Siberische raskatten en de risico's van vrij buitenlopen

Adopteren via een asiel of opvanggezin is ook super :) Maar goed, dat moet je natuurlijk zelf weten! Ik zou in jouw geval alleen toch oppassen met de weg, zelfs met een grote tuin ^^

Nog nooit in een appartement gewoond en ik huur nu ook niet meer. Dus ik duim, maar dat moet wel goed komen.

Er loopt wel een weg langs, maar de tuin is groot.

Daarom spitten we nu alles door: vrienden, FB-groepen en kleine asielen of opvanggezinnen. Wie weet kunnen we er door het prijsverschil zelfs wel twee tegelijk nemen.

. Dubbelgeplaatst

Ik stel de vraag toch maar even, maar woon je in de buurt van een drukke weg?

Het grootste risico is naar mijn mening toch wel een aanrijding.

Verder heb je de argumenten voor en tegen hierboven al staan.

Aan de andere kant: je kat naar buiten laten gaan kan prima, zolang je maar zeker weet dat je de komende jaren niet in een appartement terechtkomt. Een kat die eenmaal het buitenleven gewend is, kan er namelijk soms nooit meer aan wennen om alleen nog maar binnen te zitten!

Zo :)

Bedankt voor de extra reacties.

Even ter verduidelijking: de fokker vertelde me dat deze Siberische katten niet alleen echt wel een stuk mooier zijn dan gemiddeld, maar dat ook het super sociale karakter van dit type kat bijdraagt aan het risico.

Hoi NORPENA,

Ik had je bericht nog niet gelezen omdat we precies op hetzelfde moment aan het typen waren! Mijn antwoord was eigenlijk voor dcpc007 bedoeld.

Ik ben het met je argumenten eens. Zelf woon ik in een appartement in de stad en heb ik alleen maar katten geadopteerd die NOOIT buiten zijn geweest; ze hebben 5 krabpalen. In het ideale geval had ik ze natuurlijk een beveiligde tuin willen geven...

@ Blue Cat :

Vat het niet verkeerd op, ik heb nooit beweerd dat het leven van een kat in een appartement ongelukkig is. Natuurlijk kan een (ras)kat zich prima ontplooien in een uitdagende omgeving, zeker als ze nooit buiten zijn geweest. En dat is maar goed ook, want niet iedereen wil of kan een tuin hebben. Of je kat willen blootstellen aan risico's (maar ja, waar heb je die nou niet, zelfs voor ons?).

Aan de andere kant heeft een kat die naar buiten gaat weer andere prikkels die direct aansluiten bij hun natuur. Insecten om op te jagen, lekker door het zand rollen, de sneeuw ontdekken, enzovoort... Dat is een feit dat ik al jarenlang elke dag zie. Je stipte de risico's van buiten aan en daar heb je gelijk in: maar met de nodige waakzaamheid kunnen buitenkatten, zelfs raskatten, prima (over)leven, en vaak ook heel lang. Dat is gewoon het punt dat ik nog even wilde maken.

RE-

Een raskat is geen 'wilde' kat, maar gewoon een huisdier. Katten die van jongs af aan gewend zijn om binnen te blijven, in een huis met genoeg klimmogelijkheden en volop speelgoed, zijn echt niet ongelukkig. Een kat die gewend is om naar buiten te gaan, zal daarentegen wel ongelukkig zijn als hij de hele tijd binnen moet zitten.

Je katten bereiken een mooie leeftijd, echt super. Mijn twee vorige rasechte Siamezen, die alleen maar binnen leefden, zijn 16,5 en 17,5 jaar oud geworden. De rasechte Siberische kat heeft een goede levensverwachting en kan prima tegen de kou. Het wordt gezien als een 'robuust' ras, niet als iets kwetsbaars.

Hoi,

Net als jij ben ik er een voorstander van om katten naar buiten te laten gaan. Of het nu gewone huis-tuin-en-keukenkatten zijn of mooie raskatten, dat maakt wat mij betreft niets uit. De risico's zijn hetzelfde (hoewel de kans op diefstal bij een 'mooie kat' wel groter is), maar de voordelen zijn dat ook: je krijgt er gelukkige katten door. In het geval van mijn katten zou een leven in een appartement tot neurotisch gedrag hebben geleid, omdat het echte buitenkatten zijn.

Je moet natuurlijk wel voorzichtig zijn: laat je kat pas MAANDEN (minstens 3 of langer indien mogelijk) na de adoptie naar buiten, zodat hij goed aan jou en je huis gewend raakt. En doe dit natuurlijk pas nadat hij gecastreerd is en alle inentingen heeft gehad (inclusief die tegen kattenleukemie/FeLV).

Laat hem in het begin aan de tuin wennen door hem alleen kort en onder begeleiding naar buiten te laten.

Hem aanleren om te komen als je roept is echt onmisbaar. Vooral voor de nacht, dan mogen ze (wat mij betreft) niet naar buiten – katten gaan dan meer dwalen, zijn minder voorzichtig en hebben meer kans op gevechten of nare ontmoetingen.

Zorg voor regelmaat: een bakje voer op een vast tijdstip als je thuiskomt van je werk, en hem dan op een vaste tijd roepen. Door herhaling wennen ze eraan en merk je sneller wanneer een afwezigheid niet normaal is.

Laat naast de chip ook een tatoeage in het oor zetten; dat is duidelijk zichtbaar en werkt mogelijk preventief tegen diefstal.

Tot slot: een gecastreerde of gesteriliseerde kat loopt meestal niet ver weg. Die van mij komen nauwelijks buiten de omtrek van mijn tuin en die van de buren, die dat gelukkig prima vinden.

Ter info: mijn moeder heeft twee Heilige Birmanen van 17 en 9 jaar oud die altijd naar buiten zijn gegaan. Ze bleven nooit ver weg en er is nooit een probleem geweest, juist omdat ze altijd goed oplette. Ik ben zelf ook van plan om de komende jaren een raskat te adopteren, en die mag natuurlijk ook gewoon naar buiten, net als de rest. Maar goed, dat is slechts mijn mening.

Nou ja, hoe dan ook, ik probeer nog wat andere meningen te horen, maar als er echt zo veel meer risico's aan zitten, doe ik het niet. Dan ga ik liever katten uit een gastgezin redden, in de hoop dat het goed gaat met de allergieën en dat ze niet te veel verborgen kwaaltjes hebben (die van mij zijn tenslotte ook 15, 15 en minstens 17 jaar geworden).