Hoi allemaal,
Een paar jaar geleden dook er op een dag een zwart-witte kat op in m'n tuin. Eerst kwam hij af en toe eens langs, maar sinds zeker twee jaar woont hij echt bij ons en gaat hij nergens meer heen. We geven hem 's ochtends en 's avonds te eten, net als onze eigen katten, dus gewoon kwaliteitsvoer.
We hebben al vier katten, waaronder een Maine Coon die nogal een gebruiksaanwijzing heeft; hij accepteert geen vreemde dieren in huis, behalve één klein katje dat we uit de tuin hebben gered en dat inmiddels bij de groep hoort.
Wat die zwerfkat betreft: zijn gedrag is best wel vreemd. Het lijkt wel of hij zijn hele leven aan ons heeft gewijd. Hij wijkt niet van de deurmat voor de glazen voordeur en tuurt soms urenlang naar wat er binnen gebeurt. Ik vind het zo sneu voor hem, want hij lijkt geen eigen leven te hebben. Hij speelt niet, wandelt niet en jaagt niet; hij zit alleen maar met zijn neus tegen het glas geplakt. We hebben speciaal voor hem een beschut hokje neergezet met een dekbed voor de winter, maar tot mijn grote spijt gaat hij daar niet in. Het lijkt wel of zijn enige doel in het leven is om binnen te wonen, maar met Chinoock kan dat gewoon niet; we weten inmiddels wel hoe hij reageert op dieren die hij niet mag.
Mijn man probeert hem soms te verzorgen omdat hij af en toe wat wondjes heeft, maar we weten niet hoe hij daaraan komt. Hij is erg mager, ook al eet hij goed. Ik heb de indruk dat hij niet de jongste meer is en dat hij geen tanden meer heeft, want als hij eet hoor je echt zo'n zompig geluid. We willen hem ooit nog eens naar de dierenarts brengen voor een check-up, maar hij laat zich niet makkelijk aanraken.
Het probleem is dat als we ooit gaan verhuizen, ik hem niet alleen wil achterlaten. Maar ja, wat doe je dan? Als je hem naar het asiel brengt, loopt hij misschien het risico op euthanasie... maar goed, dat probleem speelt nu gelukkig nog niet.
Het is een kater met gevouwen oortjes, volgens mij is dat een specifiek ras (een Scottish Fold geloof ik), maar ik weet het niet zeker.
Ik wilde dit verhaal gewoon even met jullie delen en vragen of jullie dit soort situaties herkennen, want het leven van zo'n kater is best wel triest.
Het gaat jullie goed.
Tot snel
