Hoi allemaal,
Sinds 3 dagen heb ik Maïa uit het asiel geadopteerd.
Volgens het asiel is ze ongeveer 3 maanden oud (maandag een afspraak bij de dierenarts, die zal me vast meer kunnen vertellen...)
Het is over het algemeen een heel lief hondje dat al gewend is aan het huis en de tuin. Ze luistert meestal goed naar haar naam als ik haar roep en ze wacht tot ik haar uitlaat om te plassen (met poepen gaat het nog niet helemaal goed, maar ik weet dat dat vanzelf wel komt 😌).
Ze bijt veel, vooral in voeten en enkels! (In de handen doet ze het bijna niet meer dankzij een milde methode die ik op een forum vond). Een streng 'NEE' en haar in plaats daarvan een speeltje geven werkt maar 30 seconden, daarna begint ze weer... Als ze echt te druk is, zet ik haar tien minuutjes apart in een kamer zodat ze even kan kalmeren, maar vanavond moest ik dit al twee keer doen.
Ze was weer rustig, maar twee minuten later probeerde ze op de bank te klimmen (dat mag ze niet) om mijn voeten te pakken. Ze beet ook hardnekkig in het kleedje en probeerde het herhaaldelijk weg te trekken (ik heb niet toegegeven, ik hield het kleedje vast en zei 'los', terwijl ik er zachtjes aan trok tot ze losliet). Uiteindelijk heb ik haar genegeerd toen ze alleen nog maar probeerde op de bank te klimmen. Ze werd uiteindelijk rustig en ging in haar mand liggen. (Ze is nu nog te klein om op de bank te komen, maar binnenkort is dat niet meer zo!)
Ik ben dus op zoek naar tips om haar te laten begrijpen dat ze niet in voeten en enkels mag bijten, of in mijn broekspijpen mag hangen. Ze doet het als ik loop, maar ook als ik stilsta.
Ik weet dat er veel geduld voor nodig is en ik ben bereid om er echt voor te gaan en veel tijd in haar te steken, maar als ze zo eigenwijs en fel is als vanavond, voel ik me even machteloos...
Alvast bedankt voor jullie goede adviezen!