Hoi,
Ik schrijf jullie omdat ik net een volwassen kat heb geadopteerd (1,5 jaar oud). Hij is gecastreerd en we hebben geen andere huisdieren.
Ik heb hem gekregen van zijn vorige baasje; haar woning was te klein en ze wilde graag dat hij de kans kreeg om in een huis met een tuin te wonen.
Op de avond van zijn komst heeft de eigenaar hem gebracht. Hij kwam al vrij snel uit zijn reismandje en begon de boel te verkennen. Al zijn spulletjes (kattenbak, kleedje, dekentje, speeltjes en de krabpaal) zijn meegekomen. Hij heeft de bank uitgeprobeerd en liet zich aaien, hij heeft gegeten en zich gewassen, en is onder de meubels gaan kijken.
Hij zit in onze woonkamer/keuken, één grote ruimte, en is de bovenverdieping nog niet gaan verkennen.
Toen mijn partner thuiskwam, heeft hij zich een hele tijd verstopt. Hij kwam later wel weer tevoorschijn, maar ontweek ons een beetje.
Na de eerste nacht, waarin hij iets liet vallen dat veel lawaai maakte, is hij onder een meubel gekropen als schuilplaats. Hij is er sindsdien niet meer onderuit gekomen, ook niet om te eten of te drinken. Hij laat zich wel aaien onder de kast; hij blaast niet, miauwt niet en bijt niet. Hij is rustig, maar wil er gewoon niet onderuit komen. Ik heb het idee dat hij angstig is en misschien ook wel verdrietig omdat hij zijn baasje mist? Ik heb net een feromonenverstuiver (zoals van Feliway) in het stopcontact gedaan om hem te proberen te kalmeren.
Ik wil zo graag dat hij het naar zijn zin krijgt en aan zijn nieuwe plekje went (en vooral dat hij niet meer bang is). Ik maak me echt zorgen om hem...
Alvast bedankt!