Hoi,
Ik heb 5 katten. Mijn jongste is 8 maanden oud en ik heb haar afgelopen augustus samen met haar moeder geadopteerd.
Alles ging hartstikke goed tot afgelopen donderdag. Zia verstopte zich en ze zag er totaal niet goed uit. Zij is normaal gesproken de eerste die komt aanrennen omdat ze echt een vreetzakje is, maar nu liet ze haar eten staan. Het was me al opgevallen dat haar ontlasting al 3 dagen wat zachter was, maar ze had geen diarree.
Vrijdagochtend wankelde ze op haar pootjes en voelde ze zich nog slechter. In slechts 24 uur tijd is haar toestand enorm verslechterd. Ik heb meteen de spoedlijn van de dierenarts gebeld. Gelukkig kon ik een uurtje later al terecht!
En toen kregen we het nieuws als een klap in ons gezicht. Ze was uitgedroogd en volgens de dierenarts is het FIP. Ze is vorige maand gesteriliseerd en volgens de arts is dat de trigger geweest.
Ze besloot bloed af te nemen, gaf een injectie met antibiotica en een ontstekingsremmer, gaf me wat Hill's Prescription Diet a/d mee en zei dat ik moest kijken of ze die dag weer zou gaan eten. Zo niet, dan zou ze de volgende ochtend moeten worden ingeslapen, omdat haar toestand alleen maar zou verslechteren en de afloop sowieso fataal zou zijn.
Ik wil het niet geloven. Ik ben helemaal de kluts kwijt! Vrijdag heb ik haar met een spuitje gedwangvoerd met wat natvoer en water. Ik wil alles proberen.
De volgende ochtend besloot ik terug te gaan en te vragen om de antibiotica en ontstekingsremmers in tabletvorm. Ik wil het echt een kans geven! De dierenarts is erg pessimistisch, maar gaf me wel wat ik nodig had... en gelukkig maar!
Zaterdag heb ik haar nog gedwangvoerd... Zondag begon ze ineens weer zelf te eten en te drinken. Ze wankelt niet meer. Haar ontlasting is weer normaal en ze plast ook goed.
Maandagochtend belde de dierenarts: de uitslag van het bloedonderzoek is rampzalig! Ze heeft flinke bloedarmoede. Geen enkele waarde is goed en ze is positief getest op het coronavirus, de veroorzaker van FIP.
Omdat het steeds beter met haar gaat, heb ik besloten om het nog even aan te kijken!
Sinds maandag is ze weer helemaal de oude: gek op eten, speels, knuffelig, en ze gaat gewoon goed naar de bak. Ze is niet afgevallen en zit zelfs goed in haar vel. Het enige symptoom is dat ze haar stem kwijt is; als ze probeert te miauwen, komt er niets uit.
Vanavond is haar laatste dosis van de kuur. Zou het kunnen dat de dierenarts zich heeft vergist? Ik zou graag ervaringen horen van mensen wiens kat FIP heeft gehad. Is er bij jullie ook eerst een verbetering geweest en daarna een terugval? Kan ik blijven hopen of maak ik mezelf blij met een dode mus?
Ik hou zoveel van haar, ik maak me vreselijk veel zorgen. Op advies van de dierenarts heb ik haar in quarantaine geplaatst, maar ze huilt om haar moeder en krabt aan de deur. Haar moeder miauwt ook de hele tijd naar haar.
