Mijn poes accepteert het nieuwe katje niet

Hoi,

Allereerst is een kat straffen een heel slecht idee, want een kat gaat juist precies het tegenovergestelde doen van wat je wilt. Verder moet je de katten in het begin niet uit elkaar halen; je had ze hun gang moeten laten gaan. Het is heel normaal dat ze blazen en grommen, een kat is nu eenmaal een territoriaal dier. Je moet ze gewoon afleiden met een speeltje of ze verrassen met een geluidje om ze te scheiden als het echt te ver gaat. Het is trouwens goed om de voerbakjes en kattenbakken van de twee katten uit elkaar te zetten. Meestal accepteren katten elkaar binnen de eerste 15 dagen, maar je moet ze dus niet scheiden! Mocht het toch langer dan 15 dagen duren, ga dan even naar je dierenarts voor een eventueel consult bij een gedragstherapeut.

(Ik volg de opleiding tot dierenartsassistent)

Je hebt echt veel geduld nodig. Ik heb mijn kitten en mijn eerste poes (die toen ongeveer 4 jaar oud was) heel lang gescheiden gehouden. Ik zou zeggen wel een maand of zes. Als ik weg was, hield ik ze volledig apart, en als ik er wel was, zette ik de deuren een stukje open. De dominante poes blies in het begin flink, ze was echt niet blij, maar langzaamaan werd het rustiger. Ik merkte dat het vooral veel beter ging toen ik naar een groter appartement verhuisde (nieuwe plek + meer ruimte!!). Uiteindelijk hebben ze een middenweg gevonden (ze tolereerde hem) en inmiddels heb ik er een derde kat bij genomen voor de tweede, omdat die zich nogal eenzaam voelde. De jongste werd al snel dikke maatjes met de tweede (die was superblij) en de dominante poes gaf geen krimp; die heeft haar welverdiende rust terug (omdat de tweede nu druk is met de jongste). Met 3 katten gaat het eigenlijk veel beter dan met 2. Ze hebben allemaal een soort evenwicht gevonden. Veel succes!! Houd ze apart zolang als nodig is.

Hoi allemaal,

Toen we ons kitten adopteerden, was hij 5 maanden oud. We hadden al een poes van 3,5 jaar. Om eerlijk te zijn heeft zij een behoorlijk pittig karakter! Zodra er mensen over de vloer komen, vlucht ze weg, en als je haar wilt aaien, bijt ze... Mevrouw wil gewoon met rust gelaten worden en wil alleen knuffelen als zij erom vraagt. Je kunt je dus wel voorstellen dat we de nodige twijfels hadden toen we een tweede kat namen!

In het begin waren we best bang; ze blies naar hem, deelde tikken uit en gromde. Ze bleef soms uren weg voordat ze weer terugkwam, maar ze wilde dan niet meer bij ons zijn... Maar door veel geduld te hebben, hebben we er altijd voor gezorgd dat we haar veel aandacht bleven geven. We praatten met een zachte stem tegen haar en werden nooit boos als ze naar het kitten uithaalde, maar leidden haar gewoon af door hard in onze handen te klappen. En toen zijn we langzaam begonnen met het geven van snoepjes in dezelfde kamer, zodat ze de aanwezigheid van het kitten ook als iets positiefs ging zien.

Na een maand viel ze hem niet echt meer "aan" (misschien een groot woord), en na drie maanden was er geen vuiltje meer aan de lucht.

Ik zeg niet dat ze samen speelden of de beste maatjes waren, maar ze hebben geleerd om samen te leven.

Je hebt veel geduld nodig, en we hadden het geluk dat we een heel geduldig kitten hadden die nooit reageerde op de uithalen en het geblaas. Hij wachtte geduldig tot ze weer kalm was en probeerde het dan gewoon opnieuw :)

Een doodsbange kat straffen?!? Dit is echt een dieptepunt...

Ik ben echt sprakeloos door de adviezen van dit gastgezin... Volkomen onverantwoord

Je moet Paprika echt laten merken dat de komst van het kitten iets positiefs is, zoals hierboven al is gezegd. Misschien met wat meer spelletjes voor ze, knuffels, snoepjes... En laat haar vooral merken dat er voor haar niets verandert.

Ik voel me echt rot dat ik het advies van het gastgezin van Paprika heb opgevolgd, ze drong er ook nog eens zo op aan om mijn kat te straffen enzo...

Maar toen ik gisteren zag in wat voor staat ze daardoor was, voelde ik me zo slecht... het deed me echt pijn in m'n hart...

Heel erg bedankt voor al je advies Snowhite! Dit gaat me echt enorm helpen..

Ik hoop echt dat het vanaf nu beter zal gaan met Paprika...

Ik ben het helemaal met snowhite eens

Een kat straf je niet, je bereikt dan juist het tegenovergestelde en verliest zijn vertrouwen

Ha! Oké dan...

Ten eerste: straf je kat in geen enkel geval!

Ze uitte gewoon wat ze voelde. Een kat is een territoriaal dier en van nature solitair, dus de komst van deze indringer moet echt op de juiste manier gebeuren. Die aparte kamers zijn heel goed! Het kitten moet in zijn eigen kamertje blijven en je kat moet toegang houden tot alles wat ze gewend was. Verander niets aan je eigen gedrag, maar je moet wel weer helemaal bij het begin beginnen. Er is een wenperiode van minstens één week verplicht, zonder contact. Wissel in deze periode geuren uit, zoals je ook met het speeltje hebt gedaan. Laat haar maar blazen, ze uitte zich gewoon! Geef haar juist snoepjes! Zodat ze de geur van het kitten aan iets positiefs koppelt en niet aan iets negatiefs (ik ben echt in shock door dat gastgezin😱). Aai de een en dan de ander zonder je handen te wassen (geuren uitwisselen!). Wissel ze één keer per dag op een vast tijdstip om: de kat in de kamer van het kitten en andersom, zonder dat er contact is. Met kleine doekjes kun je de geuren van je katten overal op de muren van elke kamer achterlaten (katten en hun geurtjes 😅). Leg overal snoepjes neer, we koppelen het aan iets positiefs! Als die 7 dagen voorbij zijn, geef je het kitten toegang tot de rest van het huis, zonder ze te dwingen en zonder ze recht tegenover elkaar te zetten! Laat ze het zelf uitzoeken, ze hebben hun eigen manier van communiceren! Als mevrouw blaast, laat haar dan maar begaan! Als ze kibbelen, laat ze maar gaan! Ze stellen hun eigen regels vast. Dat lijkt misschien vreemd voor ons mensen, maar het is kattentaal 😊. Probeer ze tegelijkertijd snoepjes te geven, speel met ze allebei, enzovoort. Creëer momenten van saamhorigheid, maar straf ze niet, want daar worden ze alleen maar banger van (dat heb je bij je kat wel gezien 😢). Als het echt niet klikt, begin je gewoon weer helemaal van voor af aan! Dat hangt namelijk echt van de katten af, en jouw kat is een beetje verkeerd aangepakt, dus misschien duurt het wat langer. (Voel je niet schuldig, die mensen hebben je verkeerd geïnformeerd, jij kon dit niet weten).

Als je het goed aanpakt, zullen ze met elkaar overweg kunnen of elkaar in ieder geval tolereren ^^. Je kunt dieren die van nature solitair zijn niet dwingen om van elkaar te houden, maar je kunt er wel voor zorgen dat ze harmonieus samenwonen.