Hoi, sorry alvast voor het lange bericht en de foutjes, ik heb helaas last van dysorthografie...
Ik ben de trotse eigenaar van twee Perzen (met stamboom, Golden en Silver Shaded): mijn poes Opale en mijn kater Ouragan (hun officiële stamboomnamen zijn trouwens Nyméria en Onizuka, maar thuis noemen we ze zo).
Mijn meisje Opale is drachtig, maar ik weet helaas niet precies hoeveel dagen al. Begin maart was er een poging, maar dat mislukte omdat de kater nog te jong was. De laatste paring die ik heb gezien was op 10 april 2019. Ze zou dus nu echt bijna moeten bevallen. Je voelt de kittens aan de zijkant en haar buik is hard en peervormig, maar ik voel ze nog niet bewegen. Ik ben vorige week bij de dierenarts geweest en die zei dat alles goed was (ik maakte me zorgen over kleine zwart-bruine puntjes op haar tepels). Maar hoewel de bevalling elk moment kan gebeuren, komt er nog steeds geen melk uit als ik zachtjes in de tepels knijp. Ze zijn wel enorm en ze brengt veel tijd door in haar zelfgekozen mandje of naast me op de bank (als ze in haar mandje ligt, schreeuwt ze net zo lang tot ik naast haar kom zitten).
Ik begin me nu dus echt zorgen te maken! Ik weet dat de draagtijd bij Perzen lang kan zijn, maar de dierenarts zei dat het elk moment kan gebeuren en er is nog steeds niets.
Het tweede probleem waar ik hulp bij nodig heb: mijn kater Ouragan is onuitstaanbaar geworden sinds de poes drachtig is. Hij rent overal rond, bijt haar, valt haar aan en trekt hele plukken haar uit haar vacht. Hij verhindert haar om te eten zodat hij haar bakje razendsnel leeg kan eten, ook al moet hij ervan overgeven omdat hij zo schrokt. De poes krijgt nu kittenbrokjes vanwege haar dracht en hij vecht met haar om die brokjes te eten in plaats van die van hemzelf. Eerlijk gezegd is het niet meer te doen. Hij is gemeen en luistert totaal niet meer; vroeger stopte hij meteen als ik in mijn handen klapte, maar nu kijkt hij me gewoon aan en gaat hij doodleuk voor mijn neus door alsof hij me uitlacht!
Hij was hiervoor altijd heel braaf, lief, aanhankelijk en zachtaardig voor zijn vriendinnetje. Hij is nog nooit agressief tegen haar geweest. De dierenarts vertelde ons dat het kan komen door de extra aandacht die de poes nu krijgt, waardoor hij jaloers is geworden. We proberen dat nu te compenseren door hem extra te knuffelen en nieuw speelgoed voor hem te kopen... maar we weten het echt niet meer. Hij schreeuwt de hele nacht de boel bij elkaar, niet naar de poes maar voor onze slaapkamerdeur. Zodra we opstaan is hij weer tevreden en kalm. Eerlijk gezegd kunnen we hem op dit moment bijna niet meer luchten of zien...
Alvast bedankt voor jullie hulp, ik heb het echt nodig. De dierenarts zei alleen maar dat ik hem in een andere kamer moet opsluiten tot ze bevallen is, maar de arme schat... ik vind hem straffen ook geen oplossing.
Help me alsjeblieft, ook voor hem!
