Dobermann oren
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Het is natuurlijk alleen mijn ervaring, maar ik ben er echt voor 300% van overtuigd dat de hele periode van verzorging en het verbinden de band tussen mijn hond en mij heeft versterkt.

Het is een "Doberterminator" 🤭
@Kya_leuck, als je je niet stoort aan die rommelige oortjes, dan heb je er volgens mij goed aan gedaan. Zulke kleine imperfecties geven onze lieverds juist charme, ook al vind ik zelf die scheve look maar niks haha.
En ja, dat staande oor is heel beweeglijk, maar de punt krult een beetje om. Deze hond slaat echt nergens op...
Hoi,
Mijn hondje heeft één rechtopstaand oor en het andere hangt. Ik vind dat het haar juist extra charme geeft en het maakt haar nog unieker dan de rest.
De dierenarts zei nog dat ik met haar oortjes moest spelen als ik wilde dat ze hetzelfde zouden staan (wat ik niet heb gedaan), en iemand anders had het over de bandage die Wiegehts liet zien, maar dat heb ik ook niet gedaan. Daarom staat er nu maar eentje recht.
Wiegehts, wat grappig dat staande oor van haar, het wijst helemaal naar links! 🙂
Hoi Wiegehts35, echt super die laatste foto met die elektrische ogen.

Spalkjes bij Sirius, die hier zijn gekke bek trekt

Na de spalkjes, de rechtopstaande oortjes...

Helaas is er eentje weer gaan hangen... Hij gaat alleen af en toe nog omhoog lol. Jammer dan!
@Provéto Juniors, echt hevige pijn?
Twee Dobermanns met gecoupeerde oren die nooit last of pijn hebben getoond, geen agressieve reacties of angst bij het verbinden of het zetten van de spalkjes.
Ik betwijfel of een hond die daar pijn heeft gehad, het daarna nog toe zou laten dat je aan zijn oren zit te frunniken zonder een kik te geven...
Mijn eerste Dobermann met natuurlijke oren had daarentegen last van de ene na de andere oorontsteking. Aan zijn oren zitten was een drama; hij zou ongetwijfeld hebben gebeten als een vreemde op die plek was blijven aandringen. En dat terwijl hij gewoon puur natuur was...
Ik zou ook wel eens willen weten of een volwassen hond die zijn staart breekt minder pijn heeft dan een pup van een paar dagen oud waarbij de botjes, die nog niet eens verkalkt zijn, worden verwijderd. Natuurlijk zitten er zenuwen, maar de uiteinden daarvan zijn nog niet volgroeid. Het couperen van de staart of de oren is zeker niet pijnloos of onschadelijk, maar om het nou zo te demoniseren vind ik wel een beetje te ver gaan.
En er zijn meer volwassen Dobermanns die hun staart breken dan je denkt. Dat is misschien geen reden genoeg om ze als pup al te couperen, maar vanuit mijn bescheiden mening zie ik het liever gebeuren als ze pup zijn dan dat je op volwassen leeftijd moet gaan verbinden of amputeren.
Je kiest een hond net zozeer op karakter als op uiterlijk, daar moeten we niet over liegen. Wie kiest er nou een hond die hij lelijk vindt? Vaak word je eerst verliefd op het uiterlijk voordat je je afvraagt of het karakter wel past; dat verklaart vaak waarom mensen de fout in gaan bij de aankoop of adoptie als ze alleen voor het plaatje vallen. Dat ontkennen is hypocriet.
Om even terug te komen op het verbinden: bij Dobermanns gebruik je alleen spalkjes bij gecoupeerde oren. Bij honden met natuurlijke oren plak je ze daarentegen af als ze niet mooi tegen de wangen aan vallen.
Als het karakter van de Dobermann je aanspreekt, maakt het niks uit of hij nou lange of gecoupeerde oren heeft; het blijft dezelfde hond, alleen het uiterlijk is anders... Dus verdiep je in het karakter en de gezondheid, wees verstandig en als je echt een klik hebt met het ras en je er klaar voor bent om zo'n malloot in huis te nemen die de boel op stelten zet en je af en toe horendol maakt, maar wiens trouw onmiskenbaar is, ga er dan gewoon voor 😁
Ik ben echt gek op honden met hangoren (zoals die van mij, die wel wat weg heeft van een dobermann). Ik vind dat ze er daardoor veel vriendelijker uitzien. Ik herinner me nog van vroeger dat er een "klassieke" dobermann bij mij in de flat woonde. Ik vond hem er maar geniepig uitzien en zijn baasjes zetten hem dan op de 3e verdieping in de lift, waarna die hond beneden in de hal stond te wachten tot er iemand de deur opendeed zodat hij naar het parkje van het complex kon! En hetzelfde om weer binnen te komen...
Die stomme hond gromde ook nog eens als je je arm in de lift stak om hem weer terug naar de 3e te sturen...
Dat is de enige ervaring die ik heb met dobermanns en ik hield eigenlijk nooit zo van dit ras. Maar tegenwoordig vind ik die "natuurlijke" dobers best wel leuk.
Hoi,
Het is heel goed dat je je eerst verdiept in een ras voordat je een dier van dat ras neemt.
Het couperen van oren en staarten wordt bij Dobermanns niet meer gedaan omdat het ze ontzettend veel pijn bezorgde.
Ik vind je vragen absoluut niet "naïef", maar ik wil je eerder aan het denken zetten over de manier waarop je je hond gaat uitkiezen (als dat je wens is).
Is het echt zo belangrijk dat je hond staande oren heeft, terwijl dat genetisch gezien niet zo is?
Is het niet beter om een hond te kiezen wiens karakter bij je past, en hem dan fysiek te accepteren zoals hij is?
Ik weet verder niet veel over het tapen van de oren, maar ik denk ook niet dat het nodig is om daar meer informatie over te zoeken. Er zijn zoveel mooiere dingen om met een hond te delen.
Marine
19 reacties van 19