Op haar twintigste kreeg de jonge vrouw een beroerte. Hierdoor verloor ze een deel van haar mobiliteit en moest ze alledaagse handelingen opnieuw aanleren.
Het was een ontzettend zware periode voor haar, want in diezelfde tijd overleed ook haar moeder. Jaterria kreeg daardoor naast haar fysieke herstel ook te maken met een diep rouwproces.
Een lichtpuntje in de duisternis
Midden in de donkerste periode van haar leven ontmoette Jaterria haar pup, een Golden Retriever. Ze noemde hem Jack, als eerbetoon aan haar overleden moeder Jackie. Er ontstond al snel een heel hechte band tussen de twee. Jack bood Jaterria ontzettend veel troost en zijn aanwezigheid steunde haar bij haar herstel.
Twee jaar lang waren de twee beste vrienden onafscheidelijk en deelden ze talloze knuffels en fijne momenten. Maar in augustus 2025 sloeg het noodlot opnieuw toe: Jaterria kreeg een tweede beroerte, waardoor haar benen grotendeels verlamd raakten. Na een eerste ziekenhuisopname moest ze helaas al snel weer terug naar het ziekenhuis.
Een emotioneel weerzien
De scheiding viel zowel Jaterria als Jack erg zwaar. Na twaalf dagen in het ziekenhuis kreeg de jonge vrouw gelukkig toestemming dat Jack haar mocht komen opzoeken. Toen de hond zijn baasje in de hal zag, rende hij meteen op haar af. Hij legde zijn poten op haar schouders om haar uitgebreid te knuffelen en te likken. Het geluk van Jack en Jaterria is voelbaar, zoals te zien is in de video hieronder.
Na meerdere weken in het ziekenhuis mocht de jonge vrouw uiteindelijk in een rolstoel naar huis. Daar werd ze weer liefdevol ontvangen met knuffels en kusjes van Jack. Jaterria staat nu aan het begin van een nieuw revalidatietraject. Om haar in deze periode te helpen, wil ze Jack laten opleiden tot assistentiehond. Wij wensen hen heel veel succes en het allerbeste voor de toekomst.
Vertaald van de Wamiz-website FR gebruikmakend van kunstmatige intelligentie