In India hadden straathonden een bijzondere band met een vriendelijke opa. Na zijn overlijden bleven de dieren voor zijn deur waken en weigerden ze te eten.
Wanneer Shefali Jain uit Toronto haar opa opzoekt in het Indiase Kanpur, opent zich een bijzonder tafereel. Ze ziet met hoeveel liefde haar grootvader voor de straathonden in zijn buurt zorgt. Elke ochtend stapt hij met een zak vers eten naar buiten om de hongerige dieren te voeren. Volgens Jain, die het verhaal deelt op Instagram, herkennen de honden het geluid van de poort meteen als hij die opent. Ze komen dan direct enthousiast op hem af gerend.
Sommige buurtbewoners zien de straathonden als een plaag. Haar nana, het Hindi-woord voor grootvader van moederszijde, denkt daar heel anders over. Hij beschouwt de dieren als zuivere en onschuldige zielen en doet er alles aan om goed voor hen te zorgen. Al snel verzamelen elke dag dezelfde honden zich voor zijn deur. Dat vormt een van de mooiste momenten van zijn dagelijkse routine. Hij vertelt dat de honden elke ochtend op hem wachten, en Jain vermoedt dat dat gevoel volledig wederzijds is.
Honden die weigeren te eten
Afgelopen oktober overlijdt de opa van Jain. Ze reist meteen af naar Kanpur voor de uitvaart en ontdekt iets wat haar diep raakt: de honden weigeren te eten. Verschillende buurtbewoners hebben geprobeerd de dieren eten te geven, maar tevergeefs. “Ze wilden alleen de handen die hen elke dag voerden”, legt ze uit.
Om hen te troosten, legt Jain een oud overhemd van haar grootvader bij de honden neer, zodat ze nog één keer zijn geur kunnen ruiken. Zodra ze aan de stof snuffelen, lijken ze meteen te begrijpen wat er aan de hand is, vertelt ze. Volgens haar weten de dieren heel goed dat haar nana er niet meer is, en missen ze hem elke dag.
Kleindochter zet het werk voort
Jain wil absoluut niet dat de honden van haar opa honger lijden, dus koopt ze eten voor hen. Ze is bang dat ze haar aanbod zullen weigeren, maar tot haar grote verbazing vertrouwen de honden haar meteen. Ze lijken zich te herinneren dat ze hen eerder samen met haar grootvader heeft gevoerd. Sinds die dag verzorgt en voert ze de straathonden regelmatig. Bij elke maaltijd voelt ze de aanwezigheid van haar nana, die via haar nog steeds over de dieren waakt.
Wat zegt de wetenschap over rouw bij honden?
Het verhaal van Jain is natuurlijk een persoonlijke ervaring en geen wetenschappelijk bewijs. Onderzoekers blijven voorzichtig als het gaat om rouw bij honden. Een Italiaans onderzoek uit 2022, gepubliceerd in Scientific Reports onder 426 eigenaren van ten minste twee honden, toont wel opvallende cijfers. Liefst 86 procent van de eigenaren zag gedragsveranderingen bij de achtergebleven hond na het overlijden van een maatje. De honden zochten meer aandacht, speelden minder en hadden soms minder trek in eten.
De onderzoekers benadrukken wel dat deze resultaten gebaseerd zijn op waarnemingen van de baasjes zelf. Daardoor kun je niet met zekerheid stellen dat honden rouwen zoals mensen dat doen. Bovendien richtte dit specifieke onderzoek zich op het verlies van een soortgenoot, en niet op het overlijden van een menselijk baasje.
Vertaald van de Wamiz-website FR gebruikmakend van kunstmatige intelligentie
