We kunnen geen hond nemen: hoe maak ik haar dat duidelijk?

?
Anonieme gebruiker Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
Rapporteren

Hoi allemaal, ik leg jullie even mijn situatie uit. Mijn vrouw is opgegroeid met honden en wil er dolgraag eentje adopteren, maar ik heb zelf nooit een hond gehad en begrijp eigenlijk niet zo goed waarom. Het klinkt misschien vreemd, maar ik zie niet echt in waarom ze een hond wil, zeker omdat we niet echt sportief zijn, we al 2 katten hebben, we de hond niet mee kunnen nemen op vakantie en we ook niet veel thuis zijn (we zijn soms wel 6 uur achter elkaar weg)... Ik vind het voor een hond geen leven om de hele tijd op zijn baasjes te moeten wachten. Daarnaast wonen we best ver van de stad en zijn er hier in de buurt weinig andere honden, wat jammer is als de hond niet met vriendjes kan spelen en zo. Wat vinden jullie? Ze zeurt er al een tijdje over, maar ik wil niet een hond nemen alleen maar om haar een plezier te doen. Ik zou zelf eerder een derde kat nemen. Hebben jullie argumenten zodat ze begrijpt dat het gewoon niet mogelijk is?

Vertaald Frans
icon info

De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.

Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.

Schrijf je bericht en upload een foto als je dat wilt. Wees beleefd in je uitwisselingen

Je bericht zal zichtbaar zijn voor alle leden van het internationale Wamiz-forum.

25 antwoorden
Sorteren op:
  • Bekijk eerdere opmerkingen
    • C
    Caroline-eg Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren
    Ik ben het eigenlijk wel eens met Lorna, persoonlijk kan ik me een leven zonder hond niet voorstellen. Het is voor mij echt een verademing om ze te observeren, uit te laten en te aaien. En als ik iemand zou ontmoeten die geen honden wil, zou ik daar geen relatie mee kunnen beginnen. Ik zou echt iets missen, zeker wat betreft de wandelingen; gewoon lekker ontspannen op pad met mijn hondjes zonder ergens aan te hoeven denken, dat is mijn portie zuurstof. Een hond is natuurlijk het dier zelf, maar het gaat ook om de momenten die je samen beleeft. Tenzij jouw mening in de tussentijd is veranderd – dat je eerst "ja" zei en uiteindelijk "nee" – denk ik dat je partner het op een gegeven moment wel zal laten rusten. Maar als het echt diep zit en ze er al jaren over praat, dan kan het nog wel eens lastig worden. Wat betreft het duidelijk maken dat het niet kan: wij kennen jouw dagelijks leven niet en weten niet wat je vrouw precies van plan is met die hond. Als er genoeg gewandeld wordt (zo'n 1,5 uur voor de minder sportievelingen) en er is een oppas voor de vakanties, dan is het niet aan ons om je vrouw te overtuigen. Zij is hier immers niet om voor zichzelf te spreken en uit te leggen wat ze zou doen als ze een hond had. Het is op dit punt meer een gesprek dat jullie samen als koppel moeten voeren.
    Vertaald Frans
    ?
    Anonieme gebruiker Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Ik zou zeggen dat als je een relatie krijgt met iemand die geen huisdieren wil... de behoefte om dieren om je heen te hebben blijkbaar geen prioriteit is (dat is meestal niet iets wat zomaar van de ene op de andere dag komt opzetten ^^).

    Veel belangrijke keuzes in mijn leven zijn puur gebaseerd op de behoefte om me te omringen met andere diersoorten, honden inbegrepen, dus het is voor niemand een verrassing en al helemaal niet voor mijn partner.

    Vertaald Frans
    Tania28
    Tania28 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Jullie moeten er allebei oké mee zijn om een hond te nemen

    Vertaald Frans
    G
    Greylox Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hoi,

    In een relatie moet je elkaars keuzes respecteren als de ander iets echt niet ziet zitten.

    Een paar jaar geleden wilde mijn partner graag een hond adopteren. Voor mij was het een duidelijke 'nee'. Ik heb mijn argumenten uitgelegd: onze levensstijl past er niet echt bij (we zijn eerlijk gezegd behoorlijke bankhangers ^^), we wonen in een appartement midden in de stad (dus: bankhangers + appartement... tja, vul maar in), we hebben geen auto (dus we kunnen het beestje niet eens makkelijk meenemen naar de natuur) en de impact op mijn eigen leven (ik zou dan eerder op moeten staan en elke ochtend de hond uit moeten laten... ook een nee dus).

    Toen ik daarentegen een paar weken geleden voorstelde om een volwassen kat te adopteren (een van onze katten is overleden) die ik op de site van een stichting had gezien, zei mijn partner uiteindelijk nee en dat heb ik gerespecteerd. We hebben erover gepraat, een knoop doorgehakt en daar houden we ons aan: het wordt een jonge kat (zodat het makkelijker klikt met onze andere kleine meid) en pas dit najaar.

    Dit gaat eigenlijk verder dan de adviezen die je normaal op een dierenforum vindt. Een 'nee' van je partner accepteren is de basis van een goede relatie. Je kunt proberen iemand te overtuigen, maar blijven drammen tot je je zin krijgt? Dat doen kinderen, geen volwassenen.

    Vertaald Frans

  • 25 reacties van 25

    • Heb je een vraag? Of wil je een ervaring delen? Schrijf een bericht!
    Deze onderwerpen zijn wellicht interessant voor je!
    Ontdek meer