Hoi allemaal,
Ik ben echt helemaal ten einde raad.
Drie weken geleden hebben we onze kat voor twee weken naar een oppas gebracht. Het was niet de eerste keer dat ze op hem paste... Alleen was hij dit keer totaal niet de kat die we gewend zijn. Hij werd agressief, viel haar aan en ze kon niet meer bij hem in dezelfde kamer zijn zonder dat hij haar aanviel.
In het begin dachten we dat het kwam omdat hij het er niet mee eens was dat we hem wegbrachten en dat hij zich in de steek gelaten voelde. Toen we hem ophaalden ging alles goed; hij was heel knuffelig en blij om ons weer te zien. Maar opeens, terwijl ik door de woonkamer liep, wilde hij mij ook aanvallen. Hij begon heel hard te gillen en kwam heel langzaam op me af om me te bespringen. We konden hem gelukkig afleiden en apart zetten zodat hij kon kalmeren.
Eén keer, terwijl hij vijf minuten daarvoor nog bij me lag te slapen en we aan het "knuffelen" waren, liep ik naar de bank om te gaan zitten en sprong hij ineens tegen mijn been aan. Ik zei "NEE", draaide me om en toen begon hij me aan te vallen, te krabben en in mijn been te bijten! Ik rende de gang op en hij zat achter me aan. Ik ben een kamer ingevlucht en toen mijn vriend hem wilde afleiden en lokken om hem in een aparte kamer te krijgen, begon hij hem te bedreigen en te gillen alsof hij gewurgd werd!
We zijn met hem naar de dierenarts gegaan en die zei dat het kwam omdat hij niet gecastreerd was. Dus we hebben hem laten castreren... maar het is weer opnieuw begonnen.
Nu ben ik echt getraumatiseerd en hartstikke bang voor hem. Gisteren, toen ik zat, wilde hij in mijn voet bijten. Toen ik mijn voet voorzichtig wegtrok, deed hij zijn oortjes plat en ging hij in de aanvalshouding staan. Mijn vriend stond op om hem af te leiden, en toen ik de glazen deur achter hem dichtdeed, sprong hij tegen de deur aan terwijl hij bleef blazen en heel hard grommen. Het duurde twee uur voordat we hem naar buiten kregen... Hij gaat nu wel naar buiten en komt weer binnen, maar ik ben nog steeds bang omdat hij zo dreigend blijft doen. Ik kom niet meer bij hem in de buurt, maar zodra ik opsta volgt hij me en ben ik bang dat hij weer aanvalt.
Ik weet het echt niet meer, ik ervaar een onbeschrijfelijke hoeveelheid stress! Ik trek het niet meer, maar ik hou zielsveel van mijn kat en wil hem absoluut niet wegdoen.