Hospitalisatie van een huisdier: is nachtelijke bewaking verplicht?

Heel erg bedankt voor je antwoord.

Om je wat meer context te geven, is hier het gedetailleerde verhaal:

Mijn kat kreeg op een avond om 23:30 uur een aanval van trombo-embolie. Ik belde mijn vaste kliniek die 24/7 open zou moeten zijn (dat staat heel duidelijk op hun voicemail, op de website, op Google en op het bord voor de kliniek). Het bleek dat ze sinds deze zomer niet meer 24 uur per dag open kunnen zijn omdat een groot deel van het personeel de kliniek heeft verlaten; er is dus niet genoeg personeel. Alleen hadden ze er niet aan gedacht om deze cruciale informatie aan te passen.

Toen ik belde, kreeg ik dus een spoeddierenarts aan de lijn die 120 km verderop zat (anderhalf uur rijden)! Het was voor mij onmogelijk om midden in de nacht die rit op en neer te maken met een kat die helse pijnen leed.

Uiteindelijk heb ik telefonisch contact gekregen met een andere spoedarts van een kliniek in mijn eigen stad, die zei dat de situatie inderdaad zeer dringend was. Alleen wilde hij me in het begin niet ontvangen omdat ik geen vaste klant bij hem ben. Uiteindelijk heb ik hem moeten smeken en stemde hij toe om mijn kat op te nemen. Mijn kat heeft het overleefd. Na een week was hij weer volledig hersteld.

Daarna ben ik teruggegaan naar mijn eigen kliniek voor extra onderzoek (bloedonderzoek, hartmarker en een echo). Ik mocht trouwens niet bij de bloedafname en de echo aanwezig zijn, wat ik niet zo goed begrijp. Het bleek dat mijn kat HCM (hypertrofische cardiomyopathie) in een zeer vergevorderd stadium had. Het was een enorme schok, want hij had geen enkel symptoom vóór die aanval van trombo-embolie. Hij kreeg medicijnen voor dagelijks gebruik (clopidogrel, Benefortin).

Zes weken later kreeg hij helaas opnieuw een trombo-embolie. Ik bracht hem om 12:00 uur naar mijn vaste kliniek en hij bleef daar de volgende nacht in de opname. Omdat er 's nachts niemand is, gaven ze de medicijnen via een infuus. De volgende avond haalde ik hem op, maar hij was erg benauwd en uitgeput. Ik bracht hem direct terug en toen vertelde de dierenarts me dat hij longoedeem had gekregen door het infuus (omdat zijn hart zwak was, kan een infuus longoedeem veroorzaken).

Daarom hielden ze hem nog een nacht (weer zonder toezicht tussen 23:00 en 08:00 uur) aan het zuurstof. Die nacht werd niet in rekening gebracht (misschien omdat het kwam door hun infuus van de nacht ervoor?).

De volgende dag ademde hij beter en nam ik hem mee naar huis. Op dat moment had hij al drie dagen helemaal niets gegeten (van donderdag 12:00 uur tot zaterdag 19:00 uur). Ik heb alles geprobeerd om hem weer aan het eten te krijgen (speciale mousse voor kittens, een soort vloeibare hersteldrank, etc.). Hij wilde niet eten, zelfs niet een beetje likken. Hetzelfde gold voor het water; hij weigerde zelf te drinken. Ik heb hem met een pipetje moeten voeren en laten drinken.

Na drie dagen in dezelfde toestand, of zelfs slechter (hij begon over te geven), heb ik de beslissing moeten nemen om hem te laten inslapen. Hij leed te veel.

Sindsdien ben ik echt heel verdrietig, want ik was ontzettend aan hem gehecht. Hij was de beste kat die je je kunt wensen: heel knuffelig, zachtaardig en rustig. Hij volgde me overal. Hij had totaal geen gedragsproblemen. We hadden een geweldige band.

Hoewel zijn hartafwijking betekende dat zijn levensverwachting zeer beperkt was, vraag ik me toch af of hij een kans heeft gemist doordat er 's nachts geen toezicht was. Hierdoor moesten de dierenartsen de medicijnen via een infuus geven, wat leidde tot longoedeem, wat weer leidde tot een onomkeerbare verslechtering van zijn toestand... Misschien had het uiteindelijk niets veranderd, maar je zit gewoon met veel vragen in zo'n moeilijke periode :(

Hoi,

Er is geen verplichting dat een dierenarts of paraveterinair op de praktijk blijft tijdens een nachtopname. De dierenarts zal een dier echter niet alleen laten zolang de toestand nog niet stabiel is. Als de situatie kritiek is en het leven van het dier in gevaar is, blijft de dierenarts toezicht houden tot de toestand stabiel is of word je doorverwezen naar een andere kliniek.

Wist je trouwens dat de meeste klinieken een alarmsysteem en webcams hebben? Hiermee kunnen ze de opname ook in de gaten houden als er geen personeel aanwezig is. Bij de minste twijfel of bij een melding gaat de dienstdoende dierenarts direct naar de praktijk.

Bij klinieken die 24 uur per dag open zijn of in grote dierenziekenhuizen is er daarentegen meestal wel altijd iemand aanwezig.

Ik hoop dat dit je vraag beantwoordt,

Agathe.

Ik geloof niet dat klinieken verplicht zijn om 's nachts toezicht te houden. In Canada hebben we dierenziekenhuizen die 24/7 open zijn, maar dat is wel drie keer zo duur als bij een normale kliniek.

Bedankt voor je mening.

Als iemand hier meer over weet, aarzel dan niet om een berichtje achter te laten.

Goedenavond, wat erg om te horen van je verlies... Ik wens je heel veel sterkte, ik weet dat dit echt niet "makkelijk" moet zijn.

Wat je vraag betreft: voor mij is het ook altijd een enorme zorg en bron van angst geweest om mijn katten te laten opnemen, omdat ik altijd twijfelde aan de aandacht die ze zouden krijgen als de kliniek gesloten is.

Ik heb met verschillende klinieken te maken gehad en toen ik mijn grote zorgen deelde over het achterlaten van mijn kat voor een hele nacht zonder toezicht, werd me vriendelijk verteld dat ik naar een dierenziekenhuis (op meer dan een uur rijden bij mij vandaan) moest gaan als ik 24-uurs bewaking wilde. En als het infuus los zou raken, zou er een alarm afgaan en de dienstdoende dierenarts meteen komen (in principe). Hem thuis aan het infuus houden was ook geen optie. Ik dacht tenminste dat de dienstdoende arts 's nachts één of twee keer langs zou komen om te checken of alles goed ging, maar zelfs dat niet!! Los van wat het allemaal kost, vind ik dat er voor het welzijn van het opgenomen dier en voor meer professionaliteit eigenlijk een minimum verplicht zou moeten zijn.

Dus, is het een verplichting? Ik heb het nooit nagezocht, maar de klinieken waar ik mee te maken heb gehad, hanteerden allemaal dezelfde "regels" wat betreft de aandacht voor opgenomen dieren.

Eens kijken of iemand hier meer over weet... 

Klopt, het is inderdaad niet makkelijk.

Het verlies van je huisdier is ontzettend zwaar :(

Bedankt voor het delen van je verhaal, en inderdaad, stel gerust je vragen!

Ze vertelden het me zondagochtend toen ik naar de kliniek snelde. (En ik zag ook echt dat er geen enkel ander dier was toen ik de kamer binnenkwam waar mijn Gaspadinn lag). Ik weet niet of ik me eerder al had gerealiseerd dat er 's nachts niemand aanwezig was; ik geloof inderdaad dat ze me hadden verteld dat ze op zondag om 9 uur weer terug zouden zijn, maar dat weet ik niet zeker.

(Een coton is een klein wit hondje met lange haren. Hij was 5 jaar oud).

Voor jouw kat was het denk ik minder zwaar geweest als hij meteen was gegaan.

Het is duidelijk, voor hen is het net als voor ons: de ene manier van overlijden is minder fijn dan de andere, en je blijft je altijd afvragen of een ander scenario niet mogelijk was geweest.

In de kliniek waar ik sinds 2019 kom, werken er volgens mij 5 dierenartsen, plus alle assistentes. Ik heb niet de indruk dat er 's nachts toezicht is, maar ik weet wel dat ik deze belangrijke vraag bij mijn volgende bezoek direct ga stellen.

Oh, wat ontzettend naar voor je, dit is echt verschrikkelijk :(

Ik stel me deze vraag omdat mijn kat twee nachten in de kliniek heeft gelegen na een herhaling van trombo-embolie, en ik weet zeker dat er 's nachts niemand aanwezig is in de kliniek.

Hij is tijdens die twee nachten niet overleden, maar ik heb wel veel vragen omdat hij een longoedeem kreeg dat waarschijnlijk te maken had met zijn eerste nacht aan het INFUUS.

Omdat zijn hartje erg zwak was, kan een infuus blijkbaar een longoedeem veroorzaken (ik houd een slag om de arm omdat ik geen dierenarts ben, maar dit is wat ze me zelf vertelden).

Dus de tweede nacht lag hij aan het zuurstof (zonder dat er iemand bij was).

Daarna mocht hij weer mee naar huis: helaas gaf hij het letterlijk op, hij weigerde alles te eten en te drinken. Hij spon niet meer (terwijl het echt een spinkampioen was) en zijn achterhand was nog steeds verlamd. Ik heb hem zelf met een pipetje moeten voeren en laten drinken, maar hij spuugde de helft weer uit en moest soms overgeven.

Na drie dagen van deze lijdensweg moest ik de beslissing nemen om hem te laten gaan en te stoppen met de strijd :(

Het was een kat van pas 6 jaar oud waar ik ontzettend aan gehecht was, een geweldige rode kater, heel aanhankelijk en zachtaardig, die me elke dag zoveel liefde en geluk gaf.

Ik heb het gevoel dat het anders had kunnen aflopen: omdat de dieren die daar overnachten 's nachts alleen worden gelaten, moesten de medicijnen via een infuus worden gegeven in plaats van via een injectie. Maar het lijkt erop dat hij juist door dat infuus een longoedeem kreeg, met als gevolg dat hij drie dagen helemaal niets meer wilde eten en zo verzwakt raakte dat hij uiteindelijk is overleden :(

Ter verduidelijking: bij zijn eerste aanval waren de symptomen precies hetzelfde en toen heeft hij het wel overleefd. De medicijnen werden toen per injectie gegeven en ondanks dat hij even niet wilde eten, herstelde hij na een week weer.

Hoe ben je er uiteindelijk achter gekomen dat je kat de hele nacht alleen was gebleven?

Oh, daar had ik eigenlijk nooit over nagedacht (gelukkig maar, ik was al verdrietig genoeg). Mijn Coton Gaspadinn was op een zaterdagmiddag in coma geraakt. De dierenarts lapte hem weer op en omdat alle uitslagen eindelijk goed waren (wat betreft zijn alvleesklierontsteking), maakte hij voor de maandag een afspraak in een andere stad voor een hersenscan.

Ik heb niet gereageerd, ik zal het mezelf mijn hele leven lang blijven verwijten. Zaterdag om 16.00 uur voelde hij zich weer goed en heb ik hem uitgelegd dat hij het weekend in de kliniek moest blijven. Zondag kort na 9 uur kreeg ik een telefoontje: "Ik begrijp het niet, hij is overleden terwijl hij juist weer beter was"...

Hij is vooral helemaal in zijn eentje gestorven, zonder zelfs maar een ander dierenvriendje in de buurt in die kliniek die de hele nacht verlaten was.