Lindsay B. en haar gezin, die vaker dieren redden, besloten direct om Edward als ‘hospice-gastgezin’ op te vangen. Ze hadden kort daarvoor hun eigen hond verloren en wilden deze door het leven getekende oude hond de best mogelijke laatste maanden geven.
Om zijn pijn te verlichten, stelde het gezin een uitgebreid behandelplan op met voedingssupplementen, lasersessies en acupunctuur. De kinderen maakten zelfs een bucketlist met dingen die ze nog met hem wilden doen voor zijn afscheid. Maar te midden van al deze zorg was het een ijscowagen die het lot van Edward bezegelde.
Het magische ritueel van de ijscowagen
Op een dag begon de bekende ijscowagen Mister Softee zijn ronde door de wijk te maken. Het gezin besloot Edward een ‘hondenijsje’ te geven, een klein bakje met voor honden geschikt ijs. Het was liefde op het eerste gezicht.
Al snel herkende Edward het muziekje van de wagen. “Zodra hij het liedje hoort, weet hij precies wat het betekent”, vertelt Lindsay aan The Dodo. “Hij wordt dan zo enthousiast dat hij zo snel als hij kan naar de stoep dribbelt om op zijn ijsje te wachten... Tegenwoordig heeft de chauffeur zijn bakje al twee keer per week voor Edward klaarstaan bij het raam.”
Het geheim van de eeuwige jeugd
Tegen alle verwachtingen in werkte dit twee-wekelijkse ritueel als een waar levenselixer. De prognose van zes maanden is inmiddels een vage herinnering: Edward is er al meer dan twee jaar! Hoewel hij fysiek logischerwijs achteruitgaat, is zijn geest nog nooit zo jong geweest.
De wandeling naar de ijscowagen is het moment waarop Edward de meeste energie heeft en het langst aan één stuk door loopt. “Blijkbaar is ijs het geheim om veroudering tegen te gaan”, grapt zijn baasje. Gezien dit wonder besloot het gezin Edward een jaar na zijn komst officieel te adopteren. Ze weten niet hoeveel tijd hem nog rest, maar één ding is zeker: zijn maag zal altijd gevuld zijn met geluk en vanille-ijs.