Mijn kat Titi is 9 jaar oud. Iets meer dan 2 jaar geleden stelde de dierenarts de diagnose chronisch nierfalen (fase 3) vast. Hij adviseerde me toen om hem Renal-brokjes te geven en 1 keer per dag Semintra. Die twee jaar zijn eigenlijk best goed gegaan. Hij was zelfs aangekomen van 4 kg naar 7 kg. Ongeveer een week geleden stopte Titi ineens met eten; zijn vacht was dof en hij had een hele slechte adem. Hij zonderde zich af. Ik ben toen meteen met hem naar de dierenarts gegaan, die me vertelde dat hij nu in fase 4 zit (creatinine, ureum en fosfaat waren hoger dan de machine kon meten). Hij had grote zweren onder zijn tong. Het is dus acuut nierfalen bovenop het chronische probleem. De prognose van de dierenarts is meer dan gereserveerd, zelfs erg pessimistisch, en hij begon over inslapen. De dierenarts dacht dat het acute nierfalen misschien door nierstenen kwam. Hij maakte een echo en zag inderdaad grote stenen. Hij heeft ons toen doorverwezen naar de kliniek. Titi kreeg daar opnieuw een echo waaruit bleek dat zijn linkernier bijna weg is en dat zijn rechternier nog wel vrij groot is, maar met onregelmatige contouren. Maar daar lag het probleem blijkbaar niet. Het dierenziekenhuis adviseerde een opname van 48 uur aan het infuus. De arts gaf hem ook een injectie met corticosteroïden en een breedspectrumantibioticum. Na iets minder dan 48 uur (ongeveer 30 uur) waren de waarden wel gezakt, maar niet genoeg. Ze waren weer meetbaar, maar zaten nog steeds tegen het maximum aan. De dierenarts is toen gestopt met het infuus en legde uit dat het niet eerlijk was om door te gaan met behandelen. Omdat hij niet meer zelf at, was het eigenlijk einde verhaal. Hij gaf hem maximaal nog een week te leven. Hij had een voedingssonde kunnen plaatsen, maar dat raadde hij niet aan. We hebben toen besloten om hem mee naar huis te nemen om hem in zijn laatste dagen te begeleiden en hem wat comfort te bieden. Titi is dus weer thuis. De eerste 3 dagen ben ik nog wel 2 keer per dag op en neer gegaan naar de dierenarts voor injecties met morfine en een middel tegen de misselijkheid (anti-emeticum). Ik ben begonnen hem zelf te voeren (visssoepjes voor katten) en hem met een pipetje te laten drinken (bijna elk uur), plus de Semintra. De dierenarts raadde me toen aan om de vloeibare Renal Liquid te proberen. Titi nam dat in het begin heel goed aan. Na 3 dagen knapte hij wat op en de dierenarts was zelfs verbaasd. Zijn prognose ging van een paar dagen naar een paar weken. Daarom is er besloten om te stoppen met de morfine, maar wel door te gaan met het middel tegen de misselijkheid. Nu is het de eerste ochtend zonder morfine en ik merk dat Titi erg futloos is; het is heel lastig om hem te voeren. Hij kwijlt langs zijn mondhoeken. Bovendien loopt Titi de hele tijd heen en weer naar de kattenbak zonder dat hij echt plast. Hij heeft ook al zeker 3 dagen niet gepoept. Wat moet ik doen? Alvast bedankt voor jullie reacties.
