er namelijk een andere tand los gaan zitten, waar hij ontzettend veel last van had. In de lucht kauwen, kwijlen en lusteloosheid. Ik ben toen met spoed teruggegaan en de dierenarts heeft die losse tand er meteen uitgehaald. Je moet weten dat gebitsproblemen voor een kat net zo pijnlijk zijn als voor mensen, maar een kat begrijpt natuurlijk niet wat er in zijn bek gebeurt.

Hoi,

Je hebt vragen en je dierenarts geeft geen ander antwoord dan "zolang hij nog eet is er niks aan de hand", ik begrijp je bezorgdheid echt wel.

Ik ben jou niet, maar als ik in jouw schoenen stond, zou ik naar een andere dierenarts gaan voor een second opinion. Geloof me, de ene dierenarts is de andere niet. Het is absoluut niet mijn bedoeling om de hele beroepsgroep over één kam te scheren; de meesten die ik ben tegengekomen waren hartstikke kundig en betrokken, maar er zijn helaas ook uitzonderingen...

Ik was nog vergeten iets te zeggen: mijn dierenarts zei dat het niet erg was en dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Volgens haar maakte ik me veel te druk. Ze zei dat je je pas zorgen moet maken als een kat niet meer eet en zich in een hoekje terugtrekt, en dat wij dat zelf ook wel eens hebben. Het zou komen door de operatie die ze heeft uitgevoerd. Eigenlijk vindt ze dat je je pas druk moet maken als een kat aan het einde van zijn Latijn is en je niets meer voor hem kunt doen. Maar dat ze zo miauwt is sowieso al niet normaal, en dat ze nu in de lucht kauwt en haar bek moeilijk open krijgt... daar zou ze toch ook wel een beetje bezorgd over moeten zijn? Ik overweeg echt om naar een andere dierenarts te gaan. Het lijkt wel alsof ze niet erg doortastend is en wacht tot een dier op sterven na dood is om dan te zeggen: "Oh, het is nu te laat om nog iets te doen!" Voor mij moet je een dier helpen zodra het gedrag verandert, en niet pas drie maanden later. Het lijkt wel alsof niemand nog naar een oude kat wil omkijken en dat ze helaas allemaal gewoon op haar dood zitten te wachten.