Mijn hond is te lomp, wat moet ik doen?

Nou, ik kom net terug van een wandeling: een Golden en een Cane-pup van 3 maanden aan de lijn bij twee tieners. Die kleine Cane gromde naar mijn hond die even kwam snuffelen en zijn baasje trok hem maar mee terwijl ze "nee" zei... en dat met 3 maanden.

Ik maakte even een praatje met haar en zei dat haar pup niks te vrezen had. Tijdens het gesprek flapte ze eruit dat haar moeder niet zo vaak naar het park gaat omdat ze bang is voor grote honden. Die had ik nog niet eerder gehoord: een vrouw die bang is voor grote honden en dan een Cane Corso neemt!

Ik merkte nog op dat de keuze van haar moeder wel een beetje apart was ^^ en ze antwoordde: "ja, maar hij is haar baby, dat is anders." Kortom, het is soms echt niet te begrijpen hoe mensen denken. Honden zijn simpel genoeg, maar die baasjes... daar is nog een hoop werk aan de winkel.

Helemaal met je eens!

Ik kom de meeste honden ook aan de lijn tegen...

Ik denk ook dat het een kwestie van "gemakzucht" is...

Het is minder gedoe aan de riem dan dat je op de hond moet letten, alert moet blijven, het hierkomen moet aanleren enz.

Een vriendin van me kreeg het aan de stok met een jonge meid en haar husky, die ze altijd aangelijnd tegenkomt, bellend, 5 minuutjes op een klein veldje...

Ja, je moet echt even doorzetten en zelfverzekerd zijn, heb vertrouwen in je hond. Zeker omdat je met een puppy eigenlijk geen enkel risico loopt, dus geniet echt volop van deze periode! Eigenlijk moet je onthouden dat hoe meer je een probleem uit de weg gaat, hoe erger het wordt, en dat geldt al helemaal voor honden.

En mensen die niet al te snugger zijn heb je er altijd wel tussen zitten, maar wat heb je nou eigenlijk te verliezen behalve dat je een keer een domme opmerking hoort? Niet veel, toch.

Je hebt gelijk Lorna, maar soms is het niet zo makkelijk. Als je jong bent durf je het niet altijd, en als je dan wel durft en je wordt min of meer (on)vriendelijk afgepoeierd... "Jouw hond vreet de mijne nog op!" en dat wel 5 of 6 keer tijdens dezelfde wandeling... pffff. Je moet echt de instelling en de moed hebben om te relativeren en door te zetten. Gelukkig kom je soms ook goede mensen tegen; de aanhouder wint uiteindelijk altijd! ;)

Loslopen zou de norm moeten zijn en aan de lijn de uitzondering, niet andersom.

Maar ik merk steeds vaker dat mensen andere baasjes nauwelijks durven aan te spreken, laat staan voorstellen om de honden los te laten.

Dat is toch sneu! Hoe kan je hond nou sociaal zijn als je dat zelf niet bent?

Sinds ik mijn hond heb, maak ik met iedereen een praatje en stel ik bijna altijd voor om de honden los te laten als ze dat nog niet zijn. Baasjes met jonge honden vinden het geweldig, de wat oudere garde is soms een beetje stug maar ontdooit vaak snel (dan heb ik het over de mensen). De enige uitzondering is als ik echt honden tegenkom die mogelijk gevaarlijk zijn (vaak precies de honden die nooit zijn losgelaten).

Voor mij hoort het bij een hond nemen dat je de moeite doet om constant op anderen af te stappen, in ieder geval het eerste jaar, ook al ga je daarna misschien wat minder vaak in een groep op pad. Een wandeling in je eentje aan een riem stelt echt niks voor.

Hoi, ik snap precies hoe je je voelt. Ik heb een jonge hond die net 1 jaar is geworden; hij weegt 27 kilo en is nogal lomp tegenover andere honden, net als die van jou, maar dan puur om te spelen... In het begin werd ik er moedeloos van dat hij anderen wegjoeg met zijn gedrag. Ik zocht naar honden van hetzelfde of een groter formaat die hem een beetje op zijn nummer konden zetten, maar bij mij in de buurt zijn grote honden echt zeldzaam. Toevallig kwam ik op een dag een mevrouw tegen met haar whippet. We komen elkaar wel vaker tegen, maar ik had er eigenlijk nooit zo op gelet. Die dag vroeg ze of haar hond de mijne even gedag mocht zeggen. Ik stemde toe, maar waarschuwde haar wel dat hij superlief is maar ook een druktemaker, en dat hij haar hond misschien omver zou lopen. De honden begroetten elkaar en Nelson begon weer met zijn hele show, maar zij vond hem schattig en stelde voor om naar een rustig plekje te gaan zodat ze samen konden spelen. We lieten de honden los en toen gebeurde er een wonder: na 5 minuten springen en druk doen, zag hij dat die andere hond totaal niet reageerde op zijn gedoe, en toen begon hij ineens rustig te spelen. En die whippet van amper 10 à 12 kilo ging toen met hem spelen omdát hij rustig was! Ik denk inderdaad dat het enorm helpt om honden te vinden die goed in hun vel zitten, zoals de anderen ook al zeiden. Ik heb het ook geprobeerd met het hondje van mijn oma, die weegt nog geen 6 kilo, en precies hetzelfde: hij rent overal rond, springt over haar heen en duwt haar, maar zij negeert hem volkomen. Na 5 minuten begrijpt hij het eindelijk en vraagt hij op een rustige manier of ze wil spelen 😉

Je hebt dus geen antwoord gegeven op mijn vraag, maar ik ga ervan uit van niet: hij krijgt niet dagelijks de kans om in vrijheid met soortgenoten om te gaan. Een weekje naar een pension kan best, maar het gaat juist om wat je elke dag doet.

Als je alleen maar aan de lijn wandelt en je Cane telkens kort houdt wanneer hij naar een andere hond toe wil, dan ga je op de lange termijn echt grote problemen krijgen.

Ik heb het idee dat je de basisbehoefte van je hond niet goed begrijpt. Je zult aan die behoefte moeten voldoen zodat hij rustiger wordt.

Ik denk dat je niet moet proberen hem te beheersen, maar hem juist moet leren om zichzelf te beheersen. Help hem daar in ieder geval bij, zeker omdat andere honden dat ook wel zullen doen als je hem de kans geeft om er dagelijks veel te ontmoeten.

Let wel op je eigen reacties, want die kunnen het gedrag van je hond bepalen.

Het is echt waar dat het woord "ZACHTjes..." superhandig is zodra ze het eenmaal doorhebben

Allereerst bedankt voor jullie reacties.

Ik heb hem 7 dagen in een pension laten logeren waar hij andere honden heeft ontmoet. Met sommigen ging het heel goed, die waren net zo speels als hij. Maar bij anderen werd zijn enthousiasme opgevat als een aanval, dus die probeerden zich te verdedigen.

Tijdens het wandelen gaat het eigenlijk prima, tot het moment dat ik iemand met een andere hond tegenkom; dan stormt hij erop af (nog steeds om te spelen).

Het is erg lastig. Ik heb hiervoor drie Dobermanns gehad, maar dit gedrag krijg ik maar moeilijk onder controle. Als hij zo opgewonden raakt, doet hij gewoon zijn eigen zin, alsof ik er helemaal niet meer ben.