Hoi,
Ik heb iets meer dan een maand geleden een Golden Retriever-pup geadopteerd. Ze is nu 4 maanden oud. Mijn vriend en ik hadden hiervoor om de beurt vakantie, maar deze week zijn we weer begonnen met werken. Ik heb het gevoel dat ik niet genoeg voor mijn hondje doe, maar tegelijkertijd verlang ik te veel van mijn eigen lichaam. Het is pas woensdag en ik ben nu al helemaal gesloopt, en ik heb het gevoel dat ik de hele dag nog niets heb gedaan...
Zo zien mijn dagen eruit:
- 's Ochtends sta ik om 06:30 uur op. Ik ga meteen naar beneden om de deur voor haar open te doen en blijf dan 10 minuutjes bij haar. Daarna ga ik naar boven om me klaar te maken. Ze mag dan zelf kiezen of ze naar buiten gaat, ook al blijft ze vaak in de woonkamer liggen... Ik ben 40 minuten bezig met klaarmaken en daarna gaan we 30 minuten wandelen: spelen, ontdekken, enzovoort. Bij thuiskomst bereid ik me voor om te vertrekken; ik besteed dan 10 minuten geen aandacht aan haar en dan ga ik weg.
- Tussen de middag ben ik maar 30 minuten thuis, dus ik laat haar zoveel mogelijk buiten, ook al wil ze het liefst bij mij zijn om me uitgebreid te begroeten.
- 's Avonds ben ik om 18:00 uur thuis. Even plassen, eten geven en dan een wandelingetje van 30 minuten. Daarna blijft ze even alleen buiten of ze komt mee naar binnen. Rond 20:00 uur gaan wij zelf eindelijk eten en rond 21:00 uur wandelen we nog een keer (dit keer samen met mijn vriend) voor ongeveer 45 minuten. Daarna zit ik nog even met haar in de woonkamer en om 22:30 uur is de laatste plasronde. Dan zit haar dag erop!
Pas vanaf 22:30 uur kan ik even ademhalen, maar dan moet ik nog wat huishoudelijke klusjes en andere dagelijkse dingen doen, om vervolgens om middernacht in bed te liggen! En de volgende dag begint het hele riedeltje weer opnieuw!
Maar ik heb het gevoel dat ik te veel hooi op mijn vork neem. Het is pas woensdag en ik ben nu al uitgeput... Ik begin hem weer te stressen omdat ik denk dat ze de hele dag alleen zit en dat ik maar heel weinig tijd met haar doorbreng. Dus als ik er wel ben, wil ik haar echt laten spelen en bewegen. Zodra ik even 15 minuutjes op de bank zit of tv kijk, voel ik me schuldig... Wat vinden jullie daarvan?
Ik wist heel goed dat een hond mijn leven zou veranderen en dat het veel tijd kost, maar ik dacht dat ik nog wel wat rustmomentjes zou hebben... Voorlopig zijn de enige momenten tussen middernacht en 06:30 uur, en zelfs dan lig ik in bed nog aan haar te denken ^^
Ik heb het idee dat andere eigenaren zich niet zo uitsloven. Het voelt alsof ik alleen nog maar met mijn hond bezig ben; geen tijd meer voor mijn vent en geen tijd meer voor mijn kat 😔
Bedankt!
