Hoi,
Ik schrijf jullie omdat ik wel wat advies kan gebruiken. Ik woon samen met mijn vriend in een klein appartementengebouw op de tweede verdieping en we hebben een hond, Billie, van 1 jaar oud en ruim 25 kilo. Ze is een hond die op het eerste gezicht best indrukwekkend kan zijn, want ze is een kruising labrador met nog iets (het asiel heeft ons voorgelogen over het ras, we gaan nog testen doen om erachter te komen wat ze precies is). Ze heeft heel lichtbruine ogen en is erg gespierd, dus ik begrijp wel dat mensen die haar niet kennen daarvan kunnen schrikken.
Wat ik lastig vind om mee om te gaan, is dat ze weliswaar niet veel blaft, maar het soms gebeurt dat ze 2 of 3 keer blaft als we het appartement uitgaan en iemand tegenkomen. Daarna is ze meteen stil. Maar wat doe je als je tegenover iemand staat die bang is? Ik wil wel even benadrukken dat Billie altijd aan de lijn zit en nog nooit agressief is geweest. Ze is juist heel speels en een enorme knuffelkont...
Toen ik vanmiddag van huis wegging, kwam ik een vrouw tegen die doodsbang werd van het geblaf van mijn hond. Deze mevrouw was op onze verdieping toen we de deur opendeden. Billie schrok en blafte 2 of 3 keer. Mijn vriend zei dat ze stil moest zijn en dat deed ze ook meteen. Het probleem is dat ik me heel erg opgelaten voelde voor die mevrouw. Wanneer mensen dan oordelen of kritiek hebben, heb ik het gevoel dat het mijn schuld is en dat ik mijn hond niet goed genoeg heb opgevoed omdat ze blaft.
Ik weet niet goed wat ik kan doen om dit soort situaties te voorkomen. Vooral omdat we haar later nog een keer tegenkwamen en ze zei dat het haar speet, maar dat ze bang was voor honden en dat die van ons sowieso de hele tijd blafte... Dat zat me wel een beetje dwars, want Billie blaft echt zelden. Zelfs als andere honden in de buurt blaffen, blijft zij 95% van de tijd rustig...
Sorry voor het lange verhaal, maar als jullie tips hebben om dit te verbeteren, hoor ik het graag...
Alvast bedankt.
