Advies gevraagd voor Beauceron van 3 maanden

Nou, ik was misschien iets te enthousiast... Tijdens het eten gaat het inderdaad een stuk beter omdat (1) hij goed begrijpt dat hij niet onder de tafel door mag en (2) mijn kinderen rustig zitten en niet bewegen. Dat is toch al een flinke vooruitgang. Daar ben ik me zeker van bewust 🙂 maar vandaag was het niet best toen mijn kinderen de tuin in gingen. Hij blijft maar in hun kuiten, laarzen en kleren happen... Zodra ze in beweging komen, is dat voor hem nog steeds erg verleidelijk. Hij probeerde vandaag zelfs mijn kuiten te pakken, terwijl hij dat nog nooit had gedaan. Eerlijk is eerlijk, we hebben ook wat minder met hem gewandeld en gespeeld omdat het snertweer was. Misschien heeft het daar wel mee te maken. Er is trouwens wel verbetering hoor, want hij snapt het 'zit/blijf' goed, dus dan heb ik even twee minuten rust. Maar zodra ik hem weer vrijgeef na een 'blijf', begint hij weer van voren af aan... zucht... Dit is echt het lastigste punt, want voor de rest is hij super! Het commando voor liggen begrijpt hij ook goed, maar zoals je al zei @Kainate, zie ik dat hij zich daar soms ongemakkelijk bij voelt. Ik probeer dus de beste omstandigheden te creëren zodat het lukt. Daarom oefen ik dat iets minder vaak dan de rest. Ik maak me niet al te veel zorgen, het komt uiteindelijk wel goed, ook al kost het wat tijd. Alleen dat happen in die kuiten zit me dwars. Die vooruitgang tijdens het eten is fijn, maar in de tuin met de kinderen blijft het lastig... Mijn zoon voetbalt bijvoorbeeld heel graag, maar sinds we de hond hebben kan dat bijna niet meer omdat het heel snel uit de hand loopt. Ik snap dat er geen wondermiddel bestaat, maar voorlopig is mijn aanpak nogal experimenteel: ik gebruik 'zit/blijf', geef hem een speeltje of laat hem loslaten en beloon hem dan, maar daardoor liggen die voetbalpotjes wel heel vaak stil 😁. Bedankt voor jullie tips in ieder geval, 'it is highly appreciated' zoals we dat zeggen 🥷

Hoi!

Super nieuws :)

Mensen maken zich vaak wat te snel zorgen om een puppy, terwijl alles met genoeg herhaling uiteindelijk vanzelf wel goed komt ^^

Wat is het probleem precies met het commando 'af': begrijpt hij het helemaal niet (dus dat het je zelfs niet lukt tijdens een korte 'trainingssessie', rustig in de woonkamer met lekkere beloningen in je hand?) of wil hij in bepaalde situaties gewoon niet luisteren?

Als hij het commando wel snapt, maar je krijgt hem in bepaalde situaties nog niet zover dat hij gaat liggen, dan is dat heel normaal.

De 'af'-positie maakt een hond kwetsbaar... en daar kan hij zich ongemakkelijk bij voelen. Het is bijvoorbeeld heel normaal dat een gestreste hond niet wil gaan liggen midden in een druk station of in een park vol andere honden. Een hond moet zich prettig, kalm en ontspannen voelen om te gaan liggen. Hetzelfde geldt voor een overprikkelde hond; die krijg je in het begin ook lastig in de 'af'.

Dat komt met de tijd, naarmate je gezag maar vooral het vertrouwen groeit – als een hond zijn baasje vertrouwt, lukt het hem steeds makkelijker om te gaan liggen, waar hij ook is.

In de tussentijd kun je een beetje afwisselen tussen 'zit' en 'af'. Kies liever voor 'zit' als je denkt dat 'af' te lastig wordt door de opwinding of eventuele stress bij je puppy. Naarmate je pup ouder wordt en jullie band sterker wordt, kun je wat meer van hem gaan vragen.

Maar als het probleem is dat je pup het principe nog helemaal niet snapt... en het je echt niet lukt om hem te laten liggen... dan moet je gewoon even de juiste methode vinden :)

Heb je het al geprobeerd door hem met een snoepje te lokken vanuit de zittende positie?

Eventueel kun je je been gestrekt voor hem houden en het snoepje aan de andere kant van je been vasthouden, zodat je pup moet gaan liggen om bij het snoepje te komen (alsof hij onder je been door kruipt, maar beloon hem en geef het snoepje al voordat hij echt begint te kruipen). Daarna haal je je been stap voor stap weg, lok je hem alleen nog met je vingers zonder snoepje, en als hij er klaar voor is, geef je alleen het commando zonder te lokken en beloon je hem pas achteraf.

Ik snapte 'm even niet... 😁 In ieder geval, als het is om de inzet en de kwaliteit van de adviezen van Kainate te benadrukken, dan sluit ik me bij je "Wow" aan 🙂

3ric, blij dat ik niet meer de enige ben, ook al is het bij ons nog goed te doen omdat er ook heel veel positieve punten tegenover staan 🙂 En nee, mijn puppy komt van een fokker uit de Ariège (waar ik absoluut niets op aan te merken heb. Een sympathieke fokster die goed luistert en een prachtige hond!).

Na een paar dagen stilte even een update over hoe het gaat met het gedrag van onze pup. Om de spanning er maar meteen af te halen: alleen maar positief nieuws!! Ter herinnering: waar ik me het meeste aan stoorde (en wat me ook een beetje zorgen baarde), was het happen en het feit dat hij de kuiten van mijn kinderen viseerde. Dat gaat nu veel beter. Sinds een paar dagen wissel ik, zodra hij doordraait en hun kleren begint te pakken of hun kuiten wil grijpen, af tussen een duidelijke "nee", "los" met een brokje, hem afleiden met een speeltje of een "zit"/"blijf"... En ongelofelijk maar waar, het werkt! Ik heb de indruk (en ik hoop dat het zo blijft) dat hij zijn enthousiasme nu veel beter onder controle heeft. De verandering is echt bizar. Bij die "zit"/"blijf" sta ik elke keer weer versteld van mijn hond 😁, de "los" werkt ook supergoed en hij wordt meteen rustig... Ik heb de slimste hond van het hele universum. Nou ja, als ik teveel doorsla, moet je het maar zeggen hoor. Maar serieus, het gaat echt veel beter. Het geduld en de tijd die we in hem steken, lijken hun vruchten af te werpen. Het is een open deur, maar doorzetten werkt echt. Natuurlijk weet ik dat we er nog niet zijn en dat de puberteit er nog aan komt... enzovoort... maar wat een plezier! Hij heeft nog steeds een flink eigen willetje. Het commando "af" lukt nog niet echt, dat weigert hij tenzij ik bijna zelf op de grond ga liggen lol, maar we gaan gewoon rustig en met een goed humeur verder!

En bedankt aan iedereen voor de bijdragen. Het zal je vast niet ontgaan zijn dat ik een beginner ben. Dit is mijn eerste hond, dus schroom vooral niet als je nog tips hebt.

Ja 😁

Wauw!!!

"Wat de mand betreft, ik vind het totaal niet erg dat hij bij de bank staat, integendeel zelfs. Ik vind het heerlijk om hem dicht bij ons te hebben, zeker omdat hij al goed begrijpt dat hij niet op de bank mag. Maar ik denk dan: als we visite krijgen, is het makkelijker om hem naar zijn mand te sturen als hij daar al aan gewend is..."

Het is goed dat je aan de opvoeding denkt, maar let er wel op dat dit niet de overhand krijgt op de band met je pup :)

Die kleine momentjes van geborgenheid, wanneer hij 's avonds aan je voeten komt liggen, smeden jullie band en geven hem een sterker gevoel dat hij echt bij het gezin hoort. Dat is waarschijnlijk ook hoe hij uiteindelijk zelf om knuffels zal komen vragen. Ik vind het een beetje zonde om dat te 'verpesten' door jezelf te verplichten de pup naar zijn mand te sturen ;) Volgens mij zijn er genoeg momenten die daar beter bij passen, momenten waarop je de pup echt even niet voor je voeten kunt gebruiken, zoals wanneer je aan het schoonmaken bent. Bovendien is het goed mogelijk dat je pup aanvoelt dat je er zelf niet helemaal achter staat wat je van hem vraagt, en dat dit zijn gedrag beïnvloedt.

Verder lijkt die kleine man zich hartstikke goed te ontwikkelen :) Er moeten nog wat puntjes op de i worden gezet, maar dat is volkomen normaal!

Vergeet niet om hem ook met andere honden te laten kennismaken, zowel pups als volwassen honden, dat is ook heel belangrijk voor zijn ontwikkeling!

"Eigenlijk zijn het misschien juist al die YouTube-video's die je op het verkeerde been kunnen zetten."

Ja... het probleem met die video's is dat ze nieuwe baasjes vaak laten geloven dat ze een hond kunnen opvoeden door simpelweg wat tips en methodes te volgen... die op een min of meer logische manier aan elkaar zijn geplakt. Uiteindelijk krijg je door deze video's geen goed beeld van het totaalplaatje van de opvoeding.

Ook al zijn de tips die gegeven worden niet per se slecht, de opvoeding van een hond kan daar niet alleen op rusten. Het draait veel meer om het vermogen van het baasje om met zijn hond te communiceren, oftewel:

- zijn wereld begrijpen, de manier waarop hij zijn omgeving ervaart (probeer je altijd in te leven in zijn belevingswereld, en vergeet niet dat zijn zintuigen zich op een andere manier hebben ontwikkeld dan de onze)

- hem kunnen 'lezen', en dan vooral +++ de kalmerende signalen (daar staan trouwens genoeg goede video's over op YouTube). Dit kan helpen om bepaald gedrag van je pup te begrijpen (een pup die zijn kop wegdraait, gaapt en over zijn neus likt wanneer je hem vraagt om te gaan zitten in plaats van direct te luisteren, geeft bijvoorbeeld aan dat hij zich ongemakkelijk voelt)

- en op jouw beurt jouw bedoelingen en emoties goed weten over te brengen (je lichaamshouding, je stem en hoe je beweegt zijn hierbij van essentieel belang).

"maar het betekent wel dat ik er constant bovenop moet zitten om de hond te sturen, dat is vermoeiend maar het lijkt te beginnen te werken!"

Het is volkomen normaal dat dit tijd kost :)

Het is een pup, en zijn hersenen moeten nog rijpen voordat hij echt in staat is om 'de verleiding te weerstaan' (het aanleren van zelfbeheersing). Wat je hier zegt is heel aanmoedigend, je moet gewoon even volhouden!

Kainate, ik had echt gewild dat je hondentrainer bij mij in de buurt was 🙂 Ik heb het gevoel dat ik echt vooruitgang boek met je adviezen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet had verwacht dat de relatie met een hond zo subtiel zou zijn, en dat terwijl ik toch veel heb gelezen en veel video's heb bekeken... Niks vervangt de praktijk!

Eigenlijk zijn het misschien juist al die YouTube-video's die je op het verkeerde been kunnen zetten, ik weet het niet... maar in die video's zie je pups die wel druk zijn, maar ook heel naïef en nogal ontvankelijk. Ik denk dan vooral aan de video's van de bekende hondentrainer Vincent Marchal. Ik heb echt een heel andere pup; hij loopt al heel zelfverzekerd, heel rustig en hij heeft echt een eigen willetje. Het voordeel is dat hij vrij rustig is, maar als hij eenmaal heeft besloten dat iets hem niet zint, dan wordt het lastig!

Kortom, er waren vandaag minder conflicten en het gaat steeds beter met de kinderen; hij heeft niet één keer naar ze gehapt, ook al zie je dat de verleiding groot is 😁. Het is trouwens heel grappig: hij loopt langs ze heen en werpt dan een blik die lijkt te zeggen "vooral niet toegeven, niet toegeven". Ik vraag mijn kinderen al vanaf het begin om hun gedrag niet te veranderen. Ze helpen mee met de opvoeding door hem eten te geven en wat commando's te geven, maar dat betekent wel dat ik er constant bovenop moet zitten om de hond te sturen. Het is vermoeiend, maar het lijkt te beginnen werken! Wat die mand betreft: ik vind het totaal niet erg dat die bij de bank staat, integendeel zelfs, ik vind het heerlijk om hem dicht bij ons te hebben. Zeker omdat hij al goed doorheeft dat hij niet op de bank mag, maar ik denk dan: als we bezoek krijgen, is het makkelijker om hem naar zijn mand te sturen als hij daar al aan gewend is... Misschien is het een fout om zo aan te dringen, maar ik denk dat als hij eenmaal aan die mand gewend is, ik makkelijker kan bepalen wanneer hij bij ons mag liggen (waarschijnlijk heel vaak 👌) en wanneer hij in zijn mand moet. Je hebt misschien wel gelijk over het comfort van zijn mand. Het is een geweldige mand, maar misschien is de maat niet goed (hij is nog geen 4 maanden, maar het is al een flinke baby) en bedankt voor je tip om de mand wat hoger te plaatsen. Ik ga ermee aan de slag. Wat betreft het spelen doe ik mijn uiterste best (ja ik weet het, ik moet stoppen met roken :-)), maar ik heb het geluk dat ik een groot terrein heb en we wandelen vaak. Hij vindt het heerlijk om in onze vijver te poedelen, hij ziet onze geiten en kippen en ik ren zoveel mogelijk met hem mee (een beetje zoals een oude voetballer die ze aan het eind van de wedstrijd als joker inzetten, want na 10 minuten spelen is hij helemaal op 😁). En dan hebben we het nog niet eens over de wandelingen over de paden hier in de buurt.

En dan nog een laatste punt waar ik op terug wilde komen: het spel. Dat is namelijk een simpele en meestal heel effectieve manier om een pup te motiveren; het komt zelden voor dat een pup écht niet speels is. De vasthoudendheid waarmee hij je kinderen "aanvalt", doet me vermoeden dat hij dat stiekem toch wel een beetje is.

Vaak denken baasjes dat hun pup niet speels is, terwijl de pup eigenlijk gewoon niet zo geïnteresseerd is in speeltjes (ballen, flostouwen, enzovoort). Met andere pups zou hij bijvoorbeeld prima spelen, maar omdat mensen vaak alleen maar interactie zoeken via een object, speelt hij liever niet met hen mee.

Kortom, aarzel niet om met je pup te spelen zonder "tussenkomst" van speelgoed, maar op een meer "hondse" manier: tikkertje (de ene kant op of de andere, hij rent achter jou aan of jij achter hem), een beetje voorzichtig stoeien, sprongetjes, enz. Veel baasjes durven dit niet omdat ze denken dat ze hun hond zo slechte gewoontes aanleren (als ik tikkertje met hem speel, komt hij vast niet meer als ik hem roep; als ik met hem worstel, denkt hij dat hij mag bijten, enz.). Dat is jammer, want juist spel is een geweldige manier om grenzen te stellen, zolang je maar duidelijk en expressief bent (je toon en houding moeten de pup helpen begrijpen wanneer het een spelletje is en wanneer het serieus is) en je de pup niet te ver laat gaan in zijn enthousiasme (stop zodra het te wild wordt).

Wat betreft de vraag over motivatie: dit moet je echt per geval bekijken. Naast een paar 'basics' die bijna altijd wel werken, zoals eten, kun je geen lijstje maken van wat een hond 'altijd' motiveert, ongeacht de context.

Het is onmogelijk dat een hond door niets anders dan eten wordt gemotiveerd. Zonder motivatie zou een pup niet eens opstaan en de hele dag alleen maar blijven liggen. Zodra je pup opstaat en gaat lopen, is hij blijkbaar door iets gemotiveerd.

Op de lange termijn is het veel effectiever om constant te zoeken naar een manier om je hond op een 'natuurlijke' manier te motiveren (met de omgeving), dan dat je telkens direct snoepjes (of een speeltje) tevoorschijn tovert. Die kun je beter bewaren voor echte 'trainingssessies' (die beperkt zijn in tijd) of als 'joker' wanneer je echt iets extra's wilt belonen en niets beters voorhanden hebt.

Wat de mand betreft, zoals hierboven al werd genoemd: het makkelijkst is om die mand gewoon aantrekkelijk te maken.

Vergeet ook het Premack-principe niet. We vragen de hond om gedrag te vertonen waar hij in eerste instantie geen zin in heeft (gehoorzamen aan een commando dat hem niet zo boeit), om hem vervolgens toegang te geven tot een activiteit waar hij een natuurlijke motivatie voor heeft.

Dit is een geweldig hulpmiddel om 'samenwerking' met je hond te creëren: neem de controle over wat je hond natuurlijk motiveert (zoals de tuin in mogen, naar de rivier gaan tijdens de wandeling, enz.) en geef de hond pas toegang nadat hij op een verzoek heeft gereageerd.

Dit gevoel van samenwerking zorgt ervoor dat je hond steeds vaker met plezier zal luisteren zonder dat je de baas hoeft te spelen en zonder dat er steeds een ruilmiddel tegenover moet staan.

Ik weet dat dit zo een beetje theoretisch klinkt :) Maar het heeft echt praktische toepassingen. Het kost alleen even tijd voordat je die 'klik' krijgt waarmee je de beste manier vindt om je hond in een specifieke situatie te motiveren, want elke situatie is uniek.