Mijn kat Titi is 9 jaar oud. Iets meer dan 2 jaar geleden stelde de dierenarts de diagnose chronisch nierfalen (fase 3) vast. Hij adviseerde me toen om hem Renal-brokjes te geven en 1 keer per dag Semintra. Die twee jaar zijn eigenlijk best goed gegaan. Hij was zelfs aangekomen van 4 kg naar 7 kg. Ongeveer een week geleden stopte Titi ineens met eten; zijn vacht was dof en hij had een hele slechte adem. Hij zonderde zich af. Ik ben toen meteen met hem naar de dierenarts gegaan, die me vertelde dat hij nu in fase 4 zit (creatinine, ureum en fosfaat waren hoger dan de machine kon meten). Hij had grote zweren onder zijn tong. Het is dus acuut nierfalen bovenop het chronische probleem. De prognose van de dierenarts is meer dan gereserveerd, zelfs erg pessimistisch, en hij begon over inslapen. De dierenarts dacht dat het acute nierfalen misschien door nierstenen kwam. Hij maakte een echo en zag inderdaad grote stenen. Hij heeft ons toen doorverwezen naar de kliniek. Titi kreeg daar opnieuw een echo waaruit bleek dat zijn linkernier bijna weg is en dat zijn rechternier nog wel vrij groot is, maar met onregelmatige contouren. Maar daar lag het probleem blijkbaar niet. Het dierenziekenhuis adviseerde een opname van 48 uur aan het infuus. De arts gaf hem ook een injectie met corticosteroïden en een breedspectrumantibioticum. Na iets minder dan 48 uur (ongeveer 30 uur) waren de waarden wel gezakt, maar niet genoeg. Ze waren weer meetbaar, maar zaten nog steeds tegen het maximum aan. De dierenarts is toen gestopt met het infuus en legde uit dat het niet eerlijk was om door te gaan met behandelen. Omdat hij niet meer zelf at, was het eigenlijk einde verhaal. Hij gaf hem maximaal nog een week te leven. Hij had een voedingssonde kunnen plaatsen, maar dat raadde hij niet aan. We hebben toen besloten om hem mee naar huis te nemen om hem in zijn laatste dagen te begeleiden en hem wat comfort te bieden. Titi is dus weer thuis. De eerste 3 dagen ben ik nog wel 2 keer per dag op en neer gegaan naar de dierenarts voor injecties met morfine en een middel tegen de misselijkheid (anti-emeticum). Ik ben begonnen hem zelf te voeren (visssoepjes voor katten) en hem met een pipetje te laten drinken (bijna elk uur), plus de Semintra. De dierenarts raadde me toen aan om de vloeibare Renal Liquid te proberen. Titi nam dat in het begin heel goed aan. Na 3 dagen knapte hij wat op en de dierenarts was zelfs verbaasd. Zijn prognose ging van een paar dagen naar een paar weken. Daarom is er besloten om te stoppen met de morfine, maar wel door te gaan met het middel tegen de misselijkheid. Nu is het de eerste ochtend zonder morfine en ik merk dat Titi erg futloos is; het is heel lastig om hem te voeren. Hij kwijlt langs zijn mondhoeken. Bovendien loopt Titi de hele tijd heen en weer naar de kattenbak zonder dat hij echt plast. Hij heeft ook al zeker 3 dagen niet gepoept. Wat moet ik doen? Alvast bedankt voor jullie reacties.
Chronisch nierfalen - kat - Advies nodig
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Hoi. Ik heb helaas geen oplossing voor je, maar ik wil je een hart onder de riem steken, echt heel dapper van je.
Mijn senior kat heeft een klein urineprobleem gehad met een blaasontsteking en we waren toen doodsbang dat we haar zouden verliezen.
Bij ons zijn de katten echt als onze kinderen, ze zijn onze oogappeltjes.
Het is een heel lastige situatie, ik kan me je verdriet haast niet voorstellen.
Ik hoop dat hij nog zo lang mogelijk bij je mag blijven, hij lijkt er ondanks alles echt voor te vechten.
Heel veel sterkte met deze beproeving.
Geef niet op.
Goedenavond,
Wat ontzettend naar voor je en voor hem. Nierfalen is een rotziekte waar helaas heel veel katten aan overlijden. Ik denk ook dat hem rustig laten gaan nu de beste oplossing is, en de laatste daad van liefde die je voor hem kunt doen. Heel veel sterkte; we weten hier op het forum allemaal hoe moeilijk deze beslissing is. Houd je ons op de hoogte? Sterkte.
Nogmaals bedankt voor je reactie. Het is weliswaar moeilijk om te lezen, maar het helpt me wel. Ik kan het nog niet echt accepteren, want deze kat is zowat mijn hele leven. Ik weet eigenlijk al wat de dierenarts zou doen, maar ik wilde me vastklampen aan elk sprankje hoop. Ik denk dat ik morgen weer even terugga om de tijd te nemen om er goed met hem over te praten.
Nutrigel kun je bij de dierenarts krijgen. Maar eerlijk gezegd, afgaande op wat je beschrijft en zijn waarden die niet meer meetbaar zijn, ben ik bang dat het het einde is. Ik zeg dit omdat ik helaas vier katten tegelijkertijd met nierfalen heb gehad en aan het einde waren dit de tekenen dat de nieren het hadden opgegeven. Omdat ik het zelf te vaak heb meegemaakt, weet ik dat dit een hele moeilijke beslissing is om te nemen; je hebt het gevoel dat jij degene bent die hem doodt en je voelt je schuldig. Maar je zou je nog veel schuldiger voelen als je hem had laten lijden om er nog één of twee dagen uit te persen... Ze verdienen het niet om te lijden, maar om rustig in onze armen te vertrekken.
Wat betreft het infuus: in principe knappen ze daar wel even van op, maar als het echt het einde is, vallen ze de volgende dag alweer terug. En als de dierenarts hem al aan de morfine heeft gezet, dan is dat omdat hij al pijn heeft.
Ik begrijp dat je je aan elk sprankje hoop vastklampt, we maken dat allemaal mee, maar het onmogelijke kun je niet afdwingen. Bedenk dat je kat het geluk heeft gehad bij een goed baasje terecht te komen dat goed voor hem heeft gezorgd. Geef hem die liefde tot het einde, dat is het mooiste gebaar dat je nog voor hem kunt doen.
Het moeilijkste is om de knoop door te hakken en alleen jij kunt die beslissing nemen, voor hem.
Vraag aan je dierenarts wat hij zou doen als het zijn eigen kat was, dat helpt vaak om de beslissing te nemen.
Hoi allemaal,
Bedankt voor jullie steun en advies. Ik ga het er morgen dus met de dierenarts over hebben. Waar kan ik die Nutri-plus gel vinden? Titi weegt nu ongeveer 5 kg, dus hij is zo'n 2 kg afgevallen.
Het is echt een verschil van dag en nacht vergeleken met gisteren. Ik weet niet of het komt doordat de morfine is gestopt, maar hij is inderdaad de hele dag heel lusteloos (hij slaapt constant). Aan de andere kant probeert hij zich niet te verstoppen en als hij loopt (wat niet vaak gebeurt), lukt dat zonder al te veel problemen, op een klein beetje manken na. Ik heb het gevoel dat het verblijf bij de dierenarts voor het infuus zijn situatie helemaal niet heeft verbeterd. Voorheen at hij bijna niets meer, maar nog wel een klein beetje en hij was nog best levendig (ook al is hij nooit echt heel actief geweest). Toen ik hem weer ophaalde, was hij erg zwak, liep hij heel moeilijk en at hij helemaal niets meer.
Ik hou zoveel van hem dat ik het heel moeilijk vind om de knoop door te hakken wat betreft euthanasie, omdat ik me aan hoop vastklamp. Ik hoop dat ik het juiste voor hem doe.
Nogmaals bedankt.
Nutri-Plus Gel, ik haal het steeds door elkaar maar je dierenarts snapt het wel.
Echt heel naar voor je lieverd, ik heb hier helaas ook ervaring mee.
Phytophale en Rubenal zijn supplementen die je kunt geven om de nieren te ondersteunen, maar dit doe je naast de medicatie die je dierenarts heeft voorgeschreven voor zijn nierfalen. Als hij weer wat opknapt, kun je hem dit 's ochtends en 's avonds geven; het kan geen kwaad, integendeel zelfs.
Om te proberen zijn eetlust weer op te wekken, kun je Nutri-plus gel proberen. Het is een uitstekend versterkend middel voor katten die niet willen eten of die aan het herstellen zijn. Je moet er ongeveer 2 cm van geven, 's ochtends en 's avonds, en blijf dit doen zolang hij nog niet de oude is. Ik heb er al heel wat katten mee gered en het helpt echt om de eetlust op te wekken. Blijf hem ondertussen dwangvoeren met een spuitje, anders houdt hij het niet lang vol.
Helaas zal het in fase 4 lastig voor hem worden om er weer bovenop te komen, maar bij katten heb ik geleerd om nooit op te geven. Soms knappen ze ineens weer op terwijl je dacht dat het einde nabij was. Maar als je ziet dat hij alleen nog maar lusteloos ligt, zich probeert te verstoppen en moeite heeft om op zijn pootjes te blijven staan, begeleid hem dan bij zijn laatste reis. Zo kan hij zonder lijden gaan, want dit is een ziekte die aan het einde vreselijk veel pijn kan doen. Twijfel niet als het moment daar is, maar zolang er nog hoop is, moet je die vasthouden.
Veel sterkte.
Hoi,
Bedankt voor je reactie. Ik weet heel goed dat de situatie van Titi erg ingewikkeld is. Maar ik heb nog niet het gevoel dat hij al aan het einde van zijn latijn is, want ondanks dat hij erg moe is en weigert te eten, is hij nog best alert en laat hij geen andere tekenen van pijn zien. Misschien maak ik mezelf wel wat wijs. De dierenarts was gisteren veel optimistischer dan ik en dat gaf me weer een beetje hoop, maar dat begint nu weer te vervagen. Ik vind het heel lastig om me erbij neer te leggen. Moet ik hem blijven voeren met een pipetje? Moet ik de frequentie omlaag schroeven? Enzovoort. Ik wil hem niet martelen.
Ik weet ook dat de dierenarts zijn best doet en goed naar ons luistert. Ik denk dat het voor hem ook moeilijk is om euthanasie te adviseren. Ik vroeg me ook af of er behandelingen bestaan om de eetlust op te wekken. Ik heb bijvoorbeeld vaker gelezen over het gebruik van Phytophale (geloof ik) en Rubenal (ter ondersteuning van de nieren). Ik wil niet zelf gaan dokteren, maar ik zou het er morgen graag met mijn dierenarts over hebben. Ik wilde graag wat tips om met hem te bespreken en zo iets te vinden wat Titi kan verlichten. Bedankt!
Hoi,
De situatie van je kat is heel ingewikkeld. Samen met de dierenartsen doe je er alles aan om je kat zo lang mogelijk te laten leven, en dat is heel bijzonder.
Voor een dierenarts is het best lastig om euthanasie te adviseren, want dat is eigenlijk toegeven dat er geen oplossing meer is voor de patiënt. De meeste dierenartsen hebben dit beroep juist gekozen om hun patiënten zo lang mogelijk in de beste omstandigheden te laten leven.
Het is al heel knap dat je kat het al 2 jaar volhoudt met deze ziekte, en de recente gebeurtenissen laten zien dat het een echte vechter is.
Het is nogal vervelend dat je kat geen ontlasting meer heeft, want als de boel verstopt raakt, gaat dat uiteindelijk pijn doen. Hij heeft al pijn door zijn nieren, dus dat ongemak kunnen we er niet bij gebruiken. Aangezien je kat speciale voeding krijgt en al aardig wat medicijnen slikt, denk ik dat het gevaarlijk voor hem kan zijn om zomaar huis-tuin-en-keukenmiddeltjes uit te proberen. Je kunt het beste even je dierenkliniek bellen; zij kunnen je adviseren over andere voeding, een medicijn en/of een techniek om hem te helpen.
De gezondheid van je kat is op dit moment erg broos, en je wilt natuurlijk het beste voor hem, zoals je dat altijd al hebt gedaan. Zoals je zelf al zegt, heeft je kat een ernstige aandoening en bevindt hij zich in de laatste levensfase. In dit stadium is het lastig om behandelingen te doseren en moet je het echt per dag bekijken.
Veel sterkte,
Groetjes,
Solène
39 reacties van 39