Goedenavond, ik zou graag willen weten hoe ik het gedrag van mijn pup kan corrigeren. Ze is vandaag precies 4 maanden oud. Telkens als mijn kinderen samen aan het spelen zijn (niet met de pup), gaat ze naar hen toe en begint ze hen te bijten. Dit doet ze zelfs als de kinderen gillen dat ze pijn doet. Ja, ze wil misschien wel gewoon spelen, maar ik wil dit echt afleren. Hoe vaak ik haar ook aan de lijn leg in huis of haar laat liggen, ze begint telkens weer opnieuw. En dan heb ik het nog niet eens over het uitlaten aan de lijn; als ik gewoon loop gaat het prima, maar zodra ik een stukje ren, wil ze in mijn kuiten bijten. De kinderen kunnen haar ook niet uitlaten, omdat ze hen dan ook alleen maar wil bijten. Ik wil dit echt aanpakken voordat het straks te moeilijk wordt of er een ongeluk gebeurt. Mijn kinderen zijn hier ook extra gevoelig voor: twee weken geleden hadden we nog een grote Golden Retriever die mijn dochter in haar gezicht vloog. Die hebben we helaas moeten laten inslapen, maar deze pup deed dit dus al vóór dat gebeurde. Ik heb echt hulp nodig, want ik wil haar echt niet weg hoeven doen. <\/p>
Pup die de kinderen en ons bijt
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Zodra een kind de hond aandacht geeft, beloont hij hem eigenlijk. Zelfs als het kind hem wegduwt met zijn voet om niet gebeten te worden, is dat een beloning. Dat is nou precies het probleem.
Dus als de hond superenthousiast op het kind afstormt en een beetje begint te happen en zo... als het kind dan de 'fout' maakt om met de hond te gaan spelen, leert hij de hond dat dit gedrag *werkt*. Zo krijgt hij wat hij wil: aandacht.
Snap je? Daarom zou een gedragstherapeut of een trainer die bij je thuis langskomt en het hele gezin uitlegt hoe je dit aanpakt, echt heel goed zijn. Er valt namelijk een hoop op te voeden: alle mensen in huis!
Ik schrijf dit even op; in theorie is het makkelijk te begrijpen.
Het probleem is de uitvoering. Het aanleren van respect voor de persoonlijke ruimte, dat moet je eigenlijk zien om het echt te snappen. Het is hartstikke makkelijk, hooguit 10 tot 15 minuutjes en je hebt het door. Maar het is zo lastig om dat via internet uit te leggen.
Het concept van negeren (extinctie), oftewel No Talk, No Touch, No Eye Contact. Dit is het makkelijkst te begrijpen, maar het moeilijkst om echt toe te passen. In feite komt het erop neer dat je doet alsof de hond niet bestaat. Altijd. Vooral als je thuiskomt. Als de kinderen uit school komen, een voor een. Ze komen binnen en: No Talk, No Touch, No Eye Contact.
ALS de hond blijft aandringen, moet een volwassene hem onderbreken en hem dwingen de 'bubbel' te respecteren. Het kind doet dat niet zelf. Het enige wat het kind doet is negeren. No Talk, No Touch, No Eye Contact. En... zodra de hond rustig wordt, dán kun je gaan spelen.
Een hond zou eigenlijk nooit zelf het initiatief voor een spelletje moeten nemen. Het is niet aan hem om dat te bepalen.
Een deskundige moet je jonge kinderen dus leren hoe ze met de hond kunnen spelen, maar vooral wanneer en hoe ze NIET moeten spelen als dat niet gepast is. Begrijp je? Ik zal over dit specifieke punt nog wat verder uitweiden.
De drie aspecten die je moet integreren en die het resultaat in de toekomst compleet kunnen veranderen, zijn vrij simpel te begrijpen, maar erg lastig om uit te voeren en op afstand te begeleiden. Het beste zou zijn om een expert in te huren die ongeveer hetzelfde zal vertellen als ik, maar die het je ter plekke kan aanleren.
Hier zijn de drie concepten waar het om gaat:
1. Respect voor de persoonlijke ruimte, dus de 'bubbel' van mensen, vooral van de kleintjes
2. Interruptie, dus ik zeg dat hij moet stoppen, en hij stopt
3. Rust uitstralen, rust aanleren, rust conditioneren. 'No talk, no touch, no eye contact' (Cesar Millan), wat zich vertaalt als "Niet praten, niet aanraken, geen oogcontact".
Een gedragstherapeut die dit beheerst, kan het je in ongeveer drie sessies leren, hooguit. Vanaf dat moment heb je een heel andere relatie voor de rest van je leven, waarbij:
1. De hond vanzelf de persoonlijke ruimte van mensen gaat respecteren
2. Hij leert dat rustig zijn de enige manier is om aandacht te krijgen
en
3. Hij leert om op verzoek zijn gedrag te onderbreken.
Op 12-jarige leeftijd kan hij prima leren hoe je een riem op de juiste manier vasthoudt (laat hem maar eens een filmpje van een hondenshow bekijken om te zien hoe de handlers de riem vasthouden en positioneren: die honden lopen daar altijd keurig). Ook kan hij leren hoe je een hond leert volgen (er staan hier op het forum al ontzettend veel berichten over dit onderwerp).
Maar inderdaad, een puppy is een hoop werk, en al helemaal met het ras dat je hebt gekozen... Succes en heb geduld!
Bedankt! Helaas is er hier in de buurt niets te vinden, dus ik moet er echt eentje gaan zoeken. Ik heb wel vriendinnen met honden en als ze hierheen komen, nemen ze die mee en spelen ze samen buiten. Ik laat haar ook regelmatig uit samen met mijn dochtertje van 3 jaar. Ik ben zelfs begonnen om haar de kruiwagen te laten trekken. Na een wandeling van zo’n 20 minuten (ik woon in een klein dorpje) neem ik haar mee naar het voetbalveldje om haar te laten rennen; dan gooi ik met een stok of gewoon met haar speeltouw. Op regenachtige dagen laat ik haar op de loopband rennen. Soms wil mijn oudste zoon (hij is 12) haar uitlaten, maar na 5 minuten probeert ze in zijn kuiten te bijten. Ik zeg dan tegen hem dat hij op dat moment moet stoppen met rennen, haar moet laten zitten en moet wachten tot ze rustig wordt, maar meestal werkt dat niet. Ze springt dan tegen hem op en begint in zijn handen te happen. Ik weet dat ze alleen maar wil spelen, maar hoe leer ik haar dat ze kan spelen zonder haar tanden te gebruiken?
Je geeft niet zomaar een speeltje zo van "zoek het maar uit". Je gaat op je knieën zitten en nodigt de pup uit om bijvoorbeeld aan zijn flostouw te kluiven, en je blijft een paar minuten echt SAMEN met hem spelen. Op deze leeftijd kun je van een pup nog niet verwachten dat hij in zijn eentje speelt, weet je.
Wanneer hij om aandacht vraagt en het komt even niet uit, kun je beter "wacht!" zeggen dan "nee". "Nee" is namelijk een te belangrijk woord dat het leven van een hond kan redden bij direct gevaar, dus dat moet je niet te pas en te onpas gebruiken.
* Hoe vaak per dag laat je hem uit in een park waar ook andere honden zijn om mee te spelen?
Alle puppy's ter wereld bijten; het is een natuurlijke behoefte.
Als je een natuurlijke behoefte onderdrukt, loop je het risico dat je op een dag voor echte problemen zorgt.
Er staan op dit forum een hoop berichten met technieken om met dat bijtgedrag om te gaan; de basis is om de aandacht af te leiden naar een speeltje dat wel mag. En je leert hem goede manieren door zelf het initiatief te nemen voor "stoeispelletjes" met je pup, door een kort, hoog gilletje te geven als hij te enthousiast wordt en hem dan een paar minuten alleen te laten. Maar probeer een pup niet te beletten om zijn tanden te gebruiken. Want op de dag dat de volwassen hond om wat voor reden dan ook de reflex heeft om te bijten, zal hij niet weten hoe hij de bijtkracht moet doseren, en dat is gevaarlijk.
Als je zo bot omgaat met honden, neem er dan geen. "Wegdoen" is een behoorlijk harde uitspraak die suggereert dat je eigenlijk geen hond wilt.
Het gedrag van een hond weerspiegelt dat van zijn baasje. Als je niet bereid bent om naar de adviezen op dit forum te luisteren, raad ik je aan om naar een dierenarts te gaan. Die kan je de basis van de relatie tussen hond en baas uitleggen.
Je bent hier inderdaad niet om beledigd te worden, en dat doet ook niemand. We zeggen gewoon waar het op staat en verder niets.