Goedenavond, allereerst heel erg bedankt voor jullie reacties!
@kikaah, ja, ik begin er ook zo over te denken – dat het net als bij kinderen is, dat je rust soms gewoon moet afdwingen. Wat betreft bezighouding: hij heeft ontzettend veel speelgoed, een kong die we heel vaak gebruiken, een snuffelmat die ik bij elk eten gebruik, kauwdingen (takjes van buiten, ik breng elke keer nieuwe mee, plastic flesjes waar hij mee speelt, etc.) – maar hij blijft fixeren op verboden spullen: hij wil absoluut dingen van de planken pakken om ons te "dwingen te spelen", het giftige ficus opeten, het tapijt in de woonkamer... Ik ga proberen meer speciaal kauwspeelgoed te kopen, maar dat loopt toch op in de kosten. Dit gedrag is er vooral als ik hem naar de woonkamer probeer te laten gaan, zodat hij bij ons is: totale opwinding, hij bestormt de planken, altijd. Ik zeg nee, zet hem 10 minuten in de keuken om te kalmeren, hij komt terug: zelfde verhaal. Ik kom er steeds meer toe om hem helemaal niet meer in de woonkamer te laten, maar dat versterkt zijn opwinding waarschijnlijk ook als hij er weer binnenkomt, ik weet het niet. Ik wil ook niet dat hij buiten de wandelingen alleen in de keuken leeft, ook al ben ik daar zelf heel vaak.
@bandji, ja ik probeer echt om hem te laten rusten, maar dat lukt alleen als ik hem dwing (dus opsluit), of buiten als hij gewoon moet lopen. Anders, binnenshuis, bij ons – als we niet in de keuken zijn, gaat hij nooit, maar dan ook echt nooit liggen, zelfs niet 5 seconden rustig zitten of liggen zonder iets te doen. Ik hoop dat hij niet hyperactief is, maar het is de eerste pup die ik opvoed, dus ik heb niet echt een vergelijkingspunt.
Hoe dan ook, aan beweging heeft hij zeker geen gebrek. Nu zijn vaccinaties klaar zijn, zijn we volop bezig met zindelijkheidstraining en ik laat hem ongeveer elke anderhalf uur naar buiten zodat hij het leert, elke keer met de tijd om te snuffelen en vrij zonder riem. Het ondeugende beestje vindt toch nog manieren om binnen te plassen, vooral als ik hem berispt heb.
Ik hoop ook dat zijn destructieve gedrag niet blijft... Voor nu zeg ik tegen mezelf dat het de tandjes zijn, de puppyopwinding... Ik druk mijn duimpjes.
@emla dat is precies mijn zorg, dat hij nooit leert om bij ons te ontspannen. Maar als ik de deur openlaat, komt hij bij het kleinste tussenwakker-momentje meteen de woonkamer in om iets van de planken te pakken... Terwijl als hij opgesloten is, hij even een oog opendoet en daarna rustig weer verder slaapt.
Ik probeer strenger te zijn bij ondeugend gedrag en opwinding – jullie hebben gelijk, ik gaf het verkeerde signaal. Maar nu ben ik letterlijk de hele dag bezig hem terug naar zijn plekje te sturen. Ik weet dat er geduld voor nodig is, maar ik vraag me af: leer ik hem nu alleen om te rusten als hij opgesloten zit en geen enkele prikkel heeft?
Vertaald Frans
Haha, klein monster! 😁 Grapje, dit is gedrag dat je bij puppies vaak ziet (op meubels klimmen dan weer niet...)
Mijn hond was thuis een energiebom als ze klein was. Jouw beschrijving van Ziggy's dagelijkse leven doet me een beetje aan mijn situatie met haar denken. We speelden enorm veel en liepen lange wandelingen. En ze wilde altijd meer. Voor mij betekende die energie dat ze meer activiteit nodig had.
Maar dat klopt niet! Een puppy heeft veel slaap nodig. En ik ben ook "verplichte" dutjes gaan inlassen, en dat deed haar achteraf alleen maar goed — altijd nog energie, maar rustiger...
Dus wat mij betreft: voel je niet schuldig dat je hem dwingt door hem in de keuken te leggen om te slapen. Je doet het goed. Het is heel goed voor hem om ook te rusten (eigenlijk is het essentieel voor een puppy), en jij hebt ook recht op pauzes.
Daarna, als hij je plotseling aanspoort om te spelen, is het aan te raden dat je dat negeert en pas 5 minuten later naar hem toekomt om te spelen, zodat hij leert dat spelen op jouw initiatief begint, en ook dat jij degene bent die ermee stopt.
Persoonlijk geldt: zodra hij een bepaald punt van opwinding bereikt, negeer je hem wanneer hij op je begint te springen en aan je kleren trekt (dat heb ik met mijn hond gedaan. We speelden vaak stoeiend, maar als het genoeg was, negeerde ik haar — geen blik, niks, ook al trok ze aan mijn broek. Ik volstond met één keer zacht "nee!" zeggen. Één of twee keer, en daarna echt niks meer — gewoon echt negeren en mijn kledingstuk terugnemen zonder een blik, niks. Het duurde even maar uiteindelijk begreep ze het).
Voor het vernielen, als zijn behoeften verder worden vervuld, weet ik het eerlijk gezegd niet zo goed. Ik had een volwassen hond die dingen vernielde, dus een ander soort probleem denk ik... Ik gaf haar dingen "in ruil". Ik heb veel dingen geprobeerd die ze razendsnel aan flarden trok of die ze niet wilde, totdat ik een heel stevig knuffeldier vond dat haar knuffel werd. In het begin moest ik natuurlijk constant ruilen met die knuffel, maar na verloop van tijd zei ik gewoon: nee! Ga Rhino halen! En dan ging ze Rhino halen om erop te kauwen.
Ze had thuis ook kauwtakken (echte takken, gevonden buiten). Sommige honden zijn gek op bepaalde materialen, dus je moet uitvinden waar hij naar toe getrokken wordt... sommige houden van stof (dan zijn oude gevlochten lakens perfect om mee te spelen), andere van iets hards (takken), andere geven de voorkeur aan "smaakvolle" bezigheden — gevulde Kong, kalfsklauw, hertsengewei, enz. Andere houden van verscheuren!
Oude knuffels (maar let op bij een puppy: goed in de gaten houden dat hij ze verscheurt maar het vulling niet inslikt!).
Anderen zullen vast nog betere tips geven...
Vertaald Frans
